14. வெட்கம் இல்லை நாணம் இல்லை

”வாருங்கள். அடுத்து தேன்மொழியை எழுப்பலாம்” என்றாள் கோதை.

அலர்வல்லியும் பெரியநாயகியும் இன்னும் சில தோழிகளும் உடனே சிரித்துவிட்டார்கள்.

“ஏன் சிரிக்கிறீர்கள்?”

“கோதை, தேன்மொழியைப் பற்றி உனக்குத் தெரியாதா? அவள் சரியான வாயாடி. நாள் முழுவதும் வாயாடிவிட்டு கடைசியில் சொன்னதையே மறந்துவிடுவாள். நேற்று நீ பாவை நோன்பைப் பற்றிச் சொல்லும் போது அவள் என்ன சொன்னாள் என்று நினைத்துப் பார். அவளே எல்லோருக்கும் முன்னால் எழுந்து நீராடிப் புறப்பட்டு வந்து நம்மையெல்லாம் எழுப்புவதாகச் சொன்னாள். ஆனால் இப்போது பார்.. இன்னும் எழுந்திருக்கவில்லை.”

”உண்மைதான். அவள் எழுந்திருக்கவில்லை. ஆனால் பாவை நோன்பைப் பற்றி நான் சொன்னதும் அதில் முதலில் ஆர்வம் வந்தது அவளுக்குத்தான். நீங்கள் அனைவரும் விடியலில் நோன்புக்குப் புறப்பட்டு வருவதாகச் சொன்னீர்கள். ஆனால் அவள் ஒருத்திதான் தானும் புறப்பட்டு வந்து மற்றவர்களையும் துயில் எழுப்புவதாகச் சொன்னவள். சிறிதும் சுயநலமில்லாத உள்ளம் தான் அப்படி நினைக்கும். என்னைக் கேட்டால், நாம் அவளைத் தோளில் தூக்கிச் சென்று நோன்பு நோற்றாலும் தவறில்லை என்பேன். ஏதோ வழக்கம் போலத் தூங்கிவிட்டாள். வாருங்கள். அவளை எழுப்புவோம்.”

Keshav-14

Thanks to Keshav!

மற்ற தோழிகளும் கோதையின் கருத்தை ஏற்றுக் கொண்டதும், ஆண்டாள் தேன்மொழியை எழுப்புகிறாள்.

“தேன்மொழி எழுந்திரு. எங்களை வந்து எழுப்புவேன் என்று நேற்று வாய் பேசினாயே. நாணமில்லாமல் சொல்லிவிட்டாயோ!

எழுந்து பார். உனது இல்லத்தின் புழக்கடையில் இருக்கும் நீர் நிரம்பிய அகலமான கிணற்றைப் பார். காலையில் மலரும் செங்கழுநீர் மலர்கள் வாய் நெகிழ்ந்து விரிந்திருக்கின்றன. இரவில் மலரும் ஆம்பல் மலரோ வாய் கூம்பி காலையின் வரவைச் சொல்கின்றது.

செங்கற்பொடி நிறத்தில் ஆடையணிந்தவர்களும் வெண்ணிறப் பற்களைக் கொண்டவர்களுமான யோகியர்கள் நாராயணனின் திருக்கோயிலுக்குச் சென்று சங்குகளை ஊதி வழிபடுவது உன் காதில் விழவில்லையா?

நங்கையே எழுந்திரு. சங்கும் சக்கரமும் தன் கை ஏந்தும் தாமரைக் கண்ணனைப் பாடிப் புகழ எங்களோடு சேர்ந்து கொள்வாய் எம் பாவையே”

உங்கள் புழைக்கடைத் தோட்டத்து வாவியுள்
செங்கழுநீர் வாய் நெகிழ்ந்து ஆம்பல் வாய் கூம்பின காண்
செங்கற் பொடிக் கூறை வெண்பல் தவத்தவர்
தங்கள் திருக்கோயில் சங்கிடுவான் போதன்றார்
எங்களை முன்னம் எழுப்புவான் வாய்பேசும்
நங்காய் எழுந்திராய் நாணாதாய் நாவுடையாய்
சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்கையன்
பங்கயக் கண்ணானைப் பாடேலோர் எம்பாவாய்

உங்கள் புழைக்கடைத் தோட்டத்து வாவியுள் – உங்கள் வீட்டின் புழைக்கடைத் தோட்டத்தில் உள்ள பெரிய கிணற்றில்

செங்கழுநீர் வாய் நெகிழ்ந்து ஆம்பல் வாய் கூம்பின காண் – செங்கழுநீர் மலர்கள் வாய் நெகிழ்ந்து திறந்திருக்கின்றன.  ஆம்பல் மலரோ இதழ் கூம்பி மூடியிருக்கிறது பார்

செங்கற் பொடிக் கூறை வெண்பல் தவத்தவர் – செங்கற்பொடி நிறத்தில் ஆடையணிந்த வெண்ணிறப் பற்களையுடைய யோகியர்

தங்கள் திருக்கோயில் சங்கிடுவான் போதன்றார் – திருக்கோயிலுக்குப் போகும் வழியில் சங்கினை ஊதுகிறார்கள்

எங்களை முன்னம் எழுப்புவான் வாய்பேசும் நங்காய் – எங்களையெல்லாம் வந்து எழுப்புவதாக வெறும் வாய் பேசிய நங்கையே

எழுந்திராய் நாணாதாய் நாவுடையாய் – நாணமில்லாமல் சொல்லிவிட்டவளே.. எழுந்திரு

சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்கையன் – சங்கும் சக்கரமும் ஏந்தும் வலிமையான கைகளைக் கொண்ட

பங்கயக் கண்ணானைப் பாடேலோர் எம்பாவாய் – தாமரைக் கண்ணனைப் பாடுவதைக் கேட்டு உள்ளத்தில் நிலைக்கச் செய்வாய் எம் பாவையே!

வாவி என்ற தமிழ்ச் சொல்லுக்கு கிணறு என்று பொருள். இன்றைக்குத் தமிழில் வாவி என்ற சொற்புழக்கம் இல்லையென்றாலும் இந்தச் சொல் பாவி என்று மருவி கன்னடத்திலும் தெலுங்கிலும் புழங்குகின்றது. சில விளக்க உரைகளில் வாவி என்பதற்கு குளம்/தடாகம் என்றெல்லாம் பொருள் கொடுத்திருக்கிறார்கள். ஆயினும் தோட்டத்திலிருக்கும் பெரிய கிணறு என்று பொருள் கொள்வதே பொருத்தம். புழைக்கடை என்பதை வீட்டின் பின் இருக்கும் குறுகிய இடம் என்று கொண்டால் அங்கு குளமோ தடாகமோ இருக்கு முடியுமா என்ற ஐயம் எழுகிறது. எது எப்படியானாலும் அது நீர்நிலையைக் குறிக்கும்.

நாணாதாய் என்ற சொல்லுக்கு ஆணவம் இல்லாதவளாய் என்றும் பொருள் சொல்லியிருக்கிறார்கள். ஆகையால் கோதை தன்னுடைய தோழியைத் திட்டவில்லை என்றும் கொள்ளலாம்.

நாணாதாய் என்பதற்கு ஆணவம் இல்லாதவள் என்று பொருள் கொண்டால், நாவுடையாய் என்பது நாவன்மையைக் குறிக்கும். நன்னூல்களைக் கற்றுத் தேர்ந்து பாடும் நாவைக் குறிக்கும்.

நாவைப் பற்றிச் சொன்னதும் சிலப்பதிகாரத்தின் ஆய்ச்சியர் குரவையின் வரி நினைவுக்கு வருகிறது.

பஞ்சவர்க்குத் தூது
நடந்தானை ஏத்தாத நாவென்ன நாவே
நாராயணா வென்னா நாவென்ன நாவே!

விளக்கமே தேவைப்படாத இளங்கோவின் இனிய வரிகள்!

Paavai-14************************************************************************************************************************
அருஞ்சொற்பொருள்
புழைக்கடை – புழங்கும் கடை (வீட்டின் பின்பகுதி)
கூறை – சாயமிட்ட துணி
தடக்கை – பெரிய/வலிய/சிறந்த கை
பங்கயக் கண்ணன் – தாமரைக்(பங்கஜம்) கண்ணன்

************************************************************************************************************************
இந்தப் பாடலில் திருப்பாணாழ்வார் துயிலெழுப்பப்படுகிறார்.

செங்கற்பொடி கூறை வெண்பல் தவத்தவர்” என்பது லோகசாரங்கமுனிவரையும் “நங்காய் நாணாதாய் நாவுடையாய்” என்பது திருப்பாணாழ்வாரையும் குறிக்கும். ஏன்?

திருப்பாணாழ்வார் பாணர் குலத்தில் பிறந்தவர். சங்ககாலத்தில் மன்னருக்கும் அறிவுறுத்தும் சிறப்போடு இருந்து இடைக்காலத்தில் தாழ்ந்ததாகக் குறுக்கப்பட்டது பாணர் குலம். அந்தக் குலத்தில் பிறந்த காரணத்தால் திருவரங்கத்துள் நுழையமுடியாமல் தவித்தார் திருப்பாணாழ்வார். ஒருநாள் தொல் ஐ இல் திருவரங்கத்து எல்லையில் அரங்கனை எண்ணி யாருக்கும் தொல்லை இல் மோனத்தில் நின்றிருந்தார். அப்போது அரங்கனின் திருமஞ்சனத்துக்கு நீர் கொண்டு வந்தார் லோகசாரங்கர். பாணரின் குலத்தைத் தாழ்வெனக் கருதி குடத்தைச் சுமந்து வந்த லோகசாரங்கர் பலமுறை விலகச் சொல்லிக் கூறுகிறார். கள்ளம் இல் உள்ளத்தில் நாராயணன் இருக்கும் போது உலகத்தில் நடப்பதெல்லாம் பாணருக்குத் தெரியுமா என்ன? அசையாமல் நின்றார். சொல்லுக்கு விலகாத பாணர் கல்லுக்கு விலகுவார் என நினைத்து ஒரு கல்லை பாணர் மேல் எறிந்தார் லோகசாரங்கர். அது நெற்றியில் பட்டு குருதி பெருகியும் பாணரின் தவ உறுதி கலையவில்லை.

லோகசாரங்கர் ஒதுங்கிப் பதுங்கி தீட்டுப் படாமல் கோயிலுக்குள் சென்று பார்த்தால் அரங்கன் நெற்றி அதுங்கி வழிந்தது செந்நீர். லோகசாரங்கரின் தவறைச் சுட்டிக்காட்டிய அரங்கன், திருப்பாணாழ்வாரைத் தோளில் தூக்கி ஊர் இல் நோக்க தன் இல் கொண்டுவரச் சொன்னான். அரங்கன் சொல்லுக்கு மறுசொல் உண்டோ? லோகசாரங்கரும் பாணரைத் தோளில் தூக்கி வந்தார். பாணர் மறுத்திருக்கலாம். அப்படி மறுத்தால் அரங்கன் சொன்ன சொல்லுக்கு லோகசாரங்கர் மாறுபட வேண்டியிருக்குமோ என்று அஞ்சினார். இந்த நிகழ்ச்சிக்குப் பின் அவரை முனிவாகனர் என்றும் யோகிவாகனர் என்றும் அழைப்பார்கள்.

இப்போது லோகசாரங்கரின் செங்கற்பொடிக் கூறை புரிந்திருக்கும். காலையில் கோயிலுக்குச் செல்கின்றவர் அவர்.

நங்காய் – சிறப்பு விளி. திருப்பாணாழ்வாரைப் பெருமையுடன் அழைப்பது.

நாணாதாய் – ஆணவமில்லாத திருப்பாணாழ்வாரைப் போற்றுவது. “அடியார்க்கென்னை யாட்படுத்த விமலன்” என்றே பாடியிருக்கிறார்.

நாவுடையாய் – நல்ல கல்வியைக் கற்று நாராயணான் பெயரைப் பாடல்களில் பாடும் பாணர் என்பதைக் குறிப்பது. ”பாண் பெருமாள் பாடியதோர் பாடல் பத்தும்பழமறையின் பொருளென்று பரவுமிங்கள்” என்று வேதாந்த தேசிகரும் பாடியிருக்கிறார். பழமையான மறைகளின் பொருளையெல்லாம் பத்து பாடல்களில் திருப்பாணாழ்வார் அடக்கிவிட்டார் என்றால் அவரை நாவுடையாய் என்று பாராட்டுவதும் மிகப் பொருத்தம்.

************************************************************************************************************************
அன்புடன்,
ஜிரா

Advertisements

About GiRa ஜிரா

சிவனுக்கும் சீவனுக்கும் இடையில் இருப்பது நந்தி. சிவன் கடவுள். சீவன் வாழ்க்கை. கடவுளுக்கும் வாழ்க்கைக்கும் இடையில் இருப்பது நந்தி.
This entry was posted in இறை, திருப்பாவை, விஷ்ணு and tagged , , , . Bookmark the permalink.

10 Responses to 14. வெட்கம் இல்லை நாணம் இல்லை

  1. நனி நன்று & நனி நன்றி!
    பாவை கொண்டு பாவை விளக்கியமை!

    /நாம் அவளைத் தோளில் தூக்கிச் சென்று நோன்பு நோற்றாலும் தவறில்லை என்பேன்/ = உண்மையே!

    இறைவனே தோளேறும் போது, அவனினும் மிக்க அடியார்.. நம் தோளேறல், ‘தோஷம்’ இல்லை!
    இறைவரோ, தொண்டர் தம் உள்ளத்து ஒடுக்கம்! தொண்டர் தம் பெருமை சொல்லவும் பெரிதே!
    —–

    இந்தப் பெண், சொன்ன சொல் மறந்து, நாணம் மறந்து, அயர்ந்து தூங்கி விட்டாலும்.. இவள் “நோக்கம்” நன்றே!
    தானும் இன்புற்று, பிறரும் இன்புற வேண்டும் என்ற “நோக்கத்தில்” தான் சொன்னாள்!

    இறைமையில், “தன் மோட்சமே” குறியாக இருந்து விடும் சுயநலங்கள் உண்டு! அப்படியல்லாத ஆத்ம குணம் மிக்கவள்!
    இது போன்றவர்கள், அயர்ச்சியால் தூங்கி விட்டாலும், இறைவன் அவர்களைக் கைவிடுவது இல்லை! ஆண்டாளை அனுப்பியாவது, எழ வைத்து விடுகிறான்!
    —–

    சிற்சில குறிப்புகள்:

    1. செங்கல் பொடிக் “கூறை” | பதிவில்உள்ளது போல், கூரை அன்று:)
    *கூரை= Roof
    *கூறை= Cloth

    நெய்யும் தறியிலே..
    *கூறிட்டு எடுப்பதால்= கூறை
    *வெட்டி எடுப்பதால்= வேட்டி

    செங்கல் பொடி போல், காவி நிறக் கூறை, தவத்தார் அணிதல்!

    2. வெண் பல் தவத்தவர்

    துறவிகளின் பல்லை எதற்கு, ஆண்டாள் திடீர் என்று பார்க்கிறாள்? Dentist ஆகி விட்டாளோ? என்ற ஐயம் வரலாம்:)

    அஃது.. வெண்மை= தூய்மை உடைய
    பல் தவத்தவர்= பல தவங்களைச் செய்பவர்கள்!

    ஒவ்வொருவருக்கும், ஒவ்வொரு மரபு/ சம்பிரதாயம்! அவரவர் தமதம அறிவறி வகைவகை!
    இருப்பினும், அவரவர் அளவில் தூய்மை! அவரவர் அளவில் தவம்!
    அதே, வெண்மை+பல+தவத்தவர்

    —–

    3. புழக்கடை என்ற பாடமா? புழைக்கடை என்ற பாடமா?
    *புழை= குறுகிய
    *கடை= கடைசியில்
    வீட்டின் கடைசியில் உள்ள குறுகிய இடம்= புழைக்கடை

    ஆனால், மூலபாடத்தில், புழக்கடை என்று தான் வருகிறதா? இயன்றால் அறியத் தாருங்கள்!

    4. வாவி= கிணறு, சரியே!
    திருமலைச் சன்னிதியில்.. பங்காரு பாவி (பொற் கிணறு), பூல பாவி (பூங்கிணறு) என்று இரு கிணறுகள் உண்டு!

    சூடிக் களைந்த மலர்களை, பூங்கிணற்றில் போட்டு விடுவதே வழக்கம்! அம் மலர்களுக்கு உரியவள், அவன் காதலியே!
    கிணற்றில் பூமித்தாய்/ஆண்டாள் உருவம் இருக்கும்!
    மலர்/மாலை பிரசாதங்கள், எத்துணைப் பெரிய VIP ஆயினும் கிடையாது என்பது, இராமானுசர் வகுத்தளித்த, திருமலைக் கோயிலொழுகு!

    ஆனால்.. வாவி எ. கிணற்றுக்குள், தாமரை/ ஆம்பல் என்று அத்தனை தாவரங்களுக்கும் இடம் இருக்குமா? என்ற ஐயம்!
    இயன்றால், உங்கள் புழைக்கடைத் தோட்டத்து “வாவி”யுள் = செங்கழுநீர் + ஆம்பல் தொகுதிகள் எப்படி? என அறியத் தாருங்கள்!

    வாழி நலஞ் சூழ!
    வாழ்க நீ எம்மான்!

    • GiRa ஜிரா says:

      தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டியமைக்கு நன்றி.

      கூறை என்பதை அறிவேன். நான் பாடல் எடுத்த தளங்களில் புழக்கடை என்றும் கூரை என்றும் இருந்ததால் மாற்ற யோசித்துக் கொண்டு அப்படியே பயன்படுத்தினேன். பதிவில் திருத்திவிட்டேன். நன்றி.

  2. இன்னுஞ் சில:

    5. செங்கழுநீர்ப் பூக்கள்= தாமரை அல்ல! இவை என்ன மலர்கள்? என்ன நிறம்?
    ஏன் இந்தக் கழுநீர் என்னும் பெயர்?
    மாட்டுக்குக் காட்டும் கழுனித் தண்ணி, கழுநீர்.. இப்பூவுடன் தொடர்பு ஏன்?

    6. ஒரே நீர்நிலையில்.. செங்கழுநீர்ப் பூவும் உளது, ஆம்பலும் உளது..
    Pair of Opposites!
    இருப்பினும், இரண்டுக்குமே அடிப்படை= ஒரே நீர்நிலையே!

    அதே போல், அடியவர்களுள்ளும், Opposites இருப்பினும்,
    இருவருக்கும் மலர்ச்சி அதே முருகனே!
    என்பார் அருணகிரி, அண்ணாமலைத் திருப்புகழில்!
    —–

    7. வாய் நெகிழ்ந்து = சொல்லாட்சி

    நெகிழ்தல்= சேலை நெகிழுது-ன்னா, கலையுது/விழுது/நழுவுது -ன்னு பொருள்;

    மனம் நெகிழல்= பிடிவாதம் கலைந்து, அன்பு “உணரும்” போது, நம் மனம் நம்மை விட்டே நழுவி விடல்!
    அதே போல், மலரின் வாயும் நெகிழுது; “இறுக்கம்” தளர்ந்து, காதலன் சூரியனுக்கு, தன் பூவிதழ் ஆடை, ஒவ்வொன்றா நெகிழ்ந்து விடல்:)

    8. சங்கிடுவான் போதன்றார்

    இது சற்றுப் புரியவில்லை; போதன்றார் என்றால் என்ன?
    போதுதல்= போதல்/வருதல்! ஆனா போதன்றார்? போது+அன்றார் என்றா பிரிப்பது?

  3. 9. நங்காய் எழுந்திராய் நாணாதாய் நாவுடையாய்

    வரீசையா “வினையாலணையும்” பெயர்களைப் போடும் ஆண்டாள்:)

    10. சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக் கையன்

    பொதுவா, சக்கரமே, திருமால் மரபில் முதலிடம் பெறுவது வாடிக்கை!
    *வலக்கரம்= சக்கரம்
    *இடக்கரம்= சங்கு
    சில ஆலயங்களில் மட்டும், இது மாறி இருக்கும்! எனினும் சக்கரமே முதன்மை!
    அப்படியிருக்க, சக்கரச்-சங்கு எனாமல், சங்கு-சக்கரம் என்பது ஏன்?:)

    ஆண்டாளுக்கு வேண்டுமானால், அவன் வாய்த் தீர்த்தம் குடிக்கும் காமத்தால், சங்கு முதன்மையாக இருக்கலாம்:)
    ஆனா, பிற அடியவர்களும், பொதுவான உலகமும் கூட, சக்கரச்-சங்கு எனாமல், சங்கு-சக்கரம் என்றே சொல்வது ஏன்?:) இயன்றால் அறியத் தாருங்கள்;
    —–

    11. பங்கயக் கண்ணனைப் பாடேலோர் எம்பாவாய்

    இது, பங்கயக் “கண்ணானை” என்று வர வேண்டுமோ?
    இல்லை பாடபேதமா?
    எதற்கும், மூலநூலை, ஒருமுறை, சரி பார்த்து விடவும்; நனி நன்றி!
    —–

    விளக்கங்களோடு.. ஓவியர் கேசவ் அவர்களின் “பாசுரோவியமும்” மிகச் சிறப்பு!
    சொற்றொடர்களை, ஓவியத்தில் “அப்படியே எழுதும்” கலை!
    பங்கயக் “கண்ணானை” = தாமரை இதழையே, கண்ணாக்கி விட்டார், பின்புறம்!

    கரியவனைக் காணாத, கண் என்ன கண்ணே?
    கண் இமைத்துக் காண்பார் தம், கண் என்ன கண்ணே?
    இளங்கோவை வாசித்த ஆண்டாள்,
    சிலம்புத் தமிழையும் அப்படியே ஆளும் பாசுரங்களும் உள!

    வாழி!

  4. Kamala says:

    அந்தக்காலத்தில் வீட்டின் புழைக்கடையில் சிறு வேலியைத் திறந்தால் தோட்டமும், சிறிய குளமும் அமைத்திருப்பார்கள்.வீட்டுப் பெண்டிர் குளிப்பதற்காக. என் பாட்டியின் வீட்டில் குளித்திருக்கிறேன். அதனால் கோதை ‘உங்கள் புழைக்கடை தோட்டத்து வாவியுள்’ என்று பாடியிருக்கிறாள்.

    • GiRa ஜிரா says:

      பெரியவர்கள் அனுபவத்தோடு சொல்லும் போது ஒப்புக்கொள்ளத்தான் வேண்டுமம்மா 🙂

  5. ஜிரா,
    திருப்பாணாழ்வார் திருப்பள்ளியெழுச்சியாகச் சொல்லியிருப்பது பிரமாதம்.
    இப்பாசுரத்தில் ஆண்டாளின் (ஒரு கவிதாயினிக்கே) உரித்தான நுட்பமான உற்று நோக்கும் (keen observation) திறத்தைக் காணலாம்.

    ஆண்டாளின் புழைக்கடை, உங்க வீட்டு எங்க வீட்டுப் புழைக்கடை அல்ல, மிக விசாலமானது (வீட்டின் பின்புறத்தில் குறுகலாக ஆரம்பித்து பின் விரிந்து விட்டது :-)) . அதில் ஒரு பெரிய மலர்த்தோட்டம். அதில் சில கிணறுகள், குட்டைகளும் கூட. (வாவி என்றால் சிறிய நீர்நிலை என்று பொருள் கொள்வதில் தவறில்லை) அதில் சிலவகை மலர்கள் மொட்டவிழ்ந்து விரிந்த நிலையில், சில மொட்டு கூம்பிய நிலையில்! கற்பனை பண்ணிப் பாருங்கள், காட்சியின் அழகு தெரியும் 🙂

    அடுத்து தவசிகள் பற்றிய விவரணை. அவர்கள் காவியுடை உடுத்திருப்பதால், அவர்கள் பற்களின் வெண்மை விகசித்துத் தெரிகிறது 🙂

    அவர்கள் (அடியவரை துயில் எழுப்ப வேண்டி) சங்கு ஊதியபடி திருமாலின் கோயிலுக்குச் செல்கின்றனர். இங்கு “வெண்மை” என்பது தூய்மையிம் உருவகம். அவர்கள் புறத்தோற்றமும், அகமும் தூய்மையாக உள்ளதைச் சொல்கிறது. இவர்கள் யோகிகள்/துறவிகள் என்பதால், தூய்மையான பலவகை தவயோகங்களில் தேர்ந்தவர் என்று கொள்வதும் தகும்.

    இன்னொரு விஷயத்தையும் கவனிக்கணும். “நங்காய்! எழுந்திராய்! நாணாதாய்! நாவுடையாய்!” எனும்போது, அந்த உயர்ந்த பாகவதையை ”நங்காய்” (ஆண்பால் என்றால் நம்பி) என்று போற்றி விட்டுத் தான், (எழுந்திருக்காமல் இருப்பதால் விளைந்த) ஆற்றாமையால் “நாணாதாய்! நாவுடையாய்” என்று செல்லமாக ஆண்டாள் கோபிக்கிறாள் 🙂

    இப்பாசுரத்தில் சங்கும் சக்கரமும் பரமனது பரத்துவத்தை உணர்த்துவதாம்.

    அன்புடன்
    பாலா

    • GiRa ஜிரா says:

      எல்லாரும் வாவின்னா சிறுநீர்நிலைன்னு சொல்லிட்டீங்க. நானும் அப்படியே எடுத்துக்கிறேன் 🙂

      வெண்பல் வெண்சங்கு – அகமும் புறமும் தூய்மை என்ற விளக்கம் அட்டகாசம். எனக்குக் கொஞ்சம் கூடத் தோணவில்லை. 🙂

  6. இன்னொரு சின்ன விஷயம்:
    ”வெண்பல் தவத்தவர்” —- வெண்மை தூய்மையைக் குறிக்கிறது இல்லையா? அதாவது மேலே பின்னூட்டத்தில் சொன்னபடி அதன் பொருள் “தூய்மையான தவம்(அ) யோகம்”
    இச்சமயத்தில் திருமழிசையாழ்வார் பாடிய “தூய்மை யோகமாயினாய் துழாயலங்கல் மாலையாய்” என்று அப்பரந்தாமனைப் போற்றுவதை நினைவு கூர்வது பொருத்தமானது என்பது அடியேனின் எண்ணம்.

    தூய்மை யோகமாயினாய் —
    1. திருப்பாற்கடலில் தூய்மையான யோக நித்திரையில் பள்ளி கொண்டு இருப்பவன் என்று ஒரு நேர்ப்பொருள்.
    2. பிறப்பு, நோய், மூப்பு, இறப்பு என்னும் தூய்மையற்ற பாவச்சுழலை அறுத்து, அடியார்க்கு, தூய்மையான யோக நிலையான பேரின்பத்தை அருள வல்லவன் என்று ஒரு பொருள்.
    3. (அடியவர் மேற்கொள்ளும்) தூய்மையான யோகங்களாகிய ஞான, பக்தி, கர்ம யோகங்களின் பலனாக விளங்குபவன் என்றும் கொள்ளலாம்!

    • GiRa ஜிரா says:

      அருமை. வெண்பல் தவம் = தூய்மையான தவம்(யோகம்). ஒப்புக்கொள்கிறேன். தவத்தில் தூய்மை இல்லையென்றால் அவத்தில் வீழ்வதே நிலையாகும்.

      இந்தப் பாசுரத் தொடுப்புகளை எடுத்துக் கொடுக்கச் சரியான ஆள் நீங்கதான். திருமழிசையாழ்வார் பாசுரம் மிகப் பொருத்தம்.

I am eager to hear what you want to say. Please say it. here. :)

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s