29. மாறும் பிறவியிலும் மாறாத உறவே

Keshav-29

Thanks to Keshav!

”கோதை, நீங்கள் அனைவரும் இவ்வளவு பாடுபட்டு வந்து பறை கேட்கிறீர்கள். என்னால் மறுக்க முடியுமா? சரி.  உங்கள் அனைவருக்கும் முக்தி என்ற வாக்குறுதியை நான் பறைதருகிறேன். நீங்கள் கேட்ட வரத்தைக் கொடுத்ததில் மகிழ்ச்சிதானே?” புன்சிரித்துக் கேட்டான் மாயவன்.

“இல்லை. இந்த வரம் வேண்டாம்.”

மற்ற தோழிகளுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. ஆண்டவனே முக்தி தரும்போது கோதை மறுக்கிறாளே என்று சிறு அதிர்ச்சி. ஆனாலும் கோதை சொன்னால் ஏதேனும் உட்பொருள் இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் அமைதியாக இருந்தார்கள்.

கார்மேகவண்ணனே வாய் திறந்து கேட்டான். “என்ன? இந்த வரம் வேண்டாமா! முக்தி முக்தி என்று எத்தனையோ முனிவர்கள் தவம் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களையெல்லாம் விட்டுவிட்டு சின்னஞ்சிறுமியரான உங்களுக்கு முக்தி தருகிறேன். நீ அதை மறுக்கிறாயே?”

“கோவிந்தா! இந்தப் பறையல்ல நாங்கள் கேட்ட பறை. இது எங்களுக்கு வேண்டாம். தவிக்கிறது தண்ணீர் வேண்டும் என்று கேட்டால் தண்ணீரையே தருவாயோ? அவ்வளவுதானா உன் கருணை? ஆயர்கள் வீட்டில் கூட தண்ணீர் கேட்டால் மோரும் பாலும் தருவார்களே!

விடிந்தும் விடியாத இந்த வைகறையில் உன்னைச் சேவித்துக் கொண்டு, உன்னுடைய பொற்றாமரைத் திருவடிகளைப் போற்றிப் பாடிக் கொண்டு வந்து, பறை என்று மறை பொருளாகச் சொன்னதை இப்போது தெள்ளத் தெளிவாகச் சொல்லிவிடுகிறேன். புரிந்துகொண்ட பின் உன் வாய்ச்சொல் பறைவாய்.

மாடுகளை மேய்த்து உண்ணும் ஆயர்குலத்தில் பிறந்த நீ, எப்போதும் எங்கள் குற்றேவல் தொண்டுகளை ஏற்றுக் கொண்டே ஆகவேண்டும்.

இந்த ஒரு பிறவியில் மட்டுமல்ல.. எத்தனையெத்தனை பிறவி எடுக்க வேண்டி வந்தாலும்.. உன்னோடு எப்போதும் இருக்க வேண்டும். உன்னாலும் அழிக்க முடியாத நம் உறவோடு, உனக்கு மட்டுமே உரியவர்களாக நாங்கள் இருப்போம். உன்னைத் தவிர எங்களுக்கு வேறெதுவும் வேண்டும் என்ற எண்ணம் வந்தாலும் அதை நீதான் உன் மீது திருப்பிக்கொள்ள வேண்டும். இவ்வளவுதான் நான் கேட்பது.”

“அப்படியென்றால் நித்ய வைகுந்தவாசமும் வேண்டாமா?” வியப்பது போல நடித்துக் கொண்டே கேட்டான் வைகுந்தன்.

“நித்ய வைகுந்தவாசமா? அதை யாராவது ஏமாளி பக்தர்களிடம் கொடு. என்னிடம் உன் மாய ஏய்ப்புகள் வேலைக்காகாது. நித்ய வைகுந்தவாசம் என்று வரம் வாங்கிக் கொண்டு நாங்கள் வருவோம்.. நீயோ ஊரைக் காக்க உலகைக் காக்க என்று சொல்லிக்கொண்டு அவதாரம் எடுத்துக் கொண்டு போய்விடுவாய். நாங்கள் வைகுந்தத்தில் சத்திரத்துக்கு வந்தவர்கள் போல் உத்தரத்தைப் பார்த்துக் கொண்டே உட்கார்ந்திருப்பதா?

பரந்தாமா… வைகுந்தமோ மீண்டும் மனிதப் பிறப்போ… எதை எங்களுக்குக் கொடுப்பது என்பதை உன் விருப்பத்துக்கே விட்டுவிடுகிறேன். ஆனால் எதைக் கொடுத்தாலும் உன்னை எப்போதும் நினைக்கும் மனதைக் கொடு. உனக்கு மாறாமல் சேவை செய்யும் உள்ளத்தைக் கொடு. இதைத் தவிர வேறு எதுவும் வேண்டாம் என்று நினைக்கும் எண்ணத்தைக் கொடு.

ஒருவேளை வைகுந்தப் பதவியை எங்களுக்குக் கொடுத்தாலும், நீ அவதாரம் எடுக்கும் போது எங்களையும் உன்னோடு கூட்டிக்கொண்டு போ. பரதனைப் போலாவது உனக்குச் சேவை செய்கிறோம்.”

”பரதனைப் போன்றா? தொண்டு என்றால் எல்லோரும் அனுமனையும் இலக்குவனையும் பேசும்போது, நீ பரதனைப் போலாவது சேவை செய்வதாகச் சொல்கிறாயே?”

“ஆம் வாசுதேவா. பரதனைப் போலத்தான். அனுமனும் இலக்குவனும் உன்னுடனே இருந்து சேவை செய்தார்கள். ஆண்டவனுடன் எப்போதும் இருப்பவர்கள் சேவை செய்வதில் என்ன வியப்பிருக்கிறது? நீ எங்கேயோ காட்டில் திரிந்த போது நாட்டில் இருந்து கொண்டு உன்னை நினைத்து உன்னுடைய பாதுகைகளை வைத்து ஆட்சி செய்தானே பரதன். எண்ணில்லாத கோடி இராமர்களும் ஒரு பரதனுக்கு இணையாக முடியுமா? அத்தகைய உத்தம உள்ளத்தை எங்களுக்குக் கொடு.

நல்லது. உங்கள் விருப்பப்படியே ஆகட்டும்.” கோதையரின் உள்ளமும் உயிரும் ஆன்மாவும் மகிழும்படிச் சொன்னான் கோவிந்தன்.

சிற்றம் சிறுகாலே வந்து உன்னைச் சேவித்து உன்
பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய்
பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து நீ
குற்று ஏவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாது
இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா
எற்றைக்கும் ஏழ் ஏழ் பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு
உற்றோமே ஆவோம் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோர் எம்பாவாய்

சிற்றம் சிறுகாலே வந்து உன்னைச் சேவித்து – விடிந்தும் விடியாத வைகறையில் எழுந்து வந்து உன்னை வணங்கி
உன் பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய் – உன்னுடைய பொற்றாமரை அடிகளைப் போற்றி நாங்கள் வேண்டுவதன் பொருளைக் கேள்!

பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து  நீ – மாடுகளை மேய்த்து உண்டு வாழும் ஆயர்களின் குலத்தில் பிறந்த நீ
குற்று ஏவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாது – எங்கள் சேவைகளை எப்போதும் மறுக்கக் கூடாது

இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா – இதோ பார் கோவிந்தா! முக்தி மோட்சம் என்பதல்ல நான் கேட்கும் பறை!

எற்றைக்கும் ஏழ் ஏழ் பிறவிக்கும் – எப்போதும் எத்தனையெத்தனை பிறவிகள் எடுத்தாலும்
உன் தன்னோடு உற்றோமே ஆவோம் – உன்னோடு அழிக்க முடியாத உறவுடையவர்கள் ஆவோம்!
உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம் – உனக்கே நாங்கள் ஆளானவர்களாக இருப்போம்!
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோர் எம்பாவாய் – இதைத்தவிர வேறு ஆசைகள் உண்டாகாமல் காத்தருள்வாய்!

மூன்றாவது கோவிந்த நாமசங்கீர்த்தனமாகிய இந்தப் பாடலில் ஆண்டாள் தான் வேண்டிக் கேட்கும் பறை எதுவென்று தெள்ளத் தெளிவாக்குகிறாள். இந்தப் பாடலிலும் கோவிந்த நாமத்தைத் தவிர வேறெந்தத் திருநாமமும் குறைப்பிடவில்லை. ”கறைவைகள் பின் சென்று” என்ற போன பாடலிலாவது இறைவா என்று அழைத்தாள். ஆனால் இந்தப் பாடலில் “உன்னைச் சேவித்து” “உன் பொற்றாமரை அடி” “உன் தன்னோடு” “உனக்கே நாம்” என்று நேரடியாகவே பரம்பொருளிடம் உரிமையோடு பேசுகிறாள்.

இருபத்தெட்டு பாடல்களைப் பாடிவிட்டு இருபத்தொன்பதாம் பாடலில் “சிற்றஞ்சிறுகாலே” என்கிறாள் கோதை. இன்னும் வைகறைதான். அப்படியானால் எவ்வளவு முன்னதாக எழுந்தாளோ!!!
தான் எழுந்து குளித்துப் புறப்பட்டு…
ஒவ்வொரு தோழியராக எழுப்பி அழைத்துக் கொண்டு..
அவர்களுக்கு நோன்பையும் நோன்பின் பலனையும் விளக்கிச் சொல்லி..
நந்தகோபன் அரண்மனை வாசலுக்கு வந்து..
வாயிற்காவலர்களிடம் பேசி அனுமதி வாங்கி..
அரண்மனைக்குள் நுழைந்து நந்தகோபரையும் அசோதையையும் பலதேவரையும் துயிலெழுப்பி..
நப்பின்னையைத் துயிலெழுப்பி அவளின் பரிந்துரையைப்(புருஷகாரம்) பெற்று..
கண்ணனையும் துயிலெழுப்பி உக்கமும் தட்டொளியும் தந்து புறப்பட வைத்து…
சிங்கம் போல நடந்து வந்து கண்ணன் சிங்காதனத்தில் அமர்ந்து ”என்ன?” என்று கேட்க..
அவனுக்கு ஆறு முறை மங்களாசாசனம் செய்து போற்றி வழிபட்டு..
வந்தகாரியத்தை எடுத்துச் சொல்லி பறை கேட்க..
முக்தி தருவதாகச் சொன்ன கண்ணனிடம் வேண்டாம் என்று மறுதலித்துத் தனக்கு வேண்டியதைக் கேட்கும் போது வைகறை வந்ததாம்! அதாவது… கோதையின் காத்திருத்தலுக்கு விடிவு வந்ததாம்!

இந்தப் பாடலில் அனைவரும் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய மிகப் பெரிய கருத்து உள்ளது. திருப்பாவையின் முப்பது பாடல்களிலும் இந்தப் பாடலே மிகச் சிறந்தது என்று யோசிக்காமல் சொல்லிவிடலாம். எந்தக் கருத்து இந்தப் பாடலை இத்துணைச் சிறப்புடையதாக ஆக்குகிறது?

கடவுளிடம் நாம் இது வேண்டும் அது வேண்டும் என்று என்னென்னவோ கேட்கிறோம். சிலவற்றைக் கொடுக்கிறார். பலவற்றை மறுக்கிறார். ஏன் அப்படி? நமக்கு என்ன வேண்டும் என்று நமக்குத் தெரியாதா?

தெரியாது என்பதே உண்மை. நமக்கு எது நல்லது செய்யும் என்பது நமக்குத் தெரியாது. எத்தனையோ முறை நாம் விரும்பிக் கிடைத்தவை ஏமாற்றத்தைக் கொடுத்ததை நாம் வாழ்க்கையில் கண்டிருக்கிறோம். ஆகையால் நாம் விரும்புவதெல்லாம் நமக்கு நல்லவை அல்ல.

Flat screen TV வந்த போது அதை விரும்பி வாங்கினோம். கொஞ்சநாளிலேயே பிளாஸ்மா டிவி வந்த போது முன்பு விரும்பி வாங்கிய பழைய டிவி மீது ஆசை போனது. பிளாஸ்மா டிவியாவது நின்றதா? நிலைத்ததா? அடுத்து எல்.சி.டி டிவி எல்.ஈ.டி டிவி என்று வரிசையாக புதிதுபுதிதாக வந்துகொண்டேயிருக்கிறது. சாதாரண டிவி விஷயத்திலேயே நம்முடைய விருப்பங்கள் மாறிக்கொண்டே இருக்கிறதே! நல்லவர்கள் என்று நம்பிப் பழகியவர்கள் கூட நமக்குக் கெடுதல் செய்கிறார்களே!

அதனால்தான் முக்தி/மோட்சம் என்ற வரங்களைக் கூட ஆண்டாள் மறுத்துவிடுகிறாள். அவள் கேட்க வந்ததே வேறு. பரவாசுதேவன் நம்மை எங்கு வைக்க விரும்புகிறானோ அங்கேயே வைக்கட்டும். எங்கு வைத்தாலும் சரி, அவனை உள்ளத்தாலும் பிரியாத உறவு வேண்டும். அதைத்தான் கேட்கிறாள் கோதை.

“அப்பா கோவிந்தா! பிறப்பு ஏழோ எட்டோ எழுபதோ! எத்தனையாகவும் இருந்துவிட்டுப் போகட்டும். பிறவி எடுத்தாலும் எடுக்காமல் போனாலும் எப்போதும் உன்னுடைய அடியவராகவே என்னை வைத்திரு. எந்த நிலையும் உன்னைத் தவிர வேறெதையும் விரும்பாத உள்ளத்தைக் கொடு. எப்போதும் நீ என்னோடு! என் சேவை உன்னோடு! இது போதும்! எல்லாம் உன் பொறுப்பு!”

பொறுப்பை ஆண்டவனிடமே விட்டுவிடுகிறாள். அவன் எடுக்கும் முடிவு நல்ல முடிவாகத்தானே இருக்கும்.

தமிழில் வீடுபேறு என்ற சொல் மிகப் பொருள் மிகுந்தது. அதன் பொருள் புரிய வேண்டுமென்றால் முதலில் வீடு என்பதற்குப் பொருள் புரிய வேண்டும்.

துன்பங்களைப் படுவது பாடு.
துன்பங்களால் கெடுவது கேடு.
துன்பங்களை விடுவது வீடு.
வெளியில் ஆயிரமாயிரம் துன்பங்கள் இருந்தாலும் அவற்றையெல்லாம் விட்டுவிட்டு நிம்மதியாக இருக்கும் இடம் என்பதால் வீடு என்ற பெயர் வந்தது. இன்னும் சரியாகச் சொன்னால்.. துன்பங்களையெல்லாம் விட்டுவிட்டு நிம்மதியாக இருந்தால்தான் அதற்குப் பெயர் வீடு.

என்னென்ன துன்பங்கள் இருக்கிறதோ அவற்றிலிருந்து எல்லாம் நம்மை விடுபடச் செய்யும் வீடு ஆண்டவனின் பெரிய வீடு என்பதால் வீடுபேறு என்ற பெயர் வந்தது.

அந்த வீடுபேற்றைக் கூட வேண்டாம் என்று சொல்லி “மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோர்” என்று கேட்கிறாள். எல்லாக் காமத்தையும் கண்ணன் மேல் வைக்க வேண்டும்.

காமமா? கண்ணன் மேலா? யோசித்தால் கண்ணில் விழுந்த தூசி போல நெருடலாகத்தானே இருக்கிறது. காமம் என்பதற்குப் பொருள் தெரிந்து கொண்டால் அந்தத் தூசி கண்ணிலிருந்து விலகும்.

காமம் என்றால் வேட்கை. ஒன்றை அடைய வேண்டும் என்ற வேட்கை. இந்த இடத்தில் இறைவனை அடைய வேண்டும் என்று எளிமையாகப் பொருள் கொள்ளலாம். ஆனால் குறுந்தொகையின் உதவியோடு இன்னும் கொஞ்சம் விரிவாகப் பார்க்கலாம்.

காமம் காமம் என்ப காமம்
அணங்கும் பிணியும் அன்றே நுணங்கிக்
கடுதலும் தணிதலும் இன்றே யானை
குளகு மென்று ஆள்பதம் போலப்
பாணியும் உடைத்து, அது காணுநர்ப பெறினே – குறுந்தொகை/குறிஞ்சித்திணை/மிளைப் பெருங்கந்தன்

காமம் காமம் என்று தவறாகப் பேசுகிறார்கள்
காமம் என்பது…
மனதில் புதிது புதிதாகத் தோன்றும் வருத்தமும் அல்ல
உடம்பில் தோன்றி நோக வைக்கும் நோயும் அல்ல
முதலில் சிறியதாகத் தோன்றி, பின்னர் மிகப் பெரியதாவதும் அல்ல
ஒன்றும் செய்யாமலே தானாகத் தணிவதும் அல்ல
தழை தின்னும் யானைக்கு மதம் வருவது போல
பார்க்க வேண்டியவர்களைப் பார்த்தால் இயல்பாக வருவது!

காமம் அல்லது வேட்கை என்பது மிக இயல்பானது. இந்தக் காமம் யாருக்குள் வரவேண்டும் என்று தொல்காப்பியர் ஒரு இலக்கணம் சொல்கிறார்.
ஒத்த கிழவனும் கிழத்தியும் காண்ப
மிக்கோன் ஆயினும் கடி வரை இன்றே (களவியல்/பொருளதிகாரம்/தொல்காப்பியம்)
அதாவது ஒருவருக்கொருவர் பொருத்தமான தலைவனுக்கும் தலைவிக்கும் வருவது சிறப்பு. ஒருவேளை தலைவன் அதிகச் சிறப்புடையவனாக இருந்தாலும் அது ஏற்கப்படலாம்.

தலைவி மட்டும் காதலித்தால் போதாது. தலைவனும் காதலிக்க வேண்டும். கோதையும் கண்ணனை ஏற்க வேண்டும். கண்ணனும் கோதையை ஏற்க வேண்டும். கோதையை விட கண்ணன் எல்லா வகையிலும் சீரும் சிறப்பும் மிகுந்தவன். ஆகையால் அவர்களுக்குள் உண்டாகும் காதல் தொல்காப்பிய விதிகளின்படியும் ஏற்கத்தக்கதே.

பரவாசுதேவனின் பெரிய வீடான வைகுந்தமோ… இல்லை மறுபடியும் பிறவியெடுத்து மண்வீடோ கல்வீடோ அரண்மனையோ நடுத்தெருவோஎங்கிருந்தாலும் காமம் என்பது கண்ணனுக்கே! கண்ணனும் அவளது குற்றேவல் சேவைகளை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அது போதும் கோதைக்கு. இந்தக் கருத்தைத் தெளிவாகச் சொன்னதால்தான் இந்தப் பாடல் மிகச்சிறப்பான பாடலாகக் கருதப்படுகிறது.

29b29a************************************************************************************************************************
அருஞ்சொற்பொருள்
பெற்றம் – மாடுகள்
இற்றை – இன்று
எற்றை – என்றும்
உற்றோமே – உற்றார் உறவினர்
காமம் – வேட்கை
************************************************************************************************************************
இந்தப் பாடலில் ஆண்டாள் பாடியிருப்பது போல பெரியபுராணத்தில் காரைக்கால் அம்மையார் வரலாற்றிலும் ஒரு பாடல் வருகிறது. எல்லோரும் இறைவனையும் இறைவியையும் அப்பனே அம்மையே என்று அழைக்கும் போது, இறைவனே இவரை அம்மை என்றழைத்தார். அப்படிப் பெருமை கொண்ட அம்மை பாடுவதாக சேக்கிழார் சொல்வதைக் கவனியுங்கள்.

பிறவாமை வேண்டும் – மீண்டும்
பிறப்புண்டேல் உன்னை என்றும்
மறவாமை வேண்டும்

உம்மை என்று கூட இல்லை. உன்னை என்று ஈசனைச் சுட்டுகிறார். அம்மா அல்லவா! அப்படி அழைக்க உரிமை உண்டு. இந்தப் பாசுரத்தில் உன்னை என்று கோவிந்தனைச் சுட்டுவதையும் இதோடு ஒப்பு நோக்கலாம்.

முருகனோடு ஒன்றுபடுகின்ற அனுபூதி நிலையைக் கேட்கின்ற அருணகிரிநாதரும் “ஆடும்பரி வேல் அணிசேவல் எனப் பாடும் பணியே பணியாய் அருள்வாய்” என்றுதான் கேட்கிறார்.

அன்புடன்,
ஜிரா

Advertisements

About GiRa ஜிரா

சிவனுக்கும் சீவனுக்கும் இடையில் இருப்பது நந்தி. சிவன் கடவுள். சீவன் வாழ்க்கை. கடவுளுக்கும் வாழ்க்கைக்கும் இடையில் இருப்பது நந்தி.
This entry was posted in இறை, இலக்கியம், திருப்பாவை, விஷ்ணு and tagged , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to 29. மாறும் பிறவியிலும் மாறாத உறவே

  1. “உன்னைத்தவிர வேறெதையும் விரும்பாத உள்ளத்தைக் கொடு”!…. பாவை பாடிய திருப்பாவை விளக்கம் புத்தக வடிவில் அச்சில் வரவேண்டும். கடந்த 29 நாட்களாக உள்ளத்தில் பக்தியெனும் புனித உணர்வை மலரச்செய்த உங்களுக்கு என் வாழ்த்துக்களும், வந்தனங்களும்.

    • GiRa ஜிரா says:

      நன்றிமா. முப்பதாம் பாடல் இன்னும் சற்று நேரத்தில் வரும்.

  2. amas32 says:

    முப்பது நாட்களும் அருமையாக பாசுர விளக்கத்தை அளித்த ராகவனே நீவிர் இன்னுமொரு நூற்றாண்டு இரும் :-}

    amas32

    • GiRa ஜிரா says:

      இன்னோரு நூற்றாண்டா… முருகக் கடவுள் திருவுளப்படியே நடக்கட்டும் 🙂

  3. ஜிரா,
    இந்த பாசுர விளக்கத்துக்கு நான் சொல்ல விரும்பறது ஒண்ணு தான் FANTABULOUS
    அன்புடன்
    பாலா

    பி.கு: ஆண்டாள் ஆத்மார்த்தமாக வேண்டுவது பேரின்பப் பேற்றைத் தான்! ஒரு வேளை (அவளுக்கு) இது கடைப்பிறப்பாக இல்லாத பட்சத்தில் என்ன செய்வது என்று safety clause ஒன்றை கண்ணனுடனான ஒப்பந்தத்தில் போட்டுக்கொண்டு அவன் கையெழுத்தும் பெற்று விடுகிறாள் சூப்பர் கோதை நாச்சியார் 🙂

I am eager to hear what you want to say. Please say it. here. :)

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s