6. மலையக மலைப்புகள்

முந்தைய பதிவை இங்கு படிக்கலாம்.

என்னோட மனக்கணக்குப்படி அஞ்சு மணிக்கு கொழும்பு வந்து சேருவேன். ஆறு மணிக்கு பஸ் கெடைச்சாக்கூட மதியத்துக்குள்ள நுவரேலியா போயிருவேன். ஆனா மூனே முக்காலுக்கே கொழும்பு வந்தாச்சு. இனி என்னன்னு யோசிச்சுக்கிட்டே பெட்டிய இழுத்துக்கிட்டு பேட்டா பஸ்டாண்டுக்குள்ள போனேன். மதுரை பஸ்டாண்டுக்குள்ள நுழைஞ்ச மாதிரி இருந்தது. ஆனா ஓரளவுக்கு துப்புரவா இருந்தது. அப்பத்தான் சில பஸ்கள் டுர்ருடுர்ருன்னு கெளம்புச்சு. பாத்தா கண்டி போற வண்டி. நுவரேலியா நுவரேலியான்னு நாலஞ்சு பேர் கிட்ட கேட்டேன். அவங்க கை காட்டுன வழில take diversionகளா எடுத்து எடுத்து மறுபடியும் முன்னாடி இருந்த பிளாட்பாரத்துக்கே வந்துட்டேன்.
IMG_8439
அங்க ஒரு கண்டக்டர் எதோவொரு ஊர் பேரைச் சொல்லிக் கத்திக்கிட்டேயிருந்தாரு. அவர் கிட்ட போய் நுவரேலியான்னு கேட்டேன். கையக் காட்டுனாரு. சரின்னு அவர் காட்டுன வழில கொஞ்சம் முன்னாடி போய் நின்னேன். என்ன நெனச்சாரோ பக்கத்துல வந்து இன்னும் தெளிவா கொஞ்சம் தள்ளியிருந்த போர்டை காட்டி “4.15 coming. 4.50 going”ன்னு சொன்னாரு. அவர் சொன்னது புரிஞ்சதால நன்றி சொல்லிட்டு அந்த பிளாட்பாரத்துல போய் நின்னேன்.

நுவரேலியா போற பஸ் எண் 79. ஆனா அது 8ம் எண் பஸ் நிக்கிற எடுத்துக்கும் 6ம் எண் பஸ் நிக்கிற எடத்துக்கும் நடுவுல இருக்கு. ஒரே கொழப்பம்டான்னு நெனச்சிக்கிட்டேன். மணி நாலேகால் தாண்டி நாலரைய நெருங்கினாலும் பஸ் வர்ர வழியக்காணோம். அதுக்குள்ள பஸ்சுக்கு கூட்டம் வந்துருச்சு. ஒரு வழியா நாலு முப்பத்தஞ்சுக்கு மினி ஏசிபஸ் வந்தது. நல்லவேளையா உக்கார எடமும் கிடைச்சது. சரியா நாலு அம்பதுக்கு பஸ் எடுத்துட்டான். நானூற்று அம்பது ரூபா டிக்கெட். தூங்கித் தூங்கி நுவரேலியா போகும் போது மணி 8.50. எதிர்பாத்ததுக்கு முந்தியே வந்ததுல ஒரு மகிழ்ச்சி.
IMG_8447
மொதல்ல பசியாத்தலாம்னு வரிசையா கடைகளைப் பாத்துக்கிட்டே வந்தேன். ஸ்ரீ அம்பாள்ஸ் ஓட்டல்னு தமிழ்ல எழுதி ஒரு கடை. நேரா உள்ள நொழஞ்சேன். பாத்தா இட்டிலி தோசைன்னு மக்கள் சுடச்சுடச் சாப்பிட்டுக்கிட்டு இருக்காங்க. ஆகான்னு ஒரு தோசையைக் கொண்டு வரச்சொல்லீட்டு உக்காந்தேன். ஒரு தட்டுல சுடச்சுட ரெண்டு தோசை, ரெண்டு பருப்புவடை, ரெண்டு உழுந்துவடை, ரெண்டு போண்டான்னு வந்து முன்னாடி வெச்சாங்க. எதெது வேணுமோ அதது எடுத்துக்கலாம். ஒவ்வொன்னாக் கூப்பிட்டுக் கேக்க வேண்டாம் பாருங்க. சட்னி சாம்பார் வேற மேசைலயே வெச்சிட்டாங்க. மலையகத் தமிழர்கள் இருக்கும் எடங்குறதால சாப்பாட்டில் கொஞ்சம் தமிழ்நாட்டு ருசி வருது.

சொன்னா நம்ப மாட்டீங்க. ஆனாலும் நம்பித்தான் ஆகனும். நுவரேலியாவுல எறங்கி சாப்பிடக் கடை தேடும் போது மொதல்ல என் காதுல பி.சுசீலா குரல் கேட்டது. எல்லாம் மாயைன்னு நெனைக்கிறப்போ இன்னும் தெளிவாக் கேட்டது. பின்னாடியே டி.எம்.எஸ் வந்துட்டாரு. பாத்தா… நம்ம எம்.எஸ்.வி பாட்டு. எனக்கு எப்படி இருந்திருக்கும்னு யோசிச்சுப் பாருங்க. ”இறக்கும் மனிதர்கள். இறவாப் பாடல்கள்.”னு எம்.எஸ்.வி சொல்லிட்டே இருந்தது உண்மைதான்

தங்குறதுக்கு Panorama Accomodations அப்படீங்குற எடத்துல முடிவு செஞ்சிருக்கு. அத நடத்துறவர் பேரு சமிந்தா (Chaminda). அவருக்கு ஃபோன் பண்ணா பஸ்டாண்டு பக்கத்துலயே இருந்தாரு. அவரே ஆட்டோ பிடிச்சுக் கொடுத்தாரு. இந்த விடுதி மலைச்சரிவுல இருக்கு. அங்கிருந்து நுவரேலியா ஊர் நல்லா அழகாத் தெரியுது. சமீபத்துலதான் தொடங்கியிருக்காங்க. ஹோட்டல் மாதிரி இல்லாம வில்லா மாதிரி நடத்துறாங்க. வாசல்ல எறங்கும் போதே உள்ள இந்திப் பாட்டுகள் ஓடீட்டிருந்தது. குறிப்பா தொன்னூறுகளின் இறுதில வந்த பாட்டுகள். சனகா(Chanaka) தான் அந்தப் பாட்டுகளைக் கேட்டுட்டிருந்தது. சமிந்தாவுக்கு உதவியா இருக்காரு. சின்னப் பையன் தான். எங்கயோ படிக்கிறதாச் சொன்னாரு. எங்கன்னு மறந்து போச்சு.

IMG_8467என்ன வரவேத்து உக்கார வெச்சுட்டு டீ போட்டுக் கொண்டு வந்து கொடுத்தாரு. இந்திப் பாட்டுகளின் இரசிகராம். இப்ப வர்ர பாட்டெல்லாம் அவ்வளவு நல்லால்லைன்னாரு. எனக்கு இந்தி தெரியுமான்னு கேட்டாரு. நான் இந்தி பேசுனா இந்தியாவே தெறிச்சிரும்னு அவருக்குத் தெரியல. அதுனால அடக்கதோட யாராவது பேசுனா கொஞ்சம் புரியும்னு சொன்னேன்.

கொஞ்சம் குளிச்சு ஓய்வெடுத்துட்டு மதியம் சாப்பாட்டுக்கு ஊருக்குள்ள போய் ரெண்டு எடம் பாக்கலாம்னு திட்டம். சனகா கிட்ட போய் இங்கருந்து பஸ்டாண்டு போக ஆட்டோ கெடைக்குமான்னு கேட்டேன். அஞ்சு நிமிஷத்துல நடந்து போற தூரத்துக்கு எதுக்கு ஆட்டோன்னு சொல்லி மலைச்சரிவான ஒரு பாதையைக் காட்டினாரு. நானும் அந்தச் சரிவுல எறங்குனேன். ஒரு ஆள் போகலாம். இன்னொரு ஆள் எதுக்க வந்த ரெண்டு பேரும் ஒதுங்கி வழிவிட்டுக்கனும். அப்படியொரு ஒத்தையடிச் சரிவு. ரெண்டு பக்கவும் வீடுகள். பல வீடுகள்ள தகர ஷீட் கூரையாப் போட்டிருந்தாங்க. இது எப்படி குளிருக்குத் தாங்கும்னு தெரியல. ரொம்பக் குளிறாது?

அஞ்சு நிமிஷத்துல அந்த வழில பஸ்டாண்டுக்குப் போகனும்னா குடுகுடுன்னு ஓடுனாத்தான் உண்டு. எனக்கு பத்துப் பதினஞ்சு நிமிஷமாச்சு. அட… பராக்கு பாத்துக்கிட்டே நடந்தேன்னு நெனச்சுக்கோங்களேன்.

IMG_8484எழுத்தாளர் ரிஷான் ஒரு குறிப்பிட்ட கடையைச் சொல்லி, “எது கேட்டாலும் ருசியா செஞ்சு கொடுப்பாங்க”ன்னு சொன்னாரு. குளிருக்கு சூடாச் சாப்பிடுற ஆசைல அந்தக் கடைக்குப் போனேன். சாப்பிடக் கொண்டு வந்து வெச்சதெல்லாம் ஆறிப்போயிருந்தது. பரிமாறிய பெரியவர் கிட்ட “எதாவது சாப்பிடக் கேட்டா அந்நேரம் செஞ்சு கொடுக்க மாட்டீங்களா?”ன்னு தமிழ்லயே கேட்டேன்.

“அந்நேரமெல்லாம் செஞ்சு கொடுத்தா கட்டுப்படியாகாது. காலைலயே எல்லாம் செஞ்சு வெச்சிருவோம்”னு சொன்னாரு. சரின்னு கேட்டுக்கிட்டு சாப்பிட்டேன். சாப்பாட்டுல குறையெல்லாம் இல்ல. ஆனாலும் குளிரெடுக்குற மலையூர்ல இருந்துக்கிட்டு மக்கள் சூடில்லாத சாப்பாட்டைச் சாப்புடுறது கொஞ்சம் புதுசாத்தான் இருந்துச்சு.

அதே மேஜைல ஒரு ஜப்பான்காரரும் சாப்பிட்டுட்டிருந்தாரு. அவர் கிட்ட ரெண்டொரு பேச்சு பேசினேன். Ten no Chasukeங்குற ஜப்பானியப் படம் பாத்திருப்பதாகவும் ரொம்பப் பிடிக்கும்னு சொன்னேன். அவர் லேசா முகம் மலர்ந்தாப்புல இருந்தது. மத்தபடி அவர் முகத்தை வெச்சு என்ன மனநிலைல இருக்காருன்னு கண்டுபிடிக்க முடியல. சாப்பாடு பிடிச்சுச் சாப்பிடுறாரா இல்லையான்னு கூட கண்டுபிடிக்க முடியல. ஜப்பான்காரங்கள்ளாம் இப்படித்தான் இருப்பாங்களோ? முன்னப்பின்ன ஜப்பான் போயிருந்தாத்தான தெரியும்.

நுவரேலியாவுல மொதல்ல போன எடம் விக்டோரியா பார்க். 1897ல் ஜெர்மன் இளவரசி நுவரேலியாவுக்கு வந்திருக்காங்க. அந்த ஆண்டுதான் இங்கிலாந்து அரசி குயின் விக்டோரியாவோட வைரவிழா ஆண்டு. அதாவது அறுபது வயசு ஆச்சு. அதைக் கொண்டாடுறதுக்காக ஒரு ஓக் மரத்தை நட்டு இந்தப் பூங்காவை ஜெர்மன் இளவரசி தொடங்கி வெச்சிருக்காங்க. ஒத்தை மரத்தை நட்டுத் தொடங்கினாலும் பலப்பல செடிகொடிகள் மரங்களைக் கொண்டு வந்து பூங்காவை அருமையா அமைச்சிருக்காங்க அப்போ இலங்கைய ஆண்டு கொண்டிருந்த பிரிட்டிஷ்காரர்கள். பச்சைப் பசுமையான புல்தரைகளும் குளுகுளுக்குளுமையும் சுகம் சுகம்.

IMG_8532இலங்கை மக்களுக்கு பார்க் டிக்கெட் முப்பதோ நாப்பதோ ரூபாய். வெளிநாட்டுக்காரங்களுக்கு முந்நூறு இலங்கை ரூபாம். நம்மூர் மதிப்புக்கு நூத்து நாப்பது ரூபாய். ஓய்வான மனநிலையோட உள்ள போனீங்கன்னா வெளிய வரவே மாட்டீங்க. நான் உள்ள போனப்போ ஒரு பெரிய மலைப்பாம்பு புல்தரைல கெடந்தது. மக்கள் சுத்திநின்னு… கொஞ்சம் எடவெளி விட்டுத்தான்… பாத்துக்கிட்டிருந்தாங்க. என்னன்னு ஆங்கிலத்தில கேட்டேன். யாருக்கும் தெரியல. ஆனாலும் ஒரு ஆர்வத்துல மலைப்பாம்ப பாத்துக்கிட்டிருந்தாங்க. பூங்காவில் வேலை செய்ற ஒரு செக்யூரிட்டி லேடி கிட்ட என்னன்னு கேட்டேன். போட்டோ போட்டோன்னு பதில் வந்தது. அந்நேரம் ஒரு கைலி கட்டிய ஆள் அந்தப் பாம்பை அப்படியே அள்ளி வேற எடத்துக்கு எடுத்துட்டுப் போய் விட்டு பக்கத்துல உக்காந்துக்கிட்டாரு. எல்லாரும் வேடிக்கை பாத்தாங்களே ஒழிய யாரும் போட்டோ எடுத்துக்கலை.

நான் மொதல்ல பாம்பு பத்திக் கேட்டவரு என்னப் பாத்ததும் “Are you India?”ன்னு ஆர்வாமா கேட்டாரும். நானும் “Yes. I am India.”ன்னு சொன்னேன். “Oh good. India. From Delhi?”ன்னு அடுத்த கேள்வியக் கேட்டாரு. இதென்னடா வம்பாப்போச்சுன்னு நெனச்சுக்கிட்டேன். இப்ப எந்த ஊர்ல இருந்து வந்திருக்கோம்னு சொல்றதா வேண்டாமான்னு ஒரு யோசனை. பொத்தாம்பொதுவா “I am from South India”ன்னு சொல்லி வெச்சேன். அதுக்கும் அவரு சந்தோஷமா தலைய ஆட்டுனாரு. இதுக்கு மேல நின்னா ரொம்பப் பேச்சுக் கொடுப்பாருன்னு அப்படியே நகந்து போயிட்டேன்.
IMG_8542
அந்தச் சூழல் ரொம்ப நிம்மதியா இருந்ததால படம் புடிக்கிறதுல நேரத்தை வீணாக்காம புல்தரைல சாஞ்சு படுத்துக்கிட்டேன். தூங்கல. எதுவும் பெருசாச் சிந்திக்கல. ஆனாலும் நேரம் போனதே தெரியல. கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு வெளிய வந்தேன். வெளிய வர்ர எடத்துல Victoria Park Cafe இருக்கு. எனக்கு அப்பப்போ வண்டிக்கு பெற்றோல் போடுற மாதிரி பிளாக் டீ/கிரீன் டீ ஊத்திக்கிட்டேயிருந்தா வண்டி நிக்காம ஓடிக்கிட்டேயிருக்கும். அதுனால ஒரு டீ குடிக்கலாம்னு உள்ள போனேன்.

தொடரும்…

அடுத்த பதிவை இங்கு படிக்கலாம்.

அன்புடன்,
ஜிரா

Advertisements

About GiRa ஜிரா

சிவனுக்கும் சீவனுக்கும் இடையில் இருப்பது நந்தி. சிவன் கடவுள். சீவன் வாழ்க்கை. கடவுளுக்கும் வாழ்க்கைக்கும் இடையில் இருப்பது நந்தி.
This entry was posted in அனுபவங்கள், கொழும்பு, நுவரேலியா, பயணம் and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to 6. மலையக மலைப்புகள்

  1. Pingback: 5. டாட்டா யாழ்ப்பாணம் | மாணிக்க மாதுளை முத்துகள்

  2. amas32 says:

    எனக்கு நுவரேலியா பார்க்கனும்னு ரொம்ப நாள் ஆசை. சீதை இருந்த இடம். இப்போ உங்க மூலமா பார்ப்பதில் மகிழ்ச்சி :-}

    amas32

  3. Pingback: 7. ஏரிக்கரைப் பூங்காற்றே, போறவழி தென்கிழக்கோ | மாணிக்க மாதுளை முத்துகள்

  4. //“Oh good. India. From Delhi?”ன்னு அடுத்த கேள்வியக் கேட்டாரு. இதென்னடா வம்பாப்போச்சுன்னு நெனச்சுக்கிட்டேன். //

    தமிழன்னு சொல்லியிருந்தா புல்தரைல கிடந்த மலைப்பாம்ப மேல விட்டுருப்பாரே :p

I am eager to hear what you want to say. Please say it. here. :)

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s