கள் குடிக்கலாம் வாங்க – 3

இதன் முந்தைய பதிவைப் படிக்க…

kal-viguthi-3bதொல்காப்பிய இலக்கணப்படி கள் விகுதி அஃறிணைக்கும் மட்டுமே உரியாதாக இருந்தாலும், பொதுமக்களும் புலவர்களும் காலப் போக்கில் கள் விகுதியை உயர்திணைக்கும் பயன்படுத்தத் தொடங்கீட்டாங்க. நூல்கள்ள அதுக்கான ஆதாரங்கள் நிறைய இருந்தாலும் தமிழ் இலக்கணம் அதைப் பதிவு செய்யாம இருந்தது.

தொல்காப்பியம் கிமு எட்டாம் (அல்லது) மூன்றாம் நூற்றாண்டுன்னு பாத்தோம். தொல்காப்பியர் காலத்துக்கு முன்னும் அதுக்குப் பிறகும் சில இலக்கண நூல்கள் இருந்ததுன்னு சொல்றாங்க. முதுகுருகு முதுநாரை மாதிரியான தலைச்சங்க காலத்து இலக்கண நூல்கள் கிடைக்காததால இப்போதைக்கு எந்த நூல்கள் கிடைச்சிருக்கோ அதை மட்டும் பாக்கலாம். சரி. தொல்காப்பியத்துக்குப் பிறகு அடுத்து நமக்குக் கிடைச்சிருக்கும் இலக்கண நூல் எந்த நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது?

தொல்காப்பிய காலத்திலிருந்து ஒரே தாவாத் தாவி கிபி ஏழாம் நூற்றாண்டுக்கு வருவோம். அப்பதான் அடுத்த இலக்கண நூல் கிடைக்குது. இறையனார் என்னும் புலவர் எழுதிய இறையனார் அகப்பொருள் என்னும் நூல் அது. ஆனா அது தொல்காப்பியம் மாதிரி எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, அணி-ன்னு அஞ்சு வகை இலக்கணம் பேசல. அகத்திணையை மட்டும் பேசுது. அதாவது கள் விகுதிக்கு எந்தப் புது இலக்கணமும் இல்ல. தொல்காப்பியர் சொன்னதுதான் இன்னமும் இலக்கணம்.

அப்படியே இன்னும் ரெண்டு நூற்றாண்டு தவ்வி ஒன்பதாம் நூற்றாண்டுல குதிச்சா ரெண்டு இலக்கண நூல்கள் கிடைக்குது.

1. ஆசிரியர் யாருன்னே தெரியாததும் பெரும்பகுதி அழிந்துவிட்டதுமான தமிழ் நெறி விளக்கம் அகப்பொருளைப் பற்றியே பேசுகிறது
2. ஐயனாரிதனார் என்னும் சேர மன்னன் எழுதிய புறப்பொருள் வெண்பாமாலை என்னும் நூல் புறத்திணை பற்றியே பேசுகிறது.

தொல்காப்பியம் கி.மு எட்டாம் நூற்றாண்டுன்னு வெச்சுக்கிட்டா, கிட்டத்தட்ட பதினேழு நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகுதான் புறத்திணைக்கு இலக்கண நூல் வந்திருக்கு. இந்த முறையும் கள் விகுதிக்குப் புது இலக்கணம் இல்ல.

அடுத்து வந்த பத்தாம் நூற்றாண்டு இலக்கண நூலான தண்டியலங்காரம் அணிகளுக்கான இலக்கணம் மட்டுமே பேசுகிறது. இது காவியதர்சம் என்னும் வடமொழி இலக்கண நூலை ஒட்டி எழுதப்பட்ட இலக்கண நூல்.

அதே நூற்றாண்டுல வந்த இன்னொரு நூல் பன்னிரு பாட்டியல். சிலர் பதினாலாம் நூற்றாண்டுன்னு சொன்னாலும் பத்தாம் நூற்றாண்டுங்குறது பல அறிஞர்களோட முடிவு. பன்னிரு பாட்டியல் ஒரு தொகுப்பு நூல். இந்திரகாளியம் அவிநயம் மாதிரியான பலப்பல இலக்கணங்களைத் தொகுத்து வழங்கிய நூல். தமிழ் எழுத்துக்களைக் கூட நால்வகை வருணத்தாருக்கும் பிரித்து இலக்கணம் சொன்ன கூத்தெல்லாம் இதுல வரும்.

நால்வகை வருணத் தோர்க்கு நால்வகை
யியம்பு மெழுத்தை யியம்புவர்
………
மக்கட் சாதி நான்கிற்கும் வகுத்த
தத்தஞ் சாதியெழுத்தே அவரவர்க்கு
வைத்து முன்னெடுப்பினது மாண்புடைத்தே (இந்திரகாளியம் / பன்னிரு பாட்டியல்)

நல்ல வேளையா இந்த நூலைப் புலவர்கள் பெரிதுபடுத்தல. அதனால இது சொன்ன இலக்கணங்கள் பயன்பாட்டுக்கு வராமப் போச்சு.

அடுத்த பதினொன்றாம் நூற்றாண்டு இரண்டு அருமையான யாப்பிலக்கண நூல்களைக் கொடுத்தது.
1. யாப்பருங்கலம்
2. யாப்பருங்கலக்காரிகை

இது ரெண்டும் முழுமையான இலக்கண நூல் கிடையாது. ஆனா யாப்புக்கான இலக்கணத்த மிகச் சிறப்பாச் சொல்லும் நூல்கள். ஒரு பிச்சைக்காரருக்கு இந்த நூல் நல்லாத் தெரியும்னு கேள்விப்பட்டு அவர் கிட்ட போய் உக்காந்து பாடம் படிச்சிருக்காரு தமிழ்ப் பெரிய தாத்தா மீனாட்சி சுந்தரம்பிள்ளை.

யாப்பருங்கலம், யாப்பருங்கலக்காரிகை ஆகிய இரண்டு நூலையும் எழுதிய சமண முனிவரோட பேரு அமுதசாகரர். தன்னோட சீடன் இப்படியொரு நூலை எழுதியிருக்கானேன்னு பெருமைப்பட்டு அமுதசாகரரோட ஆசான் குணசாகரர், இந்த இரண்டு நூலுக்கும் உரை எழுதியிருக்காரு. குருவுக்கு மிஞ்சிய சிஷ்யன்னு சொல்றது இதுதான் போல.

அதே பதினோராம் நூற்றாண்டுல வந்த இன்னொரு இலக்கண நூல் வீரசோழியம். புத்தமித்திரர் என்னும் சோழச் சிற்றரசர் எழுதிய நூல். பேர்ல இருந்தே இவர் பௌத்தர்னு புரிஞ்சிக்கலாம். இவருக்கு வீரசோழன்னு இன்னொரு பெயர் உண்டு. அந்தப் பெயர்க் காரணமாகவே வீரசோழியம்னு நூலுக்கும் பேர் வந்தது.

பதினோராம் நூற்றாண்டுல வடமொழிப் புழக்கம் நிறைய வந்துட்டதால தமிழையும் வடமொழியையும் கலந்து பயன்படுத்துவதற்காக உருவான நூல் வீரசோழியம். இந்த நூல் தொல்காப்பியத்தோட வடிவத்தைப் பின்பற்றவில்லை. சந்திப்படலம், உபகாரப் படலம், தத்திதப்படலம்னு பல வடமொழிப் பெயர்களில் அதிகாரங்கள் இருந்தன. பிற்காலத்துல உரையெழுதும் போது எது எழுத்துக்கான அதிகாரம் சொல்லுக்கான அதிகாரம்னு விளக்கமாகக் குறிப்பிடப்பட்டது. திவான்பகதூர் சரவணபவானந்தப் பிள்ளையின் உரை நல்ல எடுத்துக்காட்டு.

வீரசோழியம் மிகமிக விரைந்து வழக்கொழிந்தது. வடமொழி இலக்கணத்தை தமிழ்மொழியில் பயன்படுத்த விரும்பாமல் மிக விரைவிலேயே இந்த நூல் புறக்கணிக்கப்பட்டது.

நானும் கொஞ்சம் எடுத்துப் படிச்சுப் பாத்தேன். தொல்காப்பியத்தோட எளிமையாப் பொருத்திப் பாக்க முடியல. விட்டுட்டேன். இன்னொரு சமயம் எடுத்துப் பாக்கனும்.

நல்லாக் கவனிங்க. இதுவரைக்கும் உயர்திணைக்கும் கள் விகுதியைப் பயன்படுத்தலாம்னு எந்த இலக்கண நூலும் சொல்லல. ஆனா மக்களும் புலவர்களும் புது மரபை ஏத்துக்கிட்டு பயனபடுத்துனாங்க. தொல்காப்பியம் கி.மு எட்டாம் நூற்றாண்டுன்னு வெச்சுக்கிட்டா பதினெட்டு நூற்றாண்டுகளாச்சு. இலக்கணம் சொல்லாமலே ஒரு மொழி வழக்கம் மக்களால இவ்வளவு காலம் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கு. இந்த நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டுல அதுக்கொரு முடிவு வந்தது.

பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டுல நாற்கவிராச நம்பி எழுதிய நம்பி அகப்பொருள் விளக்கம் அகத்திணையைப் பற்றி மட்டுமே பேசுகிறது.

kal-viguthi-3cஅதே நூற்றாண்டுல சமண முனிவரான குணவீர பண்டிதர் தான் மக்கள் பயன்பாட்டில் புகுந்த வழக்கத்தை இலக்கணமாகப் பதிவு செய்றாரு. அவர் எழுதிய நேமிநாதம் என்னும் இலக்கண நூலில் உயர்திணைக்கும் கள் விகுதி வரும்னு இலக்கணம் வருது.

கள்ளொடு வந்தால் இருதிணைக்கும் பன்மைப்பால் ( நேமிநாதம் / சொல்லதிகாரம் / பெயர் மரபு)

இந்த வரிக்கு விளக்கம் தேவையில்லைன்னு நெனைக்கிறேன். எளிமையாத்தானே இருக்கு. கள்ளோடு வந்தால் இருதிணைக்கும் (உயர்திணை அஃறிணை) பன்மைப்பால்.

அப்பாடி…. ஆக மக்கள் பழக்கத்தில் இருந்த மொழி வழக்கு முறையான இலக்கணமா நிலைக்குது. ஆனா வீரசோழியம் போல இலக்கணமாகப் புகுத்தப்பட்டவை எதுவும் மக்களுடைய வழக்குக்கு வரல.

இலக்கணத்தை மீறலாமா? மீறினாலும் எப்படி மீறனும்? இந்தக் கேள்விக்கு இப்போ உங்களுக்கு விடை கிடைச்சிருக்கும்னு நம்புறேன்.

நேமிநாதம் சொன்னதையே அடுத்த பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டு நன்னூலும் வழிமொழிந்தது.

பவனந்தி முனிவர் எழுதிய நன்னூலில் தொல்காப்பியத்தில் சொல்லப்பட்டு வழக்கொழிந்த பகுதிகள் நீக்கப்பட்டு அப்போதைய வழக்கத்துக்கு ஏற்ப இலக்கணம் சேர்க்கப்பட்டன. அதோடு தொல்காப்பிய இலக்கணத்தை இன்னும் எளிமையாகக் கூறிய நூலும் கூட.

இதுக்கப்புறம் பெரிய இலக்கண நூல்கள் வரலைன்னாலும் புதுப்புது இலக்கண நூல்கள் வந்துட்டுதான் இருந்துச்சு.

பதினாறாம் நூற்றாண்டு : சிதம்பரப் பாட்டியல் – இது பாட்டியலுக்கான இலக்கண நூலாகும்

பதினேழாம் நூற்றாண்டு
1. இலக்கண விளக்கம் – திருவாரூர் வைத்தியநாத தேசிகர். கிட்டத்தட்ட தொகுப்பு நூல். நன்னூல் முதலான முன்னூல்களில் இருந்தவற்றையெல்லாம் தொகுத்து வழங்கியிருக்கிறார்.
2. இலக்கணக் கொத்து – பாண்டிய நாட்டைச் சேர்ந்த சுவாமிநாத தேசிகர். வடமொழியை உயர்த்தி தமிழைத் தாழ்த்திப் பேசும் நூல். தமிழிலக்கணமும் வடமொழியிலக்கணமும் ஒன்றே என்று காட்டுவதற்காக எழுதப்பட்ட நூல். இதுவும் பெருவழக்கத்துக்கு வராமல் போயிற்று.

பதினெட்டாம் நூற்றாண்டு
தொன்னூல் விளக்கம் – இது கிருத்துவ முனிவரான வீரமாமுனிவர் எழுதிய நூல். சிலர் வீரமாமுனிவரின் ஆசான் சுப்ரதீபக்கவிராயரே எழுதிய நூல் என்றும் வீரமாமுனிவரின் பெயரில் வந்தது என்றும் சொல்வார்கள்.

19ம் நூற்றாண்டு
1. முத்து வீரியம் – சென்னையைச் சேர்ந்த முத்துவீரர். தமிழ் இலக்கணமரபை ஒட்டி எழுந்தது. விரிவானது.
2. சுவாமி நாதம் – கல்லிடைக்குறிச்சி சுவாமிநாத கவிராயர்.
3. அறுவகை இலக்கணம் – வண்ணச்சரபம் தண்டபாணி அடிகள்
4. மாறன் அலங்காரம் – சடையன் என்ற திருக்குருகைப் பெருமாள் கவிராயர் – வைணவர் – நம்மாழ்வார் பெருமையையும் பேசும் நூல். வழக்கமாக மன்னர் அல்லது வள்ளல் முன் அரங்கேற்றும் முறையை விடுத்து சமயம் சார்ந்தவர் முன் அரங்கேற்றப்பட்ட நூல். ஆழ்வார்த்திருநகரி சீனிவாச ஐயர் முன்பு அரங்கேற்றப்பட்டது.

தொல்காப்பியர் சொல்லாத இலக்கணத்தையெல்லாம் மக்களும் புலவர்களும் பயன்படுத்தியதால தொல்காப்பியம் காலாவதி ஆயிருச்சான்னு போன பதிவு முடியுறப்போ ஒரு கேள்வி கேட்டிருந்தோம். அதுக்கு விடை என்ன?

தமிழ் மொழி இருக்கும் வரைக்கும் தொல்காப்பியம் காலாவதி ஆகாது. ஆயிரம் புது இலக்கண நூல்கள் வந்தாலும் அதுக்கெல்லாம் அடிப்படையா தொல்காப்பியம் தான் இருக்கப் போகுது. இதுவரைக்கும் அப்படித்தான் நடந்திருக்கு. தொல்காப்பியம் முழுமையாகக் கிடைக்காமப் போயிருந்தா தமிழ் மொழி என்னைக்கோ அழிஞ்சிருக்கும். அதுக்குப் பின்னால் வந்த நூலெல்லாம் அழிய, தொல்காப்பியம் மட்டும் இதுவரைக்கும் நிலைச்சது அதன் சிறப்பைக் காட்டும்.

இலக்கண நூல் எப்படி இலக்கியம் எழுதனும்னு வழிகாட்டும். ஆனா புலமையின் உச்சத்தில் ஒரு எழுத்தாளன் அருமையான புதுமையைப் புகுத்தும் போது இலக்கணம் அதை உள்வாங்கிக் கொள்ளும் என்பதுதான் இயற்கை. அதுக்காக புதுசு புதுசா வர்ரதையெல்லாம் இலக்கணம் ஏத்துக்க வேண்டியதில்ல. மொழிக்குச் செழுமையைக் கொடுத்து தனித்தன்மையையும் பாதுகாக்கும் புதுமையை மட்டுமே இலக்கணம் ஏற்றுக்கொள்ளும். இதத்தான் கண்ணதாசன் “இலக்கணம் மாறுதோ.. இலக்கியம் ஆனதோ”ன்னு ரொம்ப எளிமையாச் சொல்லிட்டாரு.

இலக்கண நூல்களோட வரலாறை ஓரளவு பாத்துட்டோம். அதோட அஃறிணைக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்ட கள் விகுதி எப்படி உயர்திணைக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டதுங்குறதையும் பாத்துட்டோம்.

அடுத்து என்ன?

தொடரும் அடுத்த பதிவில்

அன்புடன்,
ஜிரா

Advertisements

About GiRa ஜிரா

சிவனுக்கும் சீவனுக்கும் இடையில் இருப்பது நந்தி. சிவன் கடவுள். சீவன் வாழ்க்கை. கடவுளுக்கும் வாழ்க்கைக்கும் இடையில் இருப்பது நந்தி.
This entry was posted in இந்திரகாளியம், இலக்கணம், தொல்காப்பியம், நேமிநாதம், பன்னிரு பாட்டியல், வீரசோழியம் and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

7 Responses to கள் குடிக்கலாம் வாங்க – 3

  1. Pingback: கள் குடிக்கலாம் வாங்க – 2 | மாணிக்க மாதுளை முத்துகள்

  2. Pingback: கள் குடிக்கலாம் வாங்க – 4 | மாணிக்க மாதுளை முத்துகள்

  3. இலக்கணம் என்பதே பெருங்கடல். அதை தெளிவாக, புரியும்படியாக சொல்லியிருக்கிங்க ஜிரா. அருமை.

    வீர சோழியம் என்னதான் வழக்கொழிந்தாலும் முருகப் பெருமானாலேயே மேற்கோள் காட்டப்பட்டதல்லவா. அதைவிடச் சிறப்பு ஏது 🙂

    • GiRa ஜிரா says:

      ஆமா. ரொம்பப் பெரிய கடல். கற்றது கடற்கரையின் மணலில் ஒரு துகளினும் சிறிது. கல்லாதது கடல் அளவு.

      நீங்க சொல்றது “திகழ் தசக்கரம் = திகட சக்கரம்” நிகழ்வுதானே. இலக்கணம் பேசுறப்போ என்னோட இறைநம்பிக்கையைக் கொண்டு வராம இலக்கணம் மட்டும் பேசலாம்னுதான் அந்த நிகழ்வைச் சொல்லவில்லை. 🙂

  4. Pingback: கள் குடிக்கலாம் வாங்க – 5 | மாணிக்க மாதுளை முத்துகள்

  5. nparamasivam1951 says:

    இலக்கணம் எனக்கு வேம்பு. ஆயினும் பன்மை “கள் ” படிக்க நன்றாகவே உள்ளது. ஒருவேளை பாடத் திட்டத்தில் இருந்ததால் வேம்பானாதா?

    • GiRa ஜிரா says:

      எல்லாம் சொல்லிக் கொடுக்குற முறைல இருக்குன்னு நெனைக்கிறேன் 🙂

I am eager to hear what you want to say. Please say it. here. :)

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s