Is NEET Neat?

நீண்ட நாட்களாக எழுத நினைத்த பதிவு. இனி எழுதி என்ன ஆகப் போகிறது என்று நினைத்திருந்தேன். ஆனால் அனிதாவின் உயிரழப்பு இந்தப் பதிவை எழுதவைத்துவிட்டது.

neet-suicide-647_090117051848நீட் ஒரு சமூக அநீதி என்பது என் கருத்து. அதுமட்டுமல்ல அது மாநிலங்களின் உரிமையைப் பறிக்கும் திட்டம் என்பதும் என் கருத்து. ஆனால் இவைகளைப் பற்றி நான் இப்போது பேசப் போவதில்லை.

நீட் அக்டோபஸ் எப்படியெல்லாம் சமூகத்தை வளைத்து நெறிக்கப் போகிறது என்று ஒரு சின்ன கோடு மட்டும் போட்டுக் காட்டவே எண்ணம்.

முதலில் கல்வித்தரம் பற்றிப் பார்க்கலாம். சி.பி.எஸ்.ஈ தரத்துக்கு தமிழகக் கல்வியின் தரம் இல்லை என்பது நீட் ஆதரவாளர்கள் தொடர்ந்து சொல்லும் காரணம். அது உண்மைதானா என்று எனக்கும் ஒரு ஐயம் இருந்தது. எனக்குத் தெரிந்த சில சி.பி.எஸ்.ஈ பள்ளி ஆசிரியர்களைத் தொடர்பு கொண்டேன். சி.பி.எஸ்.ஈ பாடத்திட்டத்துக்கும் சமச்சீர் பாடத்திட்டத்துக்கும் என்னதான் வேறுபாடு? உண்மையிலேயே சி.பி.எஸ்.ஈ பாடத்திட்டம் உன்னதமானதா? இந்தக் கேள்விகளைத்தான் நான் அவர்கள் முன் வைத்தேன். அவர்கள் சொன்ன பதில்களை என்னுடைய நடையில் சொல்கிறேன்.

சி.பி.எஸ்.ஈ பாடத்திட்டத்துக்கும் சமச்சீருக்கும் ஒரேயொரு முக்கிய வேறுபாடுதான் உண்டு. சி.பி.எஸ்.ஈயில் செய்முறைகளைகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது. சமச்சீரில் தியரிக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது. மற்றபடி அடிப்படைப் பாடத்திடம் இரண்டிலும் ஒன்றுதான். நீட் மாதிரியான தேர்வுகளுக்கு செய்முறை வழியிலான பயிற்சி உதவும். அந்த ஒருவகையில் தான் சமச்சீர் சற்று பின் தங்குகிறது.

நான் பேசிய சி.பி.எஸ்.ஈ ஆசிரியர்கள் தியரியை மாணவர்களுக்கு எளிதாகப் புரியவைக்க சமச்சீர் புத்தகங்களை படித்துவிட்டு பின்பற்றுகிறார்கள். ஆக சி.பி.எஸ்.ஈ செய்முறைகளை முன்னிறுத்தினாலும் தியரிகளை விளக்குவதில் சமச்சீர் புத்தகங்கள் அளவுக்கு சிறப்பாக இல்லை என்பதே அவர்கள் கருத்து.

சி.பி.எஸ்.ஈயின் செய்முறைகளும் சமச்சீரின் தியரியும் இணையும் போது அது சிறப்பாக இருக்கும் என்பது அவர்கள் கருத்து.

சரி. சி.பி.எஸ்.ஈ படித்தால் நீட் தேர்வில் வெற்றி பெற்றுவிடலமா? ஏனென்றால் சி.பி.எஸ்.ஈ மிக உன்னதமான பாடத்திட்டமாக முன்னிறுத்தப்படுகிறதே.

இந்தக் கேள்வியை நீட்டில் வெற்றி பெற்றவர்களிடமும் அவர்களின் பெற்றோர்களிடமும் கேட்டுப்பார்த்தால் உண்மை விடை தெரியும்.

நீட் தேர்வுக்கென்று தனிப்பயிற்சி மிகவும் தேவை. முன்பு தமிழகத்தில் மருத்துவம்/பொறியியல் படிப்புக்கு நுழைவுத்தேர்வு இருந்தது. அதற்கு பயிற்சி கொடுப்பதற்கென்றே நிறைய தனியார் கல்வி நிறுவனங்கள் இருந்தன. அவற்றில் சென்னை தியாகராய நகரில் இருந்த பிரில்லியண்ட் டுட்டோரியல் மிகவும் புகழ் பெற்றிருந்தது. அங்கு சும்மாவா சொல்லிக் கொடுத்தார்கள்? காசு கொடுத்துதான் படிக்க வேண்டும்.

ஒரு வகையில் இது மாணவர்களுக்கு சுமைதான். ஏற்கனவே +2ல் மதிப்பெண் பெற வேண்டும் என்ற முனைப்பில் மாணவர்கள் அரும்பாடுபட்டு படிக்கும் நிலையில், +2ல் சிறந்த மதிப்பெண்கள் பெறும் மாணவர்கள் எந்த வகையில் தரம் குறைந்தவர்கள் ஆவார்கள்?

பிறகு ஏன் +2 தேர்வு எழுத வேண்டும்? நேரடியாக நீட் தேர்விலேயோ அல்லது நுழைவுத் தேர்விலேயோ அனைவரும் மோதிக்கொள்ளலாமே!!!!

ஆண்டு முழுவதும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பாடத்திட்டத்தில் படித்து நல்ல மதிப்பெண் பெற்றவர்களை தரம் குறைந்தவர்கள் என்று சொல்கிறவர்கள் மூடர்களாக இருந்தால் மட்டுமே தங்களைக் கொடியவர்கள் என்று உணராமல் இருப்பார்கள்.

இந்தக் கேள்விகளுக்கு நீட் ஆதரவாளர் யாரிடமும் நேர்மையான நேரடியான பதில் கிடைக்கப்போவதில்லை. அவர்களிடம் எதிர்பார்ப்பதும் வீண். தூங்குகிறவர்களைத்தானே எழுப்ப முடியும்.

neet7அப்போது இருந்த டுட்டோரியல்களுக்கு பதிலாக இனி கோச்சிங் செண்டர்கள் நிறைய முளைக்கத் தொடங்கும். ஏற்கனவே விளம்பரங்கள் வரத்தொடங்கிவிட்டன. ஒவ்வொரு பெற்றோரும் குறைந்த பட்சம் ஒன்று முதல் இரண்டு லட்சங்கள் வரை செலவழிக்கத் தயாராக இருக்க வேண்டும்.

நாடு முழுவதிலும் பன்னிரண்டு லட்சம் மாணவர்கள் 2017ம் ஆண்டு நீட் தேர்வு எழுதியிருக்கிறார்கள். அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் இந்த எண்ணிக்கை உயரலாம்.

ஒரு மாணவருக்கு ஒரு லட்சம் ரூபாய் என்று வைத்துக் கொண்டால் பன்னிரண்டு லட்சம் மாணவர்களுக்கு எவ்வளவு என்று யோசித்துப் பாருங்கள். அதாவது 1200 கோடி. நீட் பயிற்சி என்ற வகையில் நாடு முழுவதும் பெற்றோர்கள் செலவழிக்கப் போகும் பணம் 1200 கோடியாகும். இந்தப் பணம் யாருக்குப் போகும், யாருக்கு கப்பம் கட்டப்படும் என்றெல்லாம் யோசித்தால் நீட் பின்னணியில் இருக்கும் பண அரசியலின் மூலம் புரியும்.

நீட் ஆதரவாளர்களே, நாளை நீங்களும் உங்கள் உறவினர்களும், உங்கள் பிள்ளைகளும் பணம் செலவழிக்கத்தான் போகிறார்கள். போட்டி அதிகரிக்க அதிகரிக்க செலவழிக்க வேண்டிய தொகையும் அதிகரிக்கும்.

இதைப் புரிந்து கொண்டால் நுழைவுத் தேர்வுகளை ஒழித்தது எப்படிப்பட்ட செயல் என்று உங்கள் உள்மனதுக்கும் புரிந்திருக்கும்.

மத்திய அரசு நடத்தும் பணித்தேர்வில் தமிழே தெரியாமல் தமிழ்நாட்டுக்கான தேர்வில் வடவர்கள் வெற்றி பெற்ற கோமாளித்தனங்களையெல்லாம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோம். அப்படியிருக்க நீட் தேர்வில்….. சரி. உங்கள் அறிவுக்கே விடை தெரியும்.

இனி ஏழைகளுக்கு மருத்துவப் படிப்பு என்பது மிகமிகக்கடினம் தான்.

தமிழகத்தின் நலனுக்கு மட்டும் நீட் எதிரி என்பது இல்லை. குறிப்பாக தென்மாநிலங்கள் அனைத்துக்கும் இழப்பு உண்டு. இதை மற்றவர்கள் புரிந்துகொள்ள சிலகாலம் ஆகும். புரிந்தபிறகு எதுவும் நல்லது ஆகுமா ஆகாதா என்பதை காலம்தான் சொல்ல வேண்டும்.

நீட்டினால் கிடைக்க வாய்ப்புள்ள கப்பத்தின் அளவை நினைத்துப் பார்த்தால், இனி நீட் எல்லா வழியிலும் நிரந்தரமாக்கப்படும் என்றே தெரிகிறது. ஆனாலும் போராடும் வரை போராடிக்கொண்டுதான் இருக்க வேண்டும்.

கையறுநிலையுடன்,
ஜிரா

Advertisements
Posted in சமூகம், பொது | Tagged | 2 Comments

18. ஹாப்பி ஷாப்பிங் & டாட்டா ஸ்ரீலங்கா

முந்தைய பதிவை இந்தச் சுட்டியில் படிக்கலாம்.

பகல்ல ஊரைச் சுத்திட்டு மாலையில் கொழும்பில் நண்பர்களைச் சந்திப்பதாகத் திட்டம். டினேசன், சங்கீதா, கானாபிரபாவைச் சந்திக்கிறதாகத் திட்டம். ஆனா டினேசன் தான் பாவம், ஆயிரம் வாட்டி பாத்த கொழும்பை ஆயிரத்தோரவது வாட்டி என் கூட சேந்து சுத்துறாரே. அதுனால ஹோட்டலுக்குப் போறதுக்கு முன்னாடி கடைசியா காலி முகத்திடல்னு சொல்லப்ப்டுற Galle Face Beachக்குப் போனோம். ஊருக்குள்ள இருக்கும் கடற்கரை. அதுனால கூட்டம் நிறைய வருது. அழகான கடற்கரை. நிறைய சாப்பாட்டுக் கடைகள். கடலோரமா நடைபாதை. ஒரு கோலகலமான சூழ்நிலை.
DSC00033
அங்க இருக்குற நடைபாதைக் கடைகள் ரொம்பவே பிரபலமாம். அதுல இறால் வடை, நண்டு வடை, அந்த வடை, இந்த வடைன்னு பேர் தெரியாத பலகாரங்கள் சுடச்சுட வித்துக்கிட்டிருக்கு. சிலுசிலுன்னு காத்து. கொஞ்ச நேரம் கடல் காத்தை அனுபவிச்சிட்டு நேரா சாப்பிட கொள்ளுப்பிட்டியில் உள்ள ஹோட்டல் ரேணுகா போனோம். நல்ல கலகலப்பா பொழுது போச்சு. நேரம் போறது தெரியாம ரொம்ப நேரமாப் பேசிட்டு இருந்தோம். மொத்தத்தில் அதுவொரு இனிய மாலை.

அடுத்த நாள் காலைல டினேசன் என்ன ஷாப்பிங் கூட்டீட்டுப் போறேன்னு சொல்லியிருந்தாரு. அதுனால அறைக்குப் போனதுமே பொட்டி கட்டத் தொடங்கிட்டேன். அடுத்த நாள் நேரமிருக்குமோ இருக்காதோ. எல்லாத்தையும் எடுத்து வெச்சுட்டுதான் தூக்கம்.
IMG_9723
அடுத்தநாள் காலைல டிபன் சாப்டு முடிக்கவும் டினேசன் வரவும் நேரம் சரியா இருந்தது. மொதல்ல House of Fashion கடைக்குப் போனோம். இந்தியாவிலிருந்து யார் வந்தாலும் அந்தக் கடைக்குப் போகாம இருக்க மாட்டாங்களாம். துணி வாங்குறதுக்கு அவ்வளவு கூட்டம் போகுது. குறைந்த விலைக்கு விதவிதமான துணிகள். அங்க என்னோட ரசனைக்கு ஏத்த மாதிரி கண்ல படல. ஆனா நிறைய நல்ல துணிகள் இருந்தது. சரின்னு அடுத்து Odelனு ஒரு கடைக்குக் கூட்டீட்டுப் போனாரு டினேசன். நல்ல எலைட் ஸ்டைல் கடை. சும்மா சுத்திப் பாத்துட்டு அங்க இருந்த கஃபேல டீ குடிச்சோம். (Odelல நல்ல சாக்கலேட் கிடைக்குது. சாக்கலேட் ரசிகர்கள் மறக்காம வாங்கிக்கோங்க). அதுக்குள்ள சாப்பாட்டு வேளை. சங்கீதாவுக்கு அப்போ கொஞ்சம் ஓய்வு கெடைச்சதால அவங்களும் வந்து சேந்துக்கிட்டாங்க. Arpico Food Court இந்த முறை. மறுபடியும் சிங்கள உணவு. நம்ம எதையெதையெல்லாம் சொல்றமோ அதையெல்லாம் தட்டுல போட்டுக் கொடுப்பாங்க. கிட்டத்தட்ட மீல்ஸ் மாதிரி. அதுல சம்பல் மட்டும் நான் நிறைய வேணும்னு கேட்டு வாங்கினேன்.

3bff18bfசில சிங்களப் பட டிவிடிகள் வேணும்னு கேட்டிருந்தேன். பக்கத்துல ஒரு கடைக்கு என்னை டினேசனும் சங்கீதாவும் கூட்டீட்டுப் போனாங்க. ரெண்டு டிவிடி வாங்கினேன். ரெண்டுமே நடிகை பூஜா நடிச்ச படங்கள். ஒரு படத்துக்கு “பத்தினி”ன்னு பேரு. சிலப்பதிகாரத்தை அடிப்படையா வெச்சு எடுத்த படம். ஆனாலும் பௌத்தக் காப்பியமான மணிமேகலையையும் கலந்துகட்டி பௌத்தத்தை தாளிச்சுக் கொட்டி ஒரு தினுசா எடுத்திருந்தாங்க. இன்னொரு படம் “குச பாப”. இதுவும் ஒரு சரித்திரப்படம். இந்தியா வந்து இந்த ரெண்டு படத்தையும் பாத்துட்டேன். ஆக சிங்கள மொழிப் படத்தையும் பாத்தாச்சு. “ஒலகப் பட ரஜிகர்”ங்குற பட்டத்தை தக்க வெச்சாச்சு.
IMG_9744
சங்கீதா மறுபடியும் வேலைக்குப் போக வேண்டியதால, அவருக்கு அங்கயே விடை சொல்லிட்டு நானும் டினேசனும் லக்சல(Laksala). நினைவுப் பொருட்கள் வாங்க ரொம்ப அருமையான இடம். மத்த எடங்களை விட விலையும் குறைவு. ஆகையால souvenir எல்லாம் ஏர்ப்போர்ட்ல வாங்கிக்கலாம்னு நினைக்காதீங்க. யோசிக்காம லக்சல போங்க. லக்சல முடிச்சிட்டு நேரா Glitz. அங்க பிடிச்ச மாதிரி துணிகளை வாங்கிட்டு நேரா வில்லாவுக்குப் போனோம். மடமடன்னு எல்லாத்தையும் பொட்டி கட்டினேன்.

கொழும்பு போக்குவரத்து நெரிசல் காரணமா ஏர்ப்போர்ட் போக ரெண்டு முதல் ரெண்டரை மணி நேரம் ஆகும். அதோட விமானம் பொறப்படுறதுக்கு நாலு அல்லது அஞ்சு மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி ஏர்ப்போர்ட்ல இருக்கனுமாம். எனக்கு நள்ளிரவு 12 மணிக்கு விமானம். ஏழு மணின்னு கணக்கு வெச்சு நாலரை மணிக்கு வில்லாவிலிருந்து கிளம்ப டாக்சி சொல்லியிருந்தேன். டாக்சியும் சரியான நேரத்துக்கு வந்தது. அதுவரைக்கும் கூட இருந்து வழி அனுப்பினாரு டினேசன். இவர் ஒரு எனர்ஜி பாக்கெட்னு சொல்லனும். அடிக்கிற வெயில்ல என்னோட ஊர் சுத்திய டினேசனுக்கும் சங்கீதாவுக்கு நன்றி ‘O நன்றி. இந்தியாவுக்கு சுற்றுலா வாங்க மக்களேன்னு ரெண்டு பேரையும் கேட்டுக்கிட்டேன். எங்கிட்ட பேசிப் பழகிய பிறகு வர்ரதுக்கு யோசிப்பாங்கன்னு நெனைக்கிறேன். ஆனாலும் துணிச்சலா வந்தா தில்லா வரவேற்போம்.
IMG_9752
ஏர்ப்போர்ட்ல செக்கின் கவுண்ட்டரை சரி பார்த்து நில்லுங்க. நான் ஸ்ரீலங்கன் ஏர்லைன்ஸ் சீருடை அணிஞ்சிருக்குற பெண் உட்கார்ந்திருந்ததால அந்த வரிசைல நின்னேன். முன்னாடியும் பின்னாடியும் சைனாக்காரங்க. என்னடான்னு பாத்தா அது ஏர் ஏஷியா கவுண்ட்டராம். நல்லவேளைன்னு சரியான செக்கின் கவுண்ட்டருக்கு மாறினேன். சந்தேகம் இருந்தா கேட்டுருங்க. முடிஞ்ச வரைக்கும் தெளிவாகவே சொல்றாங்க. Immigration section கொஞ்சம் குழப்பமா இருந்தது. வர்ரவங்க எல்லாம் முதல் ரெண்டு வரிசைலையே நின்னாங்க. ஆனா உள்ள போனா இன்னும் சில வரிசைகள் இருக்கு. வெளிய இருந்து பாத்தா அந்த வரிசைகள் தெரியல.

Immigration முடிஞ்சதும் இலங்கைல சந்திச்ச நண்பர்கள் அனைவருக்கும் ஃபோன் போட்டு போயிட்டு வர்ரேன்னு சொன்னேன். நண்பர்களைச் சந்திக்கிறதே இனிய அனுபவம். இந்த மாதிரியான பயணங்கள்ள நண்பர்களைச் சந்திக்கிறது இன்னும் இனிய அனுபவம். இத்தனைக்கும் கானாபிரபாவைத் தவிர யாரையும் முன்னாடி சந்திச்சதில்ல. நன்றி நண்பர்களே. நீங்கள்ளாம் இல்லைன்னா இந்த இலங்கைப் பயணம் முழுமையடைஞ்சிருக்காது.

Boarding Gateல் சில வருத்தமான நிகழ்வுகளைப் பார்க்க வேண்டியிருந்தது. ஒன்னுமில்ல. எல்லாம் நம்ம மக்கள்தான். குருவிகள்னு சொல்வாங்களே. அவங்கதான். ஹேண்ட் லக்கேஜில் ஓவர் வெயிட். எக்கச்சக்கமான சரக்கு பாட்டில்கள். சிகரெட் பெட்டிகள். அங்க இருந்தவர் எல்லாரையும் ஒழுங்கு படுத்தப் பாக்குறப்போ அவரைப் பாத்து விசிலடிக்கிறது அது இதுன்னு அவங்களைக் கடுப்படிச்சிட்டாங்க. வரிசை வரிசையா உள்ள வரச்சொன்னா குறுக்க புகுந்து நுழைஞ்சு தப்பிக்கப் பாக்குறதுன்னு ஒரே களேபரம். ஆனாலும் அவங்க எல்லாரையும் சரியாப் பிடிச்சிட்டாங்கன்னு வெச்சுக்கோங்களேன். வேற எந்த boarding gateலயும் இல்லாம சென்னை விமானத்துக்கு மட்டும் இப்பிடி நடந்தது எனக்கு ரொம்ப வருத்தமா இருந்தது. ஏற்கனவே நம்மளை ஒருமாதிரி பாக்குறான். இப்பிடியெல்லாம் நடந்துக்கிட்டா நம்மளை என்னன்னு நெனைப்பான்னு தோணுச்சு. என்னவோ போங்க தலையெழுத்துன்னு விமானத்தில் ஏறினேன்.

விமானத்தில் நல்ல தூக்கம். ஆனா தூங்க விடாம சட்டுன்னு சென்னை வந்துருச்சு. இறங்கி வீட்டுக்கு வந்தபிறகு “Home Sweet Home”ன்னு சந்தோஷமா இருந்தது.

மறுபடியும் இலங்கை போகனும். பாக்காம விட்ட இடங்களையெல்லாம் பாக்கனும். இந்த மாதிரி தொடர் பதிவுகள் எழுதி ஒங்களையெல்லாம் பாடாப் படுத்தனும். நான் நல்ல தமிழ்ல பதிவுகள் எழுதலைன்னு எழுத்தாளர் ரிஷான் வருத்தப்பட்டாரு. ஆகையால அடுத்த பயணம் போனா, செந்தமிழ்ல பதிவுகள் வரும்னு இப்பயே எச்சரிக்கிறேன். 🙂

அன்புடன்,
ஜிரா

Posted in அனுபவங்கள், இலங்கை, கொழும்பு, பயணம் | Tagged , , , | 5 Comments

17. அழகி ஒருத்தி எளநி விக்கிற கொழும்பு வீதியிலே

முந்தைய பதிவை இந்தச் சுட்டியில் படிக்கவும்.

கதிர்காமத்திலிருந்து கொழும்புக்கு வந்து சேரும் போது எட்டு மணிக்கு மேல ஆயிருச்சு. புதுசா எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அறைக்கு பெட்டியை பத்திரமா இடம் மாத்தி வெச்சிருக்காங்க. நடக்குற தூரம்னாலும் சொன்னபடி வேலையை சரியாகச் செஞ்சிருக்காங்க. நான் வில்லா மேனேஜருக்கு ஃபோன் போட்டு நன்றி சொன்னேன்.
DSC09928
நல்ல அலுப்பு. தூங்கி எந்திரிச்சுப் பாத்தா கொழும்பு ரொம்பப் பரபரப்பா இயங்கிக்கிட்டிருந்தது. அன்னைக்குதான் கொழும்புல நண்பர் டினேசனைச் மாலையில் சந்திக்கும் திட்டம். குளிச்சிட்டு அவருக்கு ஃபோன் பண்ணேன். சம்பிரதாயமாகப் பேசீட்டு கொழும்புல பாக்குறதுக்கு நாலு எடம் சொல்லுங்கன்னு கேட்டேன். சாயந்திரம் அவரைப் பாக்குறதுக்குள்ள ரெண்டு மூனு எடம் பாத்திறலாம்னு திட்டம்.

நான் எடங்களைக் கேட்டதுமே டினேசனே மதியம் 12.30க்கு வந்து அவரே கூட்டீட்டுப் போறதாகச் சொன்னாரு. இதுக்கு மேல என்ன வேணும்? டினேசன் வாழ்கன்னு மனசுக்குள்ள வாழ்த்திட்டு பக்கத்துல கொஞ்சம் நடந்துட்டு வரலாம்னு போனேன். வில்லா இருந்த ரோட்டிலிருந்து நேரா நடந்தா பீச். அந்த பீச் வரைக்கும் நடைந்தேன். பீச்ல நடக்கலாமான்னு யோசிச்சேன். அந்த யோசனையை மாத்தீட்டு மறுபடியும் மெயின் ரோடுக்கு வந்தேன். அங்கருந்த கடைகளைப் பாத்துக்கிட்டே நடந்தேன். Glitz துணிக்கடை கண்ல பட்டது. கண்டில போன அதே கடை. உள்ள நுழைஞ்சிட்டேன். கண்டி அளவுக்கு கொழும்பு Glitzல விதவிதமான துணிகள் இல்லைன்னு தோணுச்சு. ரொம்ப நேரமாயிரக்கூடாதேன்னு எதுவும் வாங்காம வில்லாவுக்கு வேர்க்க விறுவிறுக்க நடந்து வந்தேன். வந்து பாத்தா… டினேசன் புன்னகை மன்னனா அங்க வந்து காத்துக்கிட்டிருக்காரு.

டினேசன் ஒரு உயர்ந்த மனிதன். உள்ளத்துல மட்டும் இல்ல. உயரத்திலயும் தான். எல்லாரையும் தலை நிமிர வைக்கிற திறமை அவருக்கு உண்டு. என்னென்ன மாதிரியான எடங்கள் பாக்கனும் என்னென்ன மாதிரியான பொருட்கள் வாங்கனும்னு கேட்டு மனசுக்குள்ளயே ஒரு திட்டம் போட்டுக்கிட்டாரு. நேரா போன எடம் Majestic City Mall. அங்க கொஞ்சம் சுத்திப் பாத்துட்டு என்னோட மொபைலுக்கு case & scratch guard மாத்துனேன். சும்மாச் சொல்லக்கூடாது. மாத்திக் கொடுத்த பையன் தொழில் சுத்தம்.

IMG_9692அங்கருந்து நேரா போன எடம் Crescat Mall Food Court. பசி வேளையாச்சே. இந்தியாவில் கிடைக்காத சிங்கள உணவு சாப்பிடனும்னு சொன்னேன். அதோட பலன் என்னோட தட்டுல Lamprais. சோறு, கறிக்கொழம்பு, கத்திரிக்கா கறி, சீனி சம்பல் இதையெல்லாம் வாழையிலையில் வெச்சு மடிச்சு பொட்டலம் மாதிரி கட்டி, அந்த வாழையிலையை தணல்ல வேக வைச்சுக் கொடுக்குறதுதான் Lamprais. வாழையிலையோட வாசமும் சாப்பாட்டு வாசமும் கலந்து பசியை பயங்கரமாக் கெளப்புது.

டச்சுக்காரர்கள் இலங்கைல இருந்தப்போ அங்க இருந்த மக்களோட கலந்து புது இனம் உருவாச்சு. De Saram Family பத்தி பாத்தோமே. அது மலாய் – டச்சு கலப்பு மக்கள். அதே மாதிரி சிங்கள – டச்சு கலப்பு மக்கள் உருவானாங்க. இவங்க டச்சுக்காரங்களோட ஹாலந்துக்குப் போகாம இலங்கைலயே தங்கிட்டாங்க. இவங்களோட கண்டுபிடிப்புதான் Lamprais. ரொம்பப் பிரபலமாயிருச்சு இப்போ. Vegetarian Lamprais கூட கிடைக்குது.

DSC09864திருப்தியா சாப்டுட்டு, நேராப் போனா எடம் கங்காராமய விகாரை(Gangaramaya Vihara). பெய்ரா ஏரி(Beira Lake) பக்கத்துல இருக்கும் அழகான விகாரை. வெளிநாட்டு மக்கள் டிக்கெட் வாங்கனும். கண்டிப்பாகப் போக வேண்டிய விகாரை. Jayasuriya Goonewardane de Silvaங்குற முதலியார் ஒருத்தர் 19ம் நூற்றாண்டுல இந்த எடத்தை விலைக்கு வாங்கி விகாரை கட்டியதாக வரலாறு சொல்லுது. மொதல்ல சின்னதாகக் கட்டினாலும் கொஞ்சம் கொஞ்சமா நல்ல பெரிய விகாரை ஆயிருச்சு. இந்த விகாரைல யானைத் தந்தங்கள், அரிய பொருட்கள், பலவிதமான புத்தர் சிலைகள், வெளிநாட்டிலிருந்து வந்த பரிசுகள்னு காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருக்கு. இதோட இன்னொரு பகுதி ஏரிக்கு நடுவில் இருக்கு.  மெயின் விகாரைல டிக்கெட் வாங்குற டிக்கெட் ஏரிக்கு நடுவில் உள்ள கோயிலுக்குப் போகவும் செல்லும்.

DSC09913அடுத்து போன இடம் Independent Memorial Hall. நிறைய சினிமாக்களில் பார்த்திருக்க வாய்ப்பு உண்டு. தீ படத்துல ரஜினி இது பக்கத்துல நின்னு எதோ பேசுவார்னு நினைக்கிறேன். இலங்கைக்கு விடுதலை கிடைச்ச பிறகு அதன் ஞாபகார்த்தமா எழுப்பப்பட்ட கட்டிடம் இது. கண்டி அரண்மனையில் இருந்த மண்டபத்தை அடிப்படையா வெச்சு இதை வடிவமைச்சிருக்காங்க.

DSC09940அதுக்குப் பக்கத்துலயே Independent Square Arcadeனு ஒரு மால் இருக்கு. இது பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டுல ஒரு மனநோய் மருத்துவமனை. காலப்போக்குல அந்த மருத்துவமனை வேற எடத்துக்குப் போயிருச்சு. இந்தக் கட்டிடத்தில் பல்கலைக்கழக கல்லூரி, Sri Lanka Broadcast Corporationனு மாறி மாறி இருந்திருக்கு. 2012ல இந்தக் கட்டிடத்தை முந்தி இருந்த மாதிரியே புனரமைச்சிருக்காங்க. 200 இராணுவவீரர்கள் ஆறு மாசத்துல அந்த வேலையைச் செய்ததாகச் சொல்றாங்க.

மனநோயாளிகளுக்கான மருத்துவமனையா இருந்ததாலோ என்னவோ, இந்தக் கட்டிடத்துக்குள்ள எந்த அலங்காரங்களும் இல்ல. செங்கல் வெச்சுக் கட்டி சுண்ணாம்பு பூசிய கட்டிடம். வெள்ளையடிச்சிருக்காங்க. அவ்வளவுதான். ஆனாலும் ஒரு கம்பீரமான அழகு. அங்க இருந்த கடைகளை ஒவ்வொன்னாப் பாத்தோம். டீ குடிச்சா நல்லாருக்கும்னு தோணுச்சு. டினேசன் அந்த மால்ல இருந்த Dilmah நிறுவனத்தோட Tea Shopக்கு கூட்டீட்டுப் போனாரு. ரொம்ப அழகான எடம். இந்த மாதிரி எடத்துல என்ன விட்டுட்டா சோம்பேறியாகி எந்திரிக்கவே மாட்டேன். அப்படியொரு எடம். Prince of Kandyங்குற டீ ரொம்ப நல்லாருக்கும்னு சொன்னதால அதையே கொண்டுவரச் சொன்னேன். அந்த Tea Pot அவ்வளவு ரசனையா இருந்தது. பயன்படுத்தவும் அவ்வளவு எளிது. டீ போடுறதுக்கு அத வாங்கீட்டு வராமப் போயிட்டோமேன்னு இன்னும் வருத்தமா இருக்கு.
DSC09966
அடுத்ததா போன இடம் விஹர மஹா தேவி பூங்கா (Vihara Maha Devi Park). இந்தப் பூங்கா வெள்ளைக்காரன் உருவாக்கியது. அப்போ அவன் வெச்ச பேர் விக்டோரியா பூங்க. அவங்க ராணி பேரு. விடுதலை வாங்கிய பிறகும் அதே பேர் இருக்குமா? சிங்கள ராணி பேரை வெச்சிட்டாங்க. விஹர மஹாதேவிங்குறது துட்டகமுனு-ங்குற மன்னனோட தாய். இந்த துட்டகமுனுதான் எல்லாளனை வென்ற போது கதிர்காமத்தில் கோயில் கட்டியதாகவும் ஒரு கதை உலவுது. கதை உலவுற மாதிரி பூங்காவில் கொஞ்சம் உலவினோம். நெடுந்தீவில் மட்டும் இருக்கும் ஒரு வகை குட்டைக் குதிரையை இந்தப் பூங்காவில் ஒரு இடத்தில் பாக்கலாம். நல்ல அருமையான பராமரிப்பு கொண்ட பூங்கா.
DSC09998
பூங்காவுக்கு வணக்கம் சொல்லிட்டு நேரா போன எடம் பொன்னம்பலவானேசுவரர் கோயில். கொழும்பில் கொச்சிக்கடை என்னும் இடத்தில் இருக்கு இந்தக் கோயில். தமிழர்கள் நிறைய இருக்கும் இடம்னு நினைக்கிறேன். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் பொன்னம்பல முதலியார் என்ற செல்வந்தர் கட்டிய கோயில். அவருடைய மூத்த மகன் குமாரசாமி முதலியார் தொடர்ந்து கோயிலைக் கட்டுகிறார். அவருடைய தம்பி பொன்னம்பலம் இராமநாதன் கோயிலை முழுசாகக் கட்டி முடிக்கிறார். இலங்கையில் முழுக்க முழுக்க கல்லால் கட்டப்பட்ட ஒரே கோயில் இதுதான். வேற எந்தக் கோயிலுக்குமோ விகாரைக்குமோ இந்தப் பெருமை கிடையாது. திராவிடக் கட்டடக் கலையில் கட்டப்பட்ட கோயில். நல்ல துப்புரவாவும் இருக்கு. கொழும்பு போகிறவர்கள் கட்டாயம் போக வேண்டிய கோயில்.

பொன்னம்பலம் இராமநாதன் பற்றி ஒரு தகவல். இவர் பிரிட்டிஷ் இலங்கையில் ஒட்டுமொத்த இலங்கைக்கும் பிரதிநிதியாக அரசாங்கத்தில் இருந்திருக்கிறார். ஒருமுறை சிங்களர்களும் இலங்கை மூர்களுக்கும் (தமிழ் முஸ்லீம்கள்) கலவரம் ஏற்பட்டது. அந்தக் கலவரத்தை உண்டாக்கியது சிங்கள அரசியல் தலைவர்கள் என்பதை வெள்ளைக்கார அரசு தெரிந்து கொண்டு அவர்களுக்கு மரணதண்டனை வழங்கியது. அப்போது பிரிட்டிஷ் அரசுடன் வாதாடி அந்த அரசியல் தலைவர்களுக்கு விடுதலை வாங்கிக் கொடுத்தார். சிறையிலிருந்து வெளிவந்த சிங்கள அரசியல் தலைவர்கள் அவரை அப்போது தோளில் தூக்கிச் சுமந்திருக்கிறார்கள். அப்படிச் சுமந்த அரசியல் தலைவர்கள்தான் பின்னாளில் விடுதலைக்குப் பிறகு இலங்கையை ஆளத் தொடங்கி இன்றும் ஆண்டு கொண்டிருக்கிறார்கள். இதை வருத்தத்தோடு குறிப்பிட வேண்டியிருக்கிறது.
Sacn
பொன்னம்பலவானேசுவரருக்கு வணக்கம் சொல்லிட்டு அடுத்து போன இடம் கொச்சிக்கடை புனித அந்தோணியார் கோயில். அங்கயும் ஒரு வணக்கம் போட்டுட்டு நேராகப் போன எடம் காலி முகத்திடல்னு சொல்லப்படுற Galle Face Beach.

தொடரும்…

அடுத்த பதிவை இந்தச் சுட்டியில் படிக்கலாம்.

அன்புடன்,
ஜிரா

சில படங்கள் பார்வைக்கு…

இதுதான் அந்த டீ பாட் 🙂

IMG_9722

Posted in அனுபவங்கள், இலங்கை, கொழும்பு, பயணம் | Tagged , , , , , | 10 Comments

16. டாட்டா கதிர்காமம்

முந்தைய பதிவை இங்கு படிக்கலாம்.

கதிர்காமம் முழுக்கவே பௌத்த மயமாக்கல் நிறையவே தெரியுது. முருகன், கண்ணகி, மதுரைவீரன்னு இருந்தாலும் எல்லாமே பௌத்தமதக் கடவுள்களா மாறியாச்சு.

DSC09759கதிர்காமத்துல முருகனுக்கு மட்டுமில்லாம வள்ளிக்கும் தெய்வயானைக்குமே கோயில் இருக்கு. தெய்வயானை கோயில் சிருங்கேரி சங்கரமடத்தால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. இங்க பூசை செய்றவருக்கு அடிக்கடி கொலை மிரட்டல் வருதாம். ஆனாலும் போற உயிர் ஒருமுறைன்னு இங்கயே இருக்கிறார்னு யாரோ சொன்னாங்க. தெய்வானை கோயில்ல கூட்டமேயில்ல. இன்னும் சொல்லப் போனா யாருமே இல்ல.

வள்ளிக்கு தனிக்கோயில் தள்ளி இருக்கு. அதுக்குப் பக்கத்துல தான் புனிதமான கடம்ப மரம் இருக்கு. ஆனா வள்ளி கோயில் இப்போ பூட்டப்பட்டிருக்கு. என்ன காரணம்னு தெரியல. ஒருவேளை வள்ளிக்கும் மதமாற்றம் நடக்குதோ என்னவோ!

Demonetization இந்தியாவில் வர்ரதுக்கு முன்னாடியே cashless transaction பண்ண கடவுள் கதிர்காமக் கந்தன். இன்னைக்கு e-Hundiன்னு திருப்பதி வடபழனின்னு வர்ரதுக்கெல்லாம் பலப்பல வருடங்களுக்கு முன்னாடி முருகன் பேர்ல செக் எழுதி கதிர்காம உண்டியல்ல போட்டா அது செல்லும். கதிர்காமக் கந்தன் பேங்க் அக்கவுண்டுக்குப் போகும். அப்பயே கந்தக் கடவுள் அப்படியாக்கும்.

kataragama-shrineகதிர்காமம் ஒரு காலத்துல காடா இருந்த இடம். இலங்கையில் இருந்த தமிழ் மக்கள் தான் காட்டுவழியில் நடந்தே வந்து முருகனைக் கும்பிடுவாங்க. வெள்ளைக்காரன் கிட்ட இருந்து சுதந்திரம் கிடைச்ச பிறகு ரோடுகள் போட்ட பிறகு நிறைய சிங்கள மக்கள் அந்தப் பக்கம் குடியேறிட்டாங்க. கோயிலுக்கும் போகத் தொடங்கீட்டாங்க. இன்னைக்கு எல்லாரும் போற கோயிலா இருக்கு.

ஆனாலும் வரலாற்றைத் தேடிப் பாத்தா… சில சுவாரசியாமான விவரங்கள் தென்படுது. இதுல உண்மையும் பொய்யும் எந்தெந்த அளவுங்குறது ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கே வெளிச்சம்.

கதிர்காமம் பற்றிக் கேள்விப்பட்ட/படித்த சில பௌத்த நம்பிக்கைகள்…
1. துட்டகமுனு என்ற சிங்கள மன்னனுக்கும் எல்லாளன் என்ற தமிழ் மன்னனுக்கும் போர் நடந்தது. அந்தப் போரில் வெற்றி பெற்றதனால் துட்டகமுனு நன்றி செலுத்த ஒரு கோயில் கட்டினான். அதுதான் கதிர்காமம். (ஆனால் இதுபற்றி இலங்கை வரலாறு சொல்லும் மகாவமிசத்தில் குறிப்புகளே இல்லை)

2. புத்தர் ஞானம் அடைந்த பிறகு, இலங்கைக்குச் சென்ற போது கதிர்காமத்துக்கும் சென்று தவம் செய்தார். அப்போது கதிர்காமத்தை ஆட்சி செய்த மஹாசேன என்ற அரசன், புத்தரின் கொள்கையால் கவரப்பட்டு பௌத்தன் ஆனான். இன்னும் மஹாசேன கதிர்காமத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பதாகவும், அடுத்த போதிச்சத்துவராக பிறப்பெடுக்கக் காத்துக் கொண்டிருப்பதாகவும் ஒரு நம்பிக்கை.

3. கதிர்காமத்தில் இருப்பதே ஒரு போதிச்சத்துவர் தான். அவரிடம் முறையிட்டதெல்லாம் நடக்கும் என்று ஒரு நம்பிக்கை.

4. எல்லாள மன்னன் அனுராதபுரத்தை ஆட்சி செய்த போது இந்தியாவிலிருந்து வரவழைத்த கதிரா என்ற ஒற்றனை உளவு பாக்க அனுப்பினாராம். அந்த ஒற்றர் தலைவனுக்குக் கீழ் ஆறு பிரிவுகளும், பன்னிரண்டு உட்பிரிவுகளும் இருந்ததாம். இந்த ஒற்றன் கதிராவுக்கு இந்தியாவிலிருந்து தெய்வானை என்று ஒரு மனைவியையும் கொண்டு வந்தானாம். என்னதான் ஒற்று செய்ய வந்தாலும் ஒரு காலகட்டத்தில் கதிரா அங்கு செல்வாக்கும் பலமும் மிகுந்தவன் ஆகிறான். மக்களுக்கு வேண்டிய உதவிகளையும் செய்கிறான். ஆனால் எல்லாள மன்னன் போரில் மாண்ட பிறகு, கதிரா ஒற்றுத் தொழிலை விட்டுவிடுகிறான். அங்கிருந்த தமிழர்கள் அவனைக் கண்டுகொள்ளவில்லை. கதிரா இறந்த பிறகு பௌத்தர்கள் அவனுக்கு ஒரு கோயில் எழுப்பினார்கள் என்றும் அந்தக் கோயில்தான் கதிர்காமம் என்றும் ஒரு நம்பிக்கை.

5. அசோகருடைய மகள் சங்கமித்திரை புத்தருக்கு ஞானம் கிடைச்ச போதிமரத்திலிருந்து ஒரு கிளையைக் கொண்டு வந்து நட்டு வெச்சதாகவும் நம்பிக்கை. (இரண்டாயிரம் ஆண்டு வாழ்ந்த அரசமரம் எதுவும் கோயில் வளாகத்தில் தென்படவில்லை).

இப்படியாக பல கதைகள் கதிர்காமத்துக்கு வழங்கப்படுகின்றன. ஆனால் கதிர்காமத்தின் அதிகாரம் பல கைகள் மாறியிருக்கிறது என்றே தெரிகிறது. எந்த மன்னன் ஆட்சி நடக்கிறதோ அந்த மன்னனின் சார்பான மதத்தலைவர்களிடம் கதிர்காம அதிகாரம் இருந்திருக்கு.

mahadevale_oldpicரொம்பச் சமீபத்திய வரலாற்று எடுத்துக்காட்டு பார்ப்போம். சங்கிலியானுக்குப் பிறகு இலங்கையில் தமிழ் அரசுன்னு தனியா எதுவும் இல்லை. அப்போ போர்ச்சுக்கீசியர்கள் ஆதிக்கம் அங்கங்க இருந்தது. ஆனா எந்தக் கோயில்னாலும் இடிக்கிறதுதான் அவங்க வேலை. கதிர்காமத்தையும் இடிக்கனும்னு நெனைக்கிறாங்க. ஆனா காட்டுக்குள்ள அவங்களால கோயிலைக் கண்டுபிடிக்க முடியல. தொடர்ந்து அங்க இருந்து தேடவும் முடியல. அதுனால கதிர்காமம் தப்பிக்குது. அப்போ கண்டி அரசு சிங்கள அரசு. அதுனால கதிர்காமம் பௌத்தர்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்திருக்கு. ஒரு கட்டத்தில் கண்டி அரசாங்கம் நாயக்கர்கள் கைக்கு வருது. அதுல கடைசி மன்னன் கண்ணுசாமி என்ற ஸ்ரீவிக்கிரம ராஜசிங்க. இந்த மன்னன் தமிழ் பேசும் தெலுங்கு வம்சத்தில் வந்தவன். இந்த மன்னனை தமிழ் மன்னனாகத்தான் இலங்கை மக்கள் பார்க்கிறார்கள். தமிழ் பேசும் காரணத்தாலோ என்னவோ இந்த மன்னன் கதிர்காமத்து அதிகாரத்தை தமிழர்களுக்கு மாற்றச் சொல்லி அங்கிருந்த பௌத்தர்களிடம் கேக்குறான். ஆனால் பௌத்தர்கள் மறுத்திருக்கிறார்கள். அதனால சட்டம் போட்டு கதிர்காமத்தை தமிழர்கள் பொறுப்புக்கு மாற்றிக் கொடுத்திருக்கிறான்.

இலங்கைல கடைசி மன்னன் இவன் தான். வெள்ளையர்களால் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டு வாரிசு இல்லாம தமிழ்நாட்டில் இறந்து போகிறான். அதுக்கப்புறம் இலங்கைல வெள்ளைக்காரங்க ஆட்சிதான். அவங்க மதப்பிரச்சனைகளுக்குள்ள ரொம்ப தலையிடலை போல. ஆகையால தமிழர்களோட பொறுப்பில் கதிர்காமம் பலகாலமா இருந்திருக்கு.

ஆனா இலங்கைக்கு சுதந்திரம் கிடைச்ச பிறகு நிலமை மாறுது. அப்போ யார் கதிர்காமம் கோயிலைப் பராமரிக்கிறதுன்னு பிரச்சனைகள் வருது. இலங்கை அரசு கதிர்காமம் கோயிலை முழுசா எடுத்து பௌத்தர்கள் கிட்ட கொடுத்துருது. கண்ணுசாமி (எ) ஸ்ரீவிக்கிரம ராஜசிங்க மட்டும் தான் சட்டம் போடுவாரா? பிரதம மந்திரிகளுக்கு சட்டம் போடத் தெரியாதா? கதிர்காமம் கோயில் அங்கிருந்த கிரி வெஹர-ங்குற பௌத்த மடத்துக்குக் கீழ் வருது. எப்படி புத்தரோட புனிதப் பல் கோயிலுக்கு ஒரு நிலமே(அறங்காவலர்) இருந்து நிர்வாகம் பண்றாரோ அதே மாதிரி கதிர்காமக் கோயிலுக்கும் நிலமே ஒருத்தர் இருந்து நிர்வாகம் பண்றாரு. பிறகென்ன… கொஞ்சம் கொஞ்சமா தமிழ் வழிபாட்டு முறைகளுக்கு தடை விதிக்கப்பட்டு, கோயில் தேராவாத பௌத்தத்துக்குள்ள கொண்டுவரப்படுது. அதுமட்டுமில்லாம கோயிலுக்கு வரும் பௌத்தர்கள் கூட்டமும் பெருகுது. இன்னைக்கும் பாத்தா, தமிழர்களை விட பௌத்தர்கள் தான் நிறைய வர்ராங்க.

கதிர்காமம் வரும் அடியவர்கள் தங்கியிருக்கவும் அன்னமளிக்கவும் செய்த இராமகிருஷ்ண மடத்தையும் இன்னும் சில மடங்களையும் அரசாங்கம் எடுத்து பௌத்தர்கள் கையில் கொடுத்தாச்சு. ஆக தமிழர்கள் அங்க போனா தங்க மடமில்லை.

சரி. இதோட நிறுத்திக்குவோம்.

இப்படியாக கதிர்காமத்தை சுத்திப் பாத்துட்டு வண்டிக்கு வந்தோம். அடுத்து போன இடம் செல்லக் கதிர்காமம். இதுவும் மாணிக்க கங்கை ஓரமா இருக்கும் கோயில். இது பிள்ளையார் கோயில். இது தமிழர்கள் பொறுப்பில்தான் இருக்கு. அதுக்குப் பக்கமா படியேறி மேல போனா சின்னதா ஒரு முருகன் கோயில். எளிமையா இருந்த கோயில் இப்போ இல்ல. ஆனா பௌத்தமயமான கோயில்தான் இருக்கு. செல்லக் கதிர்காமம் பிள்ளையார் கோயில்ல இப்போ வேலை நடந்துக்கிட்டிருக்கு. கதிர்காமம் வர்ர கூட்டத்துல பலர் இங்கயும் வர்ராங்க. பிள்ளையாருக்கு வணக்கம் சொல்லிட்டு அடுத்து போன இடம் கதிரை மலை.
1947katiramalai-summit4001947katiramalai-climb-400
கதிரை மலைதான் உண்மையான கதிர்காமம். இந்த மலை மேல ஒரு வேல். அவ்வளவுதான் அந்தக்கால கோயில். மலையில் ஏறிப் போய் முருகான்னு கும்பிட்டு வர்ரதுதான் வழிபாடு. போகப் போக மலையேறப் படிகள். அதுக்குப் பிறகு வந்ததுதான் மாணிக்ககங்கை ஓரமா இருக்கும் கதிர்காமம்னு சொல்றாங்க.
DSC09794
கதிரைமலைப் படிகளை தமிழர்கள் காலில் செருப்போடு ஏறும் வழக்கம் இல்லை. ஆனா இப்போ எல்லாரும் போறதால அந்தக் கட்டுப்பாடுகள் எதுவும் இல்லை. இப்போ மலைக்கு மேல போக ஜீப் வந்துருச்சு. கூட்டம் சேரச் சேர வண்டியை எடுக்குறாங்க. ஆனா நாங்க போன நேரம் கூட்டமேயில்ல. என்ன பண்றதுன்னு யோசிச்சோம். அப்போ எங்க கூட வந்த டிரைவர் அங்க சிங்களத்துல பேசி ஒரு விஷயம் கண்டுபிடிச்சாரு. அஞ்சு பேருக்கு டிக்கெட் வாங்கினாலே வண்டியை எடுக்கலாமாம். ஆனா நாங்க ரெண்டு பேரு. டிரைவரையும் சேத்தா மூனு பேரு. மிச்ச ரெண்டு பேர் எப்போ வருவாங்கன்னும் தெரியாது. சரின்னு அஞ்சு பேருக்கு டிக்கெட் எடுத்தோம்.

மலைச்சரிவான பாதை. சரிவுன்னா சரிவு. அப்படியொரு சரிவு. செங்குத்தா மலைல ஏறுது ஜீப்பு. அப்பப் பாத்து மேல இருந்து இன்னொரு ஜீப்பு கீழ வருது. மேல போனாலும் கீழ போனாலும் முருகன் கிட்டதான் போய்ச் சேருவோம்னு மனசத் தேத்திக்கிட்டு ஜீப்ல உக்காந்திருந்தேன். ஆனா ஜீப் ஓட்டிய டிரைவர் அதப்பத்தியெல்லாம் கவலைப்படமா சல்ல்ல்லுன்னு ஓட்டிட்டுப் போனாரு. நான் துணிச்சலா பின்னாடி திரும்பிப் பாத்திருப்பேன்னு நெனைக்கிறீங்க? பயத்துல அசையாம உக்காந்தா அங்க இங்க திரும்புற கெட்ட பழக்கம் எனக்கெல்லாம் கெடையவே கெடையாது. பக்கத்துல இருந்த கானா பிரபா கிட்டக் கூட எதுவும் பேசல. மலை உச்சிக்குப் போன பிறகுதான் மூச்சே விட்டேன்.
IMG_9663
DSC09797முந்தி வேல் இருந்த எடத்துல இப்போ வேல் இல்ல. வேலைப் புதைச்சு அது மேல சிவன் கோயில் கட்டியாச்சு. பௌத்த சிவன் கோயில்தான். ஆனா வர்ரவங்களுக்கு முருகனைக் காட்டனுமே. அதுனால படி முடியுற எடத்துலயே ஒரு முருகன் கோயிலைக் கட்டியாச்சு. இதுவும் பௌத்த முருகன் தான். விவரம் தெரிஞ்ச ஆட்கள் சிவன் கோயில் வரைக்கும் போய் அங்கதான் வேல் இருந்துச்சுன்னு பாப்பாங்களே! அதை எப்படித் தடுக்குறது? புதுசாக் கட்டிய முருகன் கோயிலுக்கும் வேலைப் புதைச்சுக் கட்டிய சிவன் கோயிலுக்கும் நடுவுல ஒரு பௌத்த ஸ்தூபியைக் கட்டியாச்சு. முருகனைப் பாத்துட்டு திரும்புனா பௌத்த ஸ்தூபிதான் தெரியும். அதுக்கப்புறம் ஒன்னுமில்லைன்னு மக்கள் திரும்பிருவாங்கள்ளயா. அதுதான் டெக்னிக். கூட வந்த டிரைவர் சொன்னதால நாங்க அந்த எடத்தையும் போய்ப் பாத்தோம். பதிவில் இருக்கும் பழைய படத்தைப் பாருங்க. அதுல மலை மேல் எந்தக் கட்டிடமும் இருக்காது. ஒரு மணி மட்டும் தொங்கவிடப்பட்டிருக்கும். வேலைச் சுற்றி மக்கள் கூட்டம் இருக்கும்.
DSC09816
அந்த உச்சியிலிருந்து பாத்தா இந்தியப் பெருங்கடல் தெரியுது. அழகான இலங்கைக் காடுகள் தெரியுது. கதிர்காமம் முருகன் கோயில் தெரியுது. இது மாதிரியான இடங்களுக்கு வந்தா மனசுக்கு ஒரு அமைதி வருது. இயற்கைக்கு முன்னாடி நாமள்ளாம் தூசுங்குற அடக்கமும் வருது. ஆனாலும் அஞ்சு புலன்களும் ஆட்டுவிக்குற படி நாமளும் ஆடிக்கிட்டுதான் இருக்கோம்.

கதிரைமலைன்னு தமிழ்ல சொன்னாலும், சிங்களத்துல வேடிச்சி கந்து-ன்னு சொல்றாங்க. வேடர்களின் மலைன்னு பொருள். கந்துங்குற சொல்லுக்கு தமிழிலும் மலைன்னுதான் பொருள். வேடிச்சி கந்துங்குறதே தமிழ்ப் பெயராத்தான் இருக்கனும்னு நெனைக்கிறேன். முருகன் வள்ளியோட காதல் நிகழ்வுகள் நடந்த இடம் கதிரைமலை/கதிர்காமம்னு சொல்லப்படுது. வேடர்கள் பூசைதான் முன்னாடியெல்லாம் கதிர்காமத்துல. “வனமுறை வேடன் அருளிய பூசை மகிழ் கதிர்காமம் உறைவோனே”ன்னு அருணகிரிநாதரும் திருப்புகழ்ல பாடியிருக்காரு. இந்த வேடர்கள் கூட இப்போ சிங்களவர்களாக மாறிட்டாங்கன்னு சொல்றாங்க.

கொஞ்சம் இயற்கைக் காட்டியையெல்லாம் ரசிச்சிட்டு மறுபடியும் ஜீப்ல கீழ எறங்குனோம். ஏறும்போது பாதாளம் முதுகுக்குப் பின்னாடி இருந்தது. எறங்கும் போது நேரா கண்ணுக்கு முன்னாடி. “எனக்கு பயமே இல்லையே…. ஹிஹிஹி”ன்னு மனசுக்குள்ள சிரிச்சிட்டே கீழ எறங்கியாச்சு. போன முறை கானா பிரபா கதிர்காமம் வந்தப்போ கதிரைமலை ஏற முடியாமப் போச்சாம். இந்த முறை ஏறக்கிடைச்சது அவருக்கும் மகிழ்ச்சி.

சாப்பாட்டு வேளை தாண்டப் போகுது. சாப்பிடனும்னு இப்பதான் தோணுது. நேரா வண்டியை கொழும்பு ரோட்டில் விட்டோம். வழியில் நல்ல சாப்பாட்டுக் கடை எதுவும் இல்லாததால ஒரு ரிசார்ட்டுக்குள்ள போய் Sri Lankan Buffet சாப்டோம். கொஞ்சம் வித்யாசமா இருந்தது. ஆனா சாப்பிட நல்லாதான் இருந்தது. நான் சாப்பாட்டுக்கெல்லாம் வஞ்சனை வைக்கிறதே இல்ல. திருப்தியா சாப்டேன். அடுத்து கொழும்பு போக எவ்வளவு நேரமாகுமோ! வழியில் எதுவும் கெடைக்குமோ கெடைக்காதோ!

வழியில் இயற்கைக் காட்சியெல்லாம் பாத்துக்கிட்டே வந்தோம். இலங்கைக்குப் பொறப்படுறதுக்கு முன்னாடி கானாபிரபா, “இந்த ஆண்டு இலங்கையில் கடும் வறட்சி. அதுனால போற எடத்துல எப்படியிருக்குமோ”ன்னு எச்சரிச்சாரு. ஆனா இலங்கைல உள்ள கடும் வறட்சியைப் பாத்தா, மைடியர் மார்த்தாண்டன் படத்துல பிரபுவைப் பாத்து கவுண்டமணி “வாங்க ஏழைகளா”ன்னு கிண்டல் பண்ற மாதிரி கிண்டல் பண்ணத் தோணுச்சு. வழக்கத்தை விட மழை இந்த ஆண்டு குறைவுதான். இது தொடர்ந்தா இலங்கைக்கு கஷ்டம் தான். நீர்நிலைகள் நிறைய இருக்கு. மழைநீர் சேமிக்கனுங்குற எண்ணம் இருக்கு. அதான் மழை குறைஞ்சதும் எச்சரிக்கை அடையுறாங்க.

அதே நேரத்துல இலங்கை வளர்ச்சிங்குற பாதைல நடக்கத் தொடங்கியிருக்கு. இது இலங்கையோட இயற்கை வளத்துக்கு ஊறாக இருக்குமா ஊற்றாக இருக்குமாங்குறது போகப் போகத்தான் தெரியும். இதையெல்லாம் யோசிச்சிக்கிட்டே கொழும்பு வந்து சேந்தோம்.

இந்தப் பதிவை முடிக்கும் போது, கதிர்காமத்துக்கு என்னைக் கூட்டீட்டுப் போனா கானாபிரபாவுக்கு இன்னொரு வாட்டி நன்றி சொல்லிக்கிறேன். அவரையும் அவர் குடும்பத்தினரையும் கண்கண்ட கந்தக் கடவுள் எப்பவும் துணையிருந்து காக்கட்டும்.

தொடரும்…

அடுத்த பதிவை இந்தச் சுட்டியில் படிக்கவும்.

அன்புடன்,
ஜிரா

Posted in அனுபவங்கள், இறை, இலங்கை, கதிரைமலை, கதிர்காமம், பயணம், முருகன் | Tagged , , , , , , , | 2 Comments

15. (கதிர்)காமம் கந்தனுக்கே

முந்தைய பதிவை இந்தச் சுட்டியில் படிக்கலாம்.

கதிர்காமத்துக்காகத்தான் இலங்கைப் பயணத்திட்டமே. அந்த அளவுக்கு ஆவல் இருந்தாலும், இந்தியாவில் இருந்தப்பவும் இலங்கைல நண்பர்களையும் மக்களையும் சந்திச்சப்பவும் கேள்விப்பட்ட விவரங்கள் எதுவும் நல்லதா இல்ல. கோயிலில் இருந்த தமிழ் அடையாளங்கள் நிறைய அழிக்கப்பட்டதையும் கிட்டத்தட்ட பௌத்தமதக் கோயிலாகவே மாறியிருப்பதையும், கோயில் இடங்கள் பௌத்தர்கள் மட்டுமில்லாம பிற மதத்தினராலும் நிறைய ஆக்கிரமிக்கப்பட்டிருப்பதாலும்… கதிர்காமம்னு சொன்னதுமே மக்கள் பெருமூச்சுதான் விட்டாங்க. குறிப்பா பழைய கதிர்காமத்தைப் பாத்த பெரியவர்கள். ஆகையால ஆர்வம் அளவுக்கு மீறி இருந்தாலும் ஏமாற்றத்துக்கு மனதைத் தயார்ப்படுத்திக்கிட்டேன். என்ன இருந்தாலும் எங்கப்பன் முருகன் கோயில். பேரை மாத்தலாம். வழிபாட்டு முறையை மாத்தலாம். வேற சிலையைக் கூட கொண்டு வந்து வைக்கலாம். ஆனா தண்ணொளிச் சுடராக இருக்கும் முருகனை என்ன செய்ய முடியும்? மனசுக்குள்ள நான் முருகான்னு கூப்பிடுறத விட பெரிய பூசையோ வழிபாடோ சடங்கோ என்ன இருக்க முடியும்? அருணகிரி நடந்த எடத்துல நானும் நடந்தேங்குற ஒரு மகிழ்ச்சி போதும்னு முடிவு செஞ்சுட்டுதான் கதிர்காமத்துக்குள்ள நுழைஞ்சேன்.

ஊருக்கு வாசல்லயே ஒரு சாப்பாட்டுக்கடைல டிபன் சாப்டுட்டு நானும் கானாபிரபாவும் கோயிலுக்கு நடந்து போனோம். சாப்பிட்ட கடைல தேன், தினைமாவு, திருநீறு, கற்பூரச்சட்டியெல்லாம் பக்தர்களுக்கு விக்க வெச்சிருந்தாங்க. கோயிலுக்குப் வழியெல்லாம் நிறைய கடைகள். அது இது லொட்டு லொசுக்குன்னு லட்டு லசுக்குன்னு எல்லாமே வித்துக்கிட்டிருந்தாங்க. பூசைப் பொருட்கள் காவடிகள் விக்கிற கடைகளும் இருந்தது. கானாபிரபா கற்பூரக்கட்டி வாங்குனாரு. நானோ வெறுங்கைய வீசீட்டுப் போனேன்.

IMG_9568வருவான் வடிவேலன் படத்துலயும் பைலட் பிரேம்நாத் படத்துலயும் பாத்த மாணிக்க கங்கை இப்ப இல்ல. குறுகி ஒடுது. குப்பைகள் வேற. நிறையப் பேர் குளிக்கிறாங்க. மோகனாம்பாளோட அம்மா வடிவாம்பாளுக்கு மாணிக்கக் கல் கிடைச்ச மாணிக்க கங்கையை வேதனையோட பாத்துக்கிட்டே நடந்தேன். மணல். மணல். மணல். கால் புதையப் புதைய நடந்துதான் போகனும். மாணிக்க கங்கையைத் தாண்டி வண்டிகளை விடுறதில்ல. அந்தப் பக்கமெல்லாம் அத்தனை கருமுகத்துக் குரங்குகள். வம்பு தும்பு செய்யாத பிரசாதப் பையைப் பிடிச்சு இழுக்காத குரங்குகள்.
DSC09712
DSC09706மாணிக்க கங்கையைத் தாண்டி கொஞ்சதூரம் போய் இடப்பக்கம் திரும்பினா அந்தக் கடைசில வேல் நட்டுவச்ச ஒரு வளைவு தெரியும். எனக்கும் தெரிஞ்சது. வளைவின் ரெண்டு பக்கமும் சுவத்துல வரிசையா யானைகள் இருக்கும். சினிமால பாத்தது கண் முன்னாடி நேராத் தெரிஞ்சதும் மனசுக்குள்ள ஒரு துளி சந்தோஷம். மூனு மாசத்துக்கு முன்னாடி நான் கதிர்காமம் போவேன்னு யாராவது சொல்லிருந்தா சிரிச்சிருப்பேன். ஆனா முருகன் கூட்டீட்டு வந்துட்டான்.

செருப்பு வைக்க வளைவுக்கு வெளியவே இடம் இருக்கு. செருப்பை விட்டுட்டு நாங்களும் உள்ள நுழைஞ்சோம்.

தமிழ்நாட்டுல இருந்து கதிர்காமம் போறவங்களுக்கு பெரும்பாலும் கோயில் ஏமாற்றமா இருக்கும். தில்லானா மோகனாம்பள் வடிவாம்பாள் அதை வெளிப்படையாவே சொல்றதா எழுதியிருக்காரு கொத்தமங்கலம் சுப்பு.

கோவிலுக்குள் நுழைந்ததும், “என்னங்கா, கோவிலையே காணோமே!” என்றாள் வடிவாம்பாள்.

”உன் உடம்புதான் கோயில். இதயம் தான் இறைவன் இருப்பிடம். கதிர்காமத்திலே நீ கொண்டு வரும் நெஞ்சமே கோயில். அதில் அவனைக் குடிவரச் செய்” என்றார் பரதேசியார்.

“ஊருக்குப் போனாக்க, அங்கே நாலு பேர் கேக்கிறபோது, கதிர்காமத்துக்குப் போய்விட்டு வந்தேன். அங்கே கோவில் அப்பிடி இருக்குது, குளம் இப்பிடியிருக்குதுன்னு என்று சொல்லக்கூட இங்கே ஒன்றுமில்லையே!” என்றாள் வடிவாம்பாள்.

வடிவாம்பாளுக்குத் தோணுறது எல்லாருக்குமே தோணும். ஏன்னா பெரிய கோயில், குளம், மதில், சிலைகள்னு எதுவுமே கதிர்காமத்துல இல்ல.

DSC09726ரொம்ப எளிமையான கோயில். பாத்தா கோயில்னே சொல்ல முடியாது. பாக்க ஒரு ஓட்டுவீடு மாதிரிதான் இருக்கும். கோயில் வாசல்ல இருக்கும் மணிக்கூண்டு பாத்துதான் கோயில்னு புரிஞ்சிக்கனும். அதே மாதிரி கோயிலுக்கு முன்னாடி எரியும் கற்பூரக் கொப்பரை. வர்ரவங்கள்ளாம் அதுல சூடக்கட்டிகளைப் போட்டுப் போட்டு எரிஞ்சிக்கிட்டேயிருக்கு. மக்கள் கைல பூசைத் தட்டு ஏந்தி உள்ள போறாங்க. வெளிநாட்டுப் பயணிகள் கூட்டம் கையில் கேமராவோடு. குறிப்பா வெள்ளைக்காரர்கள். கேமிராவில் எல்லாம் படம் எடுக்குறாங்க. கோயிலுக்குள்ள போறாங்க. அங்கயும் படம் எடுக்குறாங்க. ஆனா பூசை வேளை தொடங்கப் போறப்போ சரியா வெளிய வந்துட்டாங்க. சாமி கும்பிடுறவங்களுக்கு தொந்தரவா இருக்கக்கூடாது பாருங்க. நல்ல நாகரீகம்.

IMG_9590நானும் கழுத்துல கேமராவைத் தொங்கப் போட்டுக்கிட்டு தோள்ள backpack தொங்கப்போட்டுக்கிட்டு கோயிலுக்குள்ள போனேன். ஒரு செவ்வக அறை. நடுவில் பாதை விட்டு ரெண்டு பக்கமும் தடுப்புக் கம்பிகள். அஞ்சடி ஆறடி உயரத்துக்கு சேவல் உச்சியில் நிக்கும் குத்துவிளக்குகள். தளும்பும் அளவுக்கு எண்ணெய் ஊற்றி திரிபோட்ட விளக்குகள். அப்படியொரு விளக்குக்குப் பக்கம் நின்னேன். முன்னாடி பெரிய திரை. மயில் மேல் முருகன் வள்ளி தெய்வானையோட இருக்கும் படம் வரைந்த திரை. திரைக்குப் பின்னாடி மறைவில் ஒரு அறை.

வாழ்க்கையில் அடுத்து என்ன நடக்கப் போகுதுன்னு நமக்குத் தெரியாம காலம் என்னும் திரை மறைக்குது. ஆனாலும் நம்பிக்கை என்னும் பார்வையோட நாம அடுத்த நாளை நோக்கிப் போகிறோம். அது மாதிரி கதிர்காமத்தின் கருவறைக்குள்ள என்ன இருக்குதுன்னு காட்டாம முருகன் படம் வரைஞ்ச திரை மறைக்குது. ஆனா நம்பிக்கையோட பாத்தா உள்ளே மறைந்திருக்கும் கந்தன் நம்முடைய நெஞ்சுக்குள் தெரிவான். செஞ்சந்தன மரச் சிலையாக முருகன் உள்ளே இருக்கிறதாகவும் முருகனுடைய அறுங்கோண இயந்திரம் இருக்கிறதாகவும் மரகதத்துச் சிலையாக முருகன் இருக்கிறதாகவும் பல நம்பிக்கைகள். காத்தும் வெளிச்சமும் போக முடியாத அந்த அறைக்குள்ள மக்களின் எண்ணவோட்டம் போக முடியுறது ஆச்சரியந்தான்.

காலை பத்தரை மணி கதிர்காமத்துல பூசை வேளை. நாங்க போனதும் அந்த வேளைலதான். உள்ள போய் நின்னதும் மக்கள் வரிசையா உள்ள நிறையத் தொடங்கீட்டாங்க. எனக்கும் கருவறைக்கும் நடுவில் ஒரு ஆளுயரக் குத்துவிளக்கு. மறுபக்கம் உள்ளே வந்த மக்கள் கூட்டம். பூசை தொடங்குது. மொதல்ல கோயிலுக்குள்ள கப்புராளை ஒருவர் சிங்கள மொழியில் கதிர்காமக் கடவுளைப் பத்தி சொல்றாரு. நமக்குதான் புரியல. ஆனா புரிஞ்சவங்கள்ளாம் சத்தமில்லாமக் கேக்குறாங்க. அவர் பேசி முடிச்சதும் கணார் கணார்னு மணியோசை. வாய் கட்டிய கப்புறாளை ஒருவர் கையில் பூசைத் தட்டோடு(சட்டி மாதிரி தெரிஞ்சது) கோயிலுக்கு வெளிய நடந்து வர்ராரு. அவருக்கு துணியை விதானமாப் பிடிச்சிக்கிட்டு முன்னும் பின்னும் ஒவ்வொரு ஆள் வர்ராங்க. கோயில் வாசல்ல வெளியவே நின்னு வணங்கிட்டு அப்படியே போயிர்ராரு.

அதுக்கப்புறம் கோயிலுக்குள்ள பூசை தொடங்குது. கப்புறாளை ஒருத்தர் பூசை பண்றாரு. வெளிய பெரிய வெங்கல மணி தொடர்ந்து கணார் கணார்னு அடிக்குது. கோயிலுக்குள்ள சின்னச் சின்ன மணிகள் கலிங் கலிங் கலிங்குன்னு ஒலிக்குது. எனக்கு கண்ணு தெரியாமப் போயிட்ட மாதிரி உணர்வு. என்னன்னு சொல்லத் தெரியல. முருகா முருகான்னு மனசுக்குள்ள சொல்றேங்குறதைத் தவிர வேற எதுவும் எனக்கு நினைவில்ல. பூசை முடிஞ்சதும் எல்லாருக்கும் திருநீறு கொடுத்தாங்க. தீபாராதனையும் காட்டிய நினைவு.

கதிர்காமத்துல திருநீறுங்குறது கதிரைமலையில் விளையுது. அந்தக் கற்களைப் பொடியாக்கிதான் திருநீறாகக் கொடுக்கிறாங்க. வாங்கிப் பூசிக்கிட்டு மிச்சமிருந்தத ஊருக்குக் கொண்டு போகனும்னு எடது கைக்கு மாத்தி வெச்சிருக்கேன். அதுக்குள்ள சட்டியில எதோ பிரசாதம் கொண்டு வந்து கோயிலுக்குள்ளயே கொடுக்க ஆரம்பிச்சாங்க. குடுக்குறது இனிப்பா என்னன்னு தெரியல. ஏன்னா நான் இனிப்பு சாப்பிடுறதில்ல. கதிர்காமம் வரைக்கும் வந்துட்டு இனிப்புப் பிரசாதம் வாங்கி, அதைச் சாப்பிடாமப் போறதான்னு ஒரு யோசனை. ஆனாலும் யோசிக்காம வலது கை நீளுது. ஒரு அள்ளு அள்ளி கை நிறைய சாம்பார் சாதம் வெச்சாரு பிரசாதம் கொடுத்தவரு. கொழகொழன்னு இல்லாம புலாவ் பதத்துல இருந்தது. கைய லேசா அசைச்சாக் கூட சிந்திரும் போல. அவ்வளவு இருந்தது. கூட்டத்துல எப்படி வெளிய கொண்டு போறதுன்னு யோசனை. அதுக்குள்ள கொஞ்சம் சிந்திச்சு. இதுக்கு மேலயும் சிந்த விடக்கூடாதுன்னு அந்த எடத்துலயே நின்னு முழுசா பிரசாதத்தைச் சாப்டுட்டேன்.

சாப்டுட்டு திரும்பிப் பாத்தா கானாபிரபாவும் பிரசாதத்தோட பேசிட்டு இருந்தாரு. கூட்டம் கலையக் கலைய ஒடனே ஒரு விளக்குமாறு கொண்டுவந்து கப்புறாளை ஒருத்தர் துப்புரவாக் கூட்டிப் பெருக்கிட்டாரு. மறுபடியும் கோயில் தரை பளிச். கையிலிருந்த இத்துணூண்டு திருநீறை ஒரு தாள்ள மடிச்சிக்கிட்டேன்.

கோயிலை விட்டு வெளிய வந்ததும் மாணிக்கப்பிள்ளையார் கோயில். அங்கயும் திரைதான். ஆனா கூட்டமில்லாம இருந்தது. அதுனால பெரிய தாள்ள நெறைய திருநீறு கேட்டேன். அங்க இருந்த கப்புறாளை நிறைய எடுத்துக் கொடுத்தாரு. நன்றி சொல்லி தட்டுல காணிக்கை போட்டுட்டு வெளிய வந்தேன். மாணிக்கப்பிள்ளையாருக்குப் பக்கத்துல ஒரு அரசமரம். புத்தருக்கு ஞானம் கிடைச்ச போதிமரத்துக்கிளைய நட்டு வெச்சு வளந்த மரம்னு சொல்றாங்க. கோயில் தொடர்ந்து பௌத்தமயமாகிக்கிட்டே இருப்பது தெரிஞ்சது. மனசையும் உணர்ச்சிகளையும் மூடிட்டு சுத்தி வந்தேன்.

DSC09754பின்னாடி கண்ணகி கோயில் சின்னதா இருக்கு. பக்கத்துல இன்னொரு சின்ன கோயில். உள்ள என்ன சாமின்னு தெரியல. பேர் என்ன எழுதியிருக்குன்னு பாத்தேன். ஸ்ரீ சித்த சூனியம் கம்பாரா ஃபனேன்னு ஆங்கிலத்துல எழுதியிருந்தது. கீழ பாத்தா “ஸ்ரீ மதுரவீரன் கோயில்”னு தமிழ்ல எழுதியிருக்கு.

கதிர்காமத்தை விட்டுப் புறப்படும் முன்னாடி மறுபடியும் உள்ள போயிட்டு வரலாம்னு முருகன் கோயிலுக்கு உள்ள போனேன். கூட்டம் குறைவா இருந்தது. திருநீறு நெறைய வாங்குனா ஊர்ல எல்லாருக்கும் குடுக்கலாமேன்னு மனசுல ஓடிட்டே இருந்துச்சு. பெரிய தாளை எடுத்து நிறைய திருநீறு வேணும்னு சைகைல கேட்டேன். அவர் கிண்ணத்துல இருந்து அப்படியே கொஞ்சம் கொட்டுனாரு. கொட்டீட்டு தட்டுல இருந்த சில்லறையைக் காட்டி “தட்சிணை தட்சிணை”ன்னு சைகல சொன்னாரு. இங்கயுமான்னு நெனச்சிக்கிட்டு இலங்கை ரூவாயைப் போட்டுட்டு திருநீறைப் பொட்டலம் கட்டினேன்.

தொடரும்…

அடுத்த பதிவை இங்கு படிக்கலாம்.

அன்புடன்,
ஜிரா

சில படங்கள் பார்வைக்காக…

Posted in அனுபவங்கள், இறை, இலங்கை, கதிர்காமம், பயணம், முருகன் | Tagged , , , , , , | 6 Comments

14. கதிர்காமக் கனவுகள்

முந்தைய பகுதியை இந்தச் சுட்டியில் படிக்கவும்.

நேரா கொழும்பில் தங்க ஏற்பாடு செஞ்சிருந்த வில்லாவுக்குப் போனேன். ரெண்டாம் மாடியில் அறை. நல்ல வசதியான அறை. கொரியன் ஸ்டைல் ஸ்லைடிங் கதவுகள். வில்லா ஓனரே ரூமுக்கு நேரா வந்துட்டாரு. காலைல நாலு மணிக்கு நான் கதிர்காமம் போறதைச் சொன்னேன். அவருக்கு பயங்கர அதிர்ச்சி. இலங்கை மக்கள் கதிர்காமம் போறதுன்னா ரெண்டு நாள் பயணமாகப் போறாங்க. மொத நாள் போய் தங்கி, அடுத்தநாள் காலைல மாணிக்க கங்கைல குளிச்சிட்டு கதிர்காமம் கோயில்ல சாமியக் கும்பிட்டுட்டு பொறப்பட்டு வந்தா கொழும்புக்கு தூங்குறதுக்குதான் வர முடியும். அதான் நான் ஒரே நாள்ல போயிட்டு வரப்போறேன்னதும் அவருக்கு “இதெல்லாம் நடக்குற வேலையா”ன்னு தோணியிருக்கு.

பிறகு அவரே ஒரு வழி சொன்னாரு. நாலு மணிக்கு நான் பொறப்படும் போது பெட்டியை அங்கயே விட்டுட்டு அறைக் கதவுக்கு பூட்டுப் போடாம சும்மா சாத்தி வெக்கனும். சாவியை உள்ள இருக்கும் டேபிள்ல வெச்சிறனும். அவரே காலைல வந்து பெட்டியை எடுத்து பக்கத்துல இருக்கும் இன்னொரு வில்லாவில் இருக்கும் அறைக்கு (எனக்குன்னு ஒதுக்கப்பட்ட அறை) மாத்தீருவாரு. நானும் சரின்னு சொல்லிட்டேன். எல்லாம் முருகன் பாத்துக்குவான்.
IMG_9525
நான் நுவரேலியா கண்டின்னு ஊர் சுத்திக்கிட்டிருந்தப்போ யாழ்ப்பாணத்தில் தன்னோட புத்தக வெளியீட்டை (அது எங்கட காலம்) வெற்றிகரமா முடிச்சிட்டு கொழும்பு வந்துட்டாரு. கதிர்காமத்துக்குக் கூட்டீட்டுப் போகப்போறது அவர்தான். அதுக்கு வண்டியும் ஏற்பாடு செஞ்சிட்டாரு. காலைல நாலு மணிக்கு நான் தங்கிருக்கும் எடத்துக்கு வந்து அப்படியே நேரா கதிர்காமம் போறதுன்னு திட்டம். அதுக்கேத்த படி அவரும் சரியா நேரத்துக்கு வந்துட்டாரு.

நான் பெட்டியை உள்ள வெச்சு, சாவியை டேபிள்ள வெச்சு, வேண்டியதை backpackல எடுத்துக்கிட்டு, கதவைச் சும்மா மூடிட்டு பொறப்பட்டாச்சு. இன்னும் எழுந்திருக்காத கொழும்பு. அதுனால வழியில் எந்த நெரிசலும் இல்லாம சல்ல்லுன்னு போக முடிஞ்சது. நேராப் போய் ஹைவேல சேந்தாச்சு. இனிமே இன்னும் வேகமாகப் போகலாம். போற வழியில் ஹைவேயில் நல்ல மோட்டல்கள் இருக்கு. அங்க நிறுத்தி டீயும் வெஜிடபிள் பன்னும் சாப்டோம். போற வழியில் வண்டி ஓட்டி வந்த டிரைவர் கிட்ட பேசி பல விஷயங்கள் தெரிஞ்சிக்கிட்டேன்.
DSC09839
ஹைவே கொஞ்சம் தூரம் தான். அதுக்கப்புறம் ஊருக்குள்ள போற வழியில்தான் போகனும். ஆனா… வழியெல்லாம் அவ்வளவு அழகான கடற்கரைகள். விடியக்காலைல பாக்குறதுக்கு சொர்க்கமா இருக்கு. பேசாம கதிர்காமம் போகாம வழியில் ஒரு பீச் ரிசார்ட்ல தங்கலாமான்னு கூட யோசனை வந்தது. அவ்வளவு அருமையான கடற்கரைகள். அதையொட்டிப் போகும் இரயில் பாதைகள். சுனாமி வந்தப்போ அந்த நேரம் போன இரயிலை முழுசா அப்படியே சுருட்டிட்டுப் போயிருச்சாம். சுனாமியால மக்கள் விட்டுட்டுப் போன வீடுகளையும் பாத்தோம்.

அடுத்தவாட்டி இலங்கைக்கு வந்தா இந்தக் கடற்கரை விடுதிகள்ள ரெண்டு மூனு நாள் தங்கனும்னு மனசுல குறிச்சு வெச்சுக்கிட்டேன். திருகோணமலைப் பக்கம் இருக்கும் கடற்கரைகளும் இன்னும் அழகா இருக்குமாம். இலங்கைப் பயணம் போடுற எல்லாரும் ரெண்டு நாளாவது இந்தக் கடற்கரைக்கும் ஒதுக்குங்க.

DSC09838திடீர்னு டிரைவர் எதிர்ப்பக்கமா வந்த ஒரு பெரிய காரைக் காட்டி “மகிந்த எதிர்ப்பக்கமா போறாரு”ன்னு சொன்னாரு. சரின்னு கேட்டுக்கிட்டோம். மகிந்த ராஜபக்‌ஷயோட சொந்த ஊரான அம்பாந்தோட்டை(Hambantota) கதிர்காமம் போற வழியில் தான் இருக்கு. சுனாமி சமயத்துல இலங்கைக்குக் கிடைச்ச நிதியுதவிகளையெல்லாம் அம்பாந்தோட்டைக்கே செலவழிச்சு அந்தப் பகுதியை ரொம்பப் பிரமாதப்படுத்தீட்டாருன்னு சொல்றாங்க. குறிப்பா வடக்கு கிழக்குப் பகுதிகளுக்கு வந்த நிதியில் கை வெச்சதாச் சொல்றாங்க.

ஒரு ஏர்போர்ட்டே கட்டியிருக்கார்னா பாருங்களேன். மத்தள ராஜபக்‌ஷ பன்னாட்டு விமானநிலையம்(Mattala Rajapaksha International Airport)னு அதுக்குப் பேரு. கொழும்பு ஏர்ப்போர்ட் நெரிசலைக் குறைக்கத்தான் இந்த ஏர்ப்போர்ட்டைக் கட்டினாங்க. அப்படியே சொந்த மாவட்டத்தையும் வளத்துவிட்ட மாதிரி ஆச்சுல்ல. மொதல்ல என்னவோ சில விமானங்கள் இந்தப் பக்கம் வந்திருக்கு. ஆனா வரவர திருப்பதி லட்டு நெல்லிக்காய் ஆன மாதிரி ஒவ்வொன்னா நின்னுருச்சு. மக்கள் வரனும்ல. சும்மா வண்டியை ஓட்ட முடியுமா? இப்போ சில ஏர்டாக்சிகள் இங்க வருது.

அம்பாந்தோட்டைக்கு முன்னாடி மாத்தறை(Matara)ன்னு ஒரு ஊர் வருது. இது ஒரு காலத்துல தென்னிலங்கை சிங்கள அரசின் (Kingdom of Ruhuna) தலைநகரமா இருந்திருக்கு. இங்கயும் பாக்க நிறைய இடங்கள் இருக்கு. மாத்துறை-ங்குற தமிழ்ப் பேர்தான் மருவி மாத்தறை(Matara) ஆயிருச்சுன்னும் சொல்றாங்க. இங்க ரொம்பப் பிரபலமான பாறே தீவா (Rock in Water) புத்தர் கோயில் இருக்கு. இதுக்கு தொங்கும் பாலத்துல நடந்து போகனும். அதே போல நெறைய பழைய அருமையான கட்டிடங்களும் நினைவுச்சின்னங்களும் இருக்கு. இலங்கைல எந்தப் பக்கம் போனாலும் பாக்குறதுக்கு எதாவது இருக்கு. ஆகையால போறதுக்கு முன்னாடியே இந்தந்த எடங்கள்னு திட்டம் போட்டுட்டுப் போனா அருமையாப் பாக்கலாம்.
maxresdefault
சரி. நம்ம இலங்கைல இருந்து அனுமார் மாதிரி ஒரே தாவாத் தாவி தில்லானா மோகனாம்பாளுக்கு வருவோம். இந்தப் படத்தைப் பாக்காதவங்க ரொம்பக் குறைவா இருக்கும். அந்த அளவுக்குப் பிரபலமான படம். இது கொத்தமங்கலம் சுப்பு ஆனந்த விகடனில் எழுதிய நாவல். தடிதடியா ரெண்டு புத்தகமா பழனியப்பா பிரதர்ஸ் பதிப்பகத்துல வெளியிட்டிருந்தாங்க. 2003ல இந்தப் புத்தகத்தைத் தேடிக் கண்டுபிடிச்சு வாங்கினேன். படிக்கப்படிக்க அதுக்குள்ள மூழ்கிட்டேன். புத்தகத்துல இரு சிறு பகுதியை மட்டும் எடுத்து திரைக்கதை அமைச்சு படமாக்கினார் ஏ.பி.நாகராஜன். புத்தகத்துல சிக்கல் சண்முகசுந்தரம் மோகனாம்பாள் கூட்டம் இலங்கைக்கெல்லாம் போகும். அங்க போய் கதிர்காம யாத்திரை போவாங்க. அந்த யாத்திரையைப் பத்தி கொத்தமங்கலம் சுப்பு எழுதியிருப்பாரு பாருங்க… அடடா. அதப் படிச்சதுல இருந்துதான் எனக்கு கதிர்காமம் போகனும்னு ஆசை வந்ததோ என்னவோ.

Thillana_Mohanambal_film_stillபடத்துல வர்ர அதே சிவாஜி, பத்மினி, பாலையா, தங்கவேலு, சி.கே.சரசுவதி கூட்டத்தை மனசுல வெச்சுக்கோங்க. இந்தக் கூட்டம் கதிர்காமத்துக்கு யாத்திரை போனா எப்படியிருக்கும். பக்தியும் காதலும் வரலாறும் தமிழும் பாட்டும் கலந்து சுவைக்கும் அமுதம். இப்போ தொலைஞ்சு போன கதிரை மலைப் பள்ளு நூலைப் பத்தியும், அதை வெச்சு நடத்தும் கூத்து பத்தியும் விவரமா எழுதியிருப்பாரு கொத்தமங்கலம் சுப்பு. யார் கிட்டயாவது கதிரை மலைப் பள்ளு நூல் இருந்தா தயவு செஞ்சு பகிர்ந்துக்கோங்க.

thillana_mohanambalகதைப்படி சண்முகசுந்தரத்துக்கும் மோகனாவுக்கும் திருமணம் செஞ்சு வைக்க வடிவாம்பாள் ஒத்துக்கிறாங்க. ஆனா சந்தர்ப்ப சூழ்நிலை ரெண்டு செட்டையும் இலங்கைல கொண்டு வந்து இறக்கி விட்டுருது. அதுக்குக் காரணம் சவடால் வைத்திதான்னு நான் சொல்ல வேண்டியதில்ல. அங்க ஒரு பெரிய மனிதர் ஆதரவு கொடுக்குறாரு. அப்போ கலியுகநந்தி முத்துராக்கு (பாலையா பாத்திரம்) இலங்கை மண்ணில் கால் வெச்சதிலிருந்து ஒரு பொழுதுதான் சாப்பிடுறாரு. என்னன்னு கேட்டதும் இலங்கைக்கு வந்ததும் கதிர்காமம் பாக்காம சாப்பிட மாட்டேன்னு சொல்றாரு. அதுனால எல்லாரும் கூட்டமாப் பொறப்பட்டுப் போறாங்க.

கதிர்காமம் வந்தபிறகு மாணிக்க கங்கைல எல்லாரும் குளிக்கிறாங்க. மோகனாவின் தாயார் வடிவாம்பாள் கால்ல வழவழன்னு எதோ செகப்புக் கல்லு நெல்லிக்கா தண்டி தட்டுப்படுது. யாராவது மிதிச்சு வழுக்கிறப் போறாங்கன்னு தூக்கிப் போடப் போகும் போதுதான் அது மாணிக்கக் கல்லுன்னு தெரியவருது. அதுல ஆறு ரேகைகள் ஓடுறதால அது ஆறுமுகப்  பெருமான் குடுத்ததாகவே நெனைச்சு உருகுற மாதிரி கதை போகும்.

msviswanathanஅதே மாதிரி வருவான் வடிவேலன் படத்துல “நீயின்றி யாருமில்லை விழிகாட்டு முருகா” பாட்டுலயும் கதிர்காமம் கோயில் வரும். பைலட் பிரேம்நாத் படத்துல சிவாஜி காவடி எடுத்துக்கிட்டு “முருகனெனும் திருநாமம் முழங்குமிடம் கதிர்காமம்”னு பாடிக்கிட்டு கதிர்காமம் கோயிலுக்குப் போறதா வரும். இந்த ரெண்டு படத்துக்கும் இசை எம்.எஸ்.வி. தமிழ் சினிமாவில் கதிர்காம முருகனுக்கு இசையமைச்ச பெருமை மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதனுக்கு மட்டும் போகனுங்குறது அந்தக் கதிர்காம முருகனோட விருப்பம் போல.

மேல சொன்னதெல்லாம் என்னோட கதிர்காமக் காதலுக்கு அப்பப்போ நீர் விட்டு வாடாமப் பாத்துக்கிட்ட பன்னீர் ஊற்றுகள். கதிர்காம யாத்திரைன்னு கிவாஜ ஒரு புத்தம் எழுதியிருக்காரு. ஆனா கிவாஜ எழுதியிருக்காருங்குறதத் தாண்டி அந்தப் புத்தகத்துல ரசனையும் சுவையும் எனக்குக் குறைவாக இருந்தது.

இலங்கைக்கு முன்னாடியே ஒரு நண்பர் கூட்டத்தோட போக வாய்ப்பு வந்தது. நல்ல திட்டமிட்ட பயணம். ஆனா அதில் கதிர்காமம் இல்ல. அதைச் சேர்க்க அவங்களோட பயணத்திட்டம் எடம் குடுக்கல. அதுனால நான் வரலைன்னு சொல்லிட்டேன். போக முடியாமப் போச்சேன்னு ரொம்ப மனசு வேதனைல இருந்த சமயத்துலதான் கானாபிரபா வழியா முருகன் இன்னொரு வழியை உண்டாக்கிக் கொடுத்தான். கானாபிரபா கூட்டிப் போய்தான் நான் கதிர்காமம் பார்க்கனும்னு அந்த முருகனே விரும்புனதாக மட்டும் தான் என்னால இப்பவும் நினைக்க முடியுது.

மனசுக்குள்ள கட்டுக்கடங்காத கதிர்காமக் காதலோட திஸ்ஸமாராவைத் தாண்டி கதிர்காமத்துக்குள்ள நுழைஞ்சேன்.

பி.கு – தில்லானா மோகனாம்பாள் பதிப்புரிமை இப்போ பழனியப்பா பிரதர்ஸ் கிட்ட இருந்து விகடனுக்கு கை மாறிருச்சுன்னு கேள்விப்பட்டேன். ஆனா புத்தக வடிவில் இன்னும் வரல.

தொடரும்…

அடுத்த பகுதியை இங்கு படிக்கலாம்.

அன்புடன்,
ஜிரா

வருவான் வடிவேலன் படப் பாடல் (நீயின்றி யாருமில்லை விழிகாட்டு)

பைலட் பிரேம்நாத் படப் பாடல் (முருகனெனும் திருநாமம் முழங்குமிடம் கதிர்காமம்)

Posted in அனுபவங்கள், எம்.எஸ்.விசுவநாதன், கதிர்காமம், திரையிசை, பயணம், மெல்லிசைமன்னர் | Tagged , , , , , , , , , , , , | 5 Comments

13. நுவர நுவர நுவர

முந்தைய பகுதியை இந்தச் சுட்டியில் படிக்கவும்.

கண்டி மலைப்பகுதி. அதுல மழையும் சேந்ததால வேகத்தைக் கொறைச்சு கார் ஓட்டினாரு நண்பர். அப்போ அவர் கூட இலங்கையைப் பத்தி நிறைய பேச வேண்டியிருந்தது. பேச்சு சென்னை ஜெயலலிதான்னு திரும்புச்சு. உணர்ச்சி வசப்பட்டு எதுவும் பேசக்கூடாதுன்னு முடிஞ்சவரைக்கும் கட்டுப்பாட்டோட பேசுனேன். வெளிய காமிச்சக்கலைன்னாலும் எனக்குள்ள எமோஷன் இருக்கதான் செஞ்சது. கஷ்டப்பட்டுதான் மறைச்சேன்.
Nilames_in_Perahera_Litho_1841
image002நுவரேலியாவுல இருந்து எப்படி வந்தேன்னு கேட்டப்போ பஸ்ல வந்ததையும், கண்டக்டர் நுவர நுவர நுவரன்னு சொன்னதையும், அந்த ஊரை மட்டும் வழியில் கண்டுபிடிக்க முடியலைன்னும் சொன்னேன். அவர் சிரிச்சிக்கிட்டே கண்டிய சிங்களத்துல நுவரன்னு சொல்வாங்கன்னு சொன்னாரு. தமிழ்லயும் ஆங்கிலத்துலயும் கண்டி. நுவரங்குற சொல்லுக்கு நகரம்னு பொருள். கண்டியோட பழைய அரசாங்கப் பெயர் “செங்கடகல ஸ்ரீவர்தன மகா நுவர(Senkadagala Siriwardhana Maha Nuwara)”. மகா நுவர-ன்னா தலை நகரம். அதுனாலதான் நுவரன்னே சிங்கள மக்கள் சொல்றாங்க.

அப்போ கண்டிங்குற பேர் எப்படி வந்தது? வெள்ளைக்காரன் கைக்கு இலங்கை வந்தப்போ வந்தது. கந்த உத ரத்ன (Kanda Uda Ratna)ன்னா மலையில் உள்ள நிலம்னு பொருள். இத மொதல்ல போர்ச்சுக்கீசியர்கள் கண்டியான்னு சுருக்கி, பின்னாடி பிரிட்டிஷ்காரர்கள் கண்டின்னு நொண்டியடிக்க விட்டுட்டாங்க. தமிழ் மக்களும் கண்டின்னே சொல்லிப் பழகிட்டாங்க.

எழுத்தாளர் ரிஷான் கிட்ட கேட்டப்போ கண்டிக்கு பெயர் வந்த காரணத்தை இப்படிச் சொல்றாரு. ஆனா என்ன மாதிரி இல்லாம நல்ல தமிழ்ல சொல்றாரு. 🙂
பண்டைய கண்டி நகரத்துக்கு அருகாமையிலிருந்த குகையொன்றில் வசித்து தியானம் செய்த ‘செங்கண்ட’ எனும் பெயர் கொண்ட துறவியின் பெயரிலிருந்து செங்கண்ட கல (செங்கண்டவின் மலை) எனும் பெயர் பெற்று காலப்போக்கில் அது மருவி ‘செங்கடகல’ என ஆயிற்று என்று வரலாற்றாசிரியர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள். மஹநுவர (Mahanuwara) என்றால் தலைநகரம். ‘செங்கடகலபுர’ நாட்டின் தலைநகரமாக இருந்த காலத்தில் மஹநுவர என அழைக்கப்பட்டு, தொடர்ந்து அந்தப் பெயரே இன்றுவரை நிலைத்திருக்கிறது. ‘ஸ்ரீ செங்கண்ட’ எனும் நகரம் பிற நாட்டவர் ஆண்ட காலத்தில் அவர்களால் உச்சரிக்கச் சிரமமான பெயரென்பதால் ‘செங்கண்ட’ –> கண்ட –>  கண்டி ஆகியிருக்கிறது.

DSC02095_10753519.3930513_stdகண்டியைப் பத்தியும் இலங்கை வரலாறு பத்தியும் நண்பர் காரை ஓட்டிக்கிட்டே சில விவரங்கள் சொன்னாரு. அப்புறம் நானும் கொஞ்சம் தேடிப் படிச்சுத் தெரிஞ்சிக்கிட்டேன். சுருக்கமா சில தகவல்கள் உங்களுக்கு.

கண்டிக்கு “மகா நுவர(தலைநகரம்)”னு பேர் இருந்தாலும் சிங்கள அரசுகளோட கடைசித் தலைநகரம் தான் கண்டி. அனுராதபுரம் தான் முதல் தலைநகரம். வெளியிருந்து வந்த தாக்குதல்கள் காரணமா அனுராதபுரத்துல இருந்தா வேலைக்காகாதுன்னு பொலனுருவ, சிகிரியான்னு சுத்திட்டு 14ம் நூற்றாண்டுலதான் கண்டிக்கு வர்ராங்க.

இலங்கைச் சிங்கள அரசுகளுக்கும் பாண்டிய மன்னர்களுக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு இருந்திருக்கு. சோழர்கள் பாண்டியனைத் தாக்குனா இலங்கை உதவியிருக்கு. இலங்கையைச் சோழன் தாக்கிய போது பாண்டிய நாடு உதவியிருக்கு. இலங்கைக்கு விஜயன் முதன்முதலா வங்கத்திலிருந்து வந்தப்போ குவேணிங்குற இலங்கையின் பூர்வகுடிப் பெண்ணை மணந்தாலும் அவளை பட்டத்து அரசியாக்காம, பாண்டியன் மகளைத் திருமணம் செய்து அரசியாக்கியதா வரலாறு சொல்லுது. கொண்டான் கொடுத்தான் சம்பந்தம் ரெண்டு நாடுகளுக்கும் இருந்திருக்கு.

gold-coinசோழர்களுக்கு எப்பவும் பாண்டியன் மணிமுடி மேலயும் செங்கோல் மேலயும் எப்பவும் ஒரு கண். அடிக்கடி இதுனால போர் நடந்தது.  பாண்டியர்களும் முடிஞ்ச வரை எதிர்த்தாங்க. இரண்டாம் இராசசிம்மன் என்னும் பாண்டிய மன்னன் ஆட்சிக்காலத்துல பராந்தக சோழன் படையெடுத்து வெள்ளூர்ப் போர் நடக்குது. அப்போ பாண்டிய மன்னனுக்கு ஆதரவா இலங்கையின் ஐந்தாம் கஜவாகு அனுப்பிய யானைப்படை சக்கசேன தலைமையில் வருது. ஆனா அந்தப் போரில் சோழர்களுக்குதான் வெற்றி. ஆனாலும் மணிமுடியையும் செங்கோலையும் கைப்பற்ற முடியல. இராசிம்மன் இலங்கைக்குத் தப்பிச்சுப் போய் ஐந்தாம் கஜவாகு கிட்ட கொடுத்து வைக்கிறதால சோழர்கள் கைக்குக் கிடைக்கல.

வெள்ளூர்ப் போருக்குப் பின்னாடி பாண்டியர்கள் வலிமை குறைஞ்சதும் அடுத்து இலங்கையைத் தாக்குகிறார்கள் சோழர்கள். ஆனாலும் மணிமுடியையும் செங்கோலையும் கண்டுபிடிக்க முடியல. அதுக்குப் பிறகு ஆதித்த சோழன், சுந்தரசோழன், மதுராந்தகன், இராஜராஜன்னு சோழர்கள் ஓகோன்னு போயிட்டாங்க. சேரனையும் பாண்டியனையும் அழிச்சு மும்முடிச் சோழன்னு பெருமை.

ஆனா பாண்டியன் மணிமுடியை சிங்கள மன்னன் கிட்ட கொடுத்துட்டு திரும்ப வாங்க முடியாததால சோழன் படையெடுத்துப் போனான்னு கல்கி மாத்தி கதையா எழுதீட்டாரு. அதோட தொடர்ச்சியா அகிலனும் சோழன் மணிமுடியை திரும்பக் கொண்டு வந்ததாக கதை எழுதீட்டாரு. ஒன்னும் சொல்றதுக்கில்ல.

வரலாற்று நூல்கள்ள மட்டுமில்லாம இலங்கையின் வரலாறு சொல்லும் மாகவமிசத்திலும் இந்த விவரங்கள் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கு.

இந்த சிங்களரோட மதுரைத் தொடர்பு எந்த அளவுக்குப் போச்சுன்னா… பாண்டியர்கள் வீழ்ந்து சுல்தான்களின் ஆட்சி மதுரைக்கு வந்து, அதுக்குப் பிறகு நாயக்கர்கள் ஆட்சி வந்த பிறகும் மதுரை நாயக்கர்கள் வீட்டிலிருந்து பெண் எடுத்திருக்காங்க. இது தமிழக வரலாறு கூடவே இலங்கை வரலாறும் பிரிக்க முடியாம மாறுது. இது பெண் எடுத்து கொடுக்குறதுல இன்னொரு வசதியும் இருக்கு. அப்போ போர்ச்சுக்கீசியர்கள் இலங்கையை ஆக்கிரமிக்க முயற்சி செய்த காலகட்டம். அதைத் தடுக்க படையுதவியும் வேணும். திருமண உறவுன்னு இருந்தா படையுதவியும் அரசியல் உதவியும் தானா வரும்.
Capture_of_HM_Sri_Vikrama_Rajasinha_in_1815
வீர மகேந்திரசிங்க என்ற சிங்கள மன்னனும் அப்படி பெண் எடுத்தவர் தான். அவருக்கு நேரடி வாரிசு இல்லை. அதுனால மனைவியோட தம்பி அடுத்த மன்னனாகிறான். அப்படி மன்னன் ஆனவர் தான் கீர்த்தி ஸ்ரீ ராஜசிங்க. அடுத்தடுத்து ரெண்டு மன்னர்கள் வர்ராங்க. இலங்கையோட கடைசி மன்னனா ஸ்ரீவிக்கிரம ராஜசிங்க இந்த வரிசைல வர்ராரு. அவரோட இயற்பெயர் கந்தசாமி (அ) கண்ணசாமி (அ) கண்ணுசாமி. வெள்ளைக்காரர்கள் இலங்கையை ஆக்கிரமிக்கும் போது அவரை சிறை பிடிச்சு தமிழ்நாட்டு வெல்லூருக்கு கொண்டு வர்ராங்க. அங்க சிறையில் இருந்து வாரிசு இல்லாம இறந்து போறாரு. அதுக்கப்புறம் இலங்கைல வெள்ளைக்காரனோட ஆட்சிதான்.

Ceylon_KGVI_50cஇந்தியாவை வாங்குனதுக்கு இலவச இணைப்பா இலங்கையும் கிடைச்சா வெள்ளைக்காரன் சும்மாயிருப்பானா? எப்பேர்ப்பட்ட ஆளு. இந்தியாவில் கத்துக்கிட்ட பிரித்தாளும் திட்டத்த இலங்கைல செயல்படுத்துறான். மக்கள் ஒன்னு சேரக்கூடாதுன்னு சாதி அடிப்படைல பிரிக்கிறான். இனத்தின் அடிப்படைல பிரிக்கிறான். எல்லா மக்களும் கலந்து ஒத்துமையா இருக்குறது கண்ண உறுத்துது. சிங்களர் பெரும்பான்மையா இருக்கும் எடங்கள்ள இருந்த எல்லாரையும் சிங்களரா வகைப்படுத்தினான். பல தமிழர்கள் இதனால சிங்கள அடையாளத்துக்குள்ள வர்ராங்க. இன்னைக்கும் சிங்கள சாதிகளில் கீழ்நிலைல இருக்குறவங்க ஆதியில் தமிழரா இருந்தவங்கன்னு சொல்றாங்க. அந்தப் பகுதியிலேயே பிறந்து வளர்ந்ததால அவங்களும் வரலாறு போற போக்கிலேயே போக வேண்டியதாப் போச்சு.

அதே போல தமிழர்கள் பகுதில இருந்த எல்லாரையும் தமிழர்களா வகைப்படுத்துறாங்க. அதுல மலையாளம் பேசும் மக்களும் தெலுங்கு பேசும் மக்களும் அடக்கம். ஆனாலும் எல்லாரும் தமிழர்கள்னு வகைப்படுத்தப்படுறாங்க. தமிழகத்துல அப்படி வாழ்ந்து பழகிட்டதால அவங்களுக்கு தமிழர்களோட சேர்ரது இயல்பா இருந்திருக்கு. இப்பிடி ரெண்டு பிரிச்சிட்டா ஆட்சி செய்றது லேசு. இந்த ரெண்டும் போக குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டிய இன்னொரு மக்கள் இலங்கைச் சோனகர் (Sri Lankan Moors) என்று அழைக்கப்படும் தமிழ் பேசும் இஸ்லாமியர்கள்.

இவங்கள்ளாம் போக மிகச் சிறுபான்மையா இருந்த இன்னொரு இனம் மலாய் மக்கள். அதுல குறிப்பா தி சரம்(De Saram) குடும்பம் பத்தியும் தெரிஞ்சிக்கனும். டச்சுக்காரர்களோடு கலந்து உருவான குடும்பம் தி சரம் குடும்பம். ஆங்கிலோ இந்தியன்னு சொல்றோமே. அந்த மாதிரி. ஆனா சாதிய அடுக்கில் இவங்க மேன்மையா கருதப்படல. பல்லக்கில் போக உரிமை கிடையாது. அந்தக் குடும்பத்துல இருந்து 71 வயது பெரியவர் ஒருத்தர் நடந்தே கண்டிக்கு வந்து வெள்ளைக்காரன் கிட்ட வேலைக்கு சேர்ராரு. அவரோட உழைப்பால அவருக்கு முதலியாரா பதிவு உயர்வு கிடைக்குது.

800px-De_Sarams.11751816_largeமுதலியார்னா சாதி இல்லை. பதவி. நிர்வாகம் செய்றதுக்காக போர்ச்சுக்கீசியர்களும் ஆங்கிலேயர்களும் உருவாக்கி வளர்த்துவிட்ட பதவி. சிங்களம் பேசுறவங்களோ தமிழ் முஸ்லீம்களோ கூட அந்தப் பதிவுக்கு வரலாம். ஆனா பேர் தமிழ்ப் பேர்தான். தி சரம் குடும்பம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா அதிகாரத்துக்கு நெருக்கமாகுது. டச்சு புராட்டஸ்டாண்டுகளா இருந்தவங்க Angelicanismக்கு(Under Church of England) மாறுறாங்க. அதிகாரம் இன்னும் நெருக்கமாகுது. இந்த சமயத்துலதான் நாலாவது மகா முதலியாரா இருந்த கிரிஸ்டோபெல் தி சரம்(Christofel de Saram) தன்னோட பேரை வனிகசேகர ஏகநாயக-ன்னு மாத்திக்கிறாரு. என்னதான் பதவி இருந்தாலும் social status வேணுமில்லையா. சொல்லும் போதே அதிரனும்னு நெனச்சிருப்பாரு போல. அப்போ நியூமரலாஜி பாத்து யாரும் சொல்லிருப்பாங்களோ என்னவோ.

பேர மாத்திய நேரத்தில் அதிகாரமும் செல்வாக்கும் வரவர மற்ற சிங்கள உயர் சாதிக் குடும்பங்களோட சம்பந்தம் வெச்சுக்கிறாங்க. 19ம் நூற்றாண்டுல இந்தக் குடும்பத்தோட உறவினர்கள்தான் மிகுந்த செல்வாக்கான முதலியார்களா இருந்திருக்காங்க. இந்த முதலியார்கள்ள இருந்துதான் இலங்கையின் இப்ப இருக்கும் முக்கியமான அரசியல் குடும்பங்கள் உருவாகியிருக்குன்னு சொல்றாங்க. தலையச் சுத்துதா? அதுதான் அரசியல். ஒரு எழுபத்தோரு வயசுப் பெரியவரோட உறுதி எங்க வந்து நிக்குதுன்னு பாருங்க.

மேல சொன்னதையெல்லாம் தேடிக் கண்டுபிடிக்கிறதுக்கு நண்பரோட கார்ல வர்ரப்போ கிடைச்ச துப்புகள் உதவியா இருந்தது. அண்ணா நூலகமும் இணையமும் தகவல்களைக் கண்டுபிடிக்க இன்னும் உதவியா இருந்தது. நடந்ததையெல்லாம் என்னால முடிஞ்ச வரைக்கும் சுருக்கமா சொல்லியிருக்கேன். இந்தத் தகவல்களை இலங்கைலயும் இந்தியாவிலும் இருக்கும் வரலாறு தெரிஞ்ச நண்பர்கள் கிட்ட கொடுத்து சரிபார்த்த பிறகுதான் பதிவில் சேத்திருக்கேன். ஆனாலும் இதுல எதாவது தவறுகள் திருந்தங்கள் இருந்தா ஆதாரத்தோடு சொல்லவும். திருத்திக்கிறேன்.

இப்படியெல்லாம் கதைச்சிக்கிட்டே கொழும்புக்குள்ள நுழைஞ்சா பயங்கர நெரிசல். தெகிவளை(Dehiwala)ங்குற எடத்துல தங்க இடம் பாத்துச் சொல்லியிருக்காரு எழுத்தாளர் ரிஷான். அடுத்த மூன்று நாள் கொழும்புதான். ஆனா அடுத்த நாள் காலைல நாலு மணிக்கு கதிர்காமம் பொறப்படனும்.

நான் வந்துக்கிட்டேயிருக்கேன்னு சொல்ல ஹோட்டல் மேனேஜருக்கு ஃபோன் பண்ணேன். அப்பதான் அவர் குக்கர்ல குண்டு போடுற மாதிரி என் தலைல குண்டு போட்டு பிரஷரைக் கூட்டுனாரு.

“சார். வேலண்டைன்ஸ் டே வந்ததால வழக்கமா கொடுக்குற ரூம் எல்லாம் புக் ஆயிருச்சு. இன்னைக்கு ஒரு நாள் மட்டும் வேற எடத்துல ரூம் தர்ரேன். நாளைக்கு மதியம் ஒங்கள வழக்கமா கொடுக்குற ரூமை மாத்திக் கொடுக்குறேன்”னு சொல்றாரு. ரெண்டுமே பக்கத்து பக்கத்து எடம் தான். ஆனா அவர் மாத்திக் கொடுக்குறேன்னு சொன்ன மதியம் நான் கதிர்காமத்துல இருப்பேன். திரும்பி வர ராத்திரி எட்டு/ஒம்பது மணி ஆயிரும். என்ன பண்றது?

தொடரும்…

அடுத்த பகுதியை இந்தச் சுட்டியில் படிக்கலாம்.

அன்புடன்,
ஜிரா

Posted in அனுபவங்கள், இலங்கை, கண்டி, பயணம் | Tagged , , , , | 8 Comments

12. பத்தினித் தெய்வம்

முந்தைய பகுதியை இங்கு படிக்கவும்.

Cafe 7 அருமையான கடை. டீயும் பிரட் ஆம்லெட்டும் சொன்னேன். WiFi வசதி இருந்ததால சாப்டுக்கிட்டே கொஞ்ச நேரம் டிவிட்டர் வாட்சப்ல பொழுது போக்குனேன். லேசா இருட்டத் தொடங்குற நேரம். வெளிய வந்து ஏரிக்கரையோரமா நடந்தேன். தலதாளன்னு தண்ணி தளும்புற ஏரி. இந்த ஏரிக்குப் பேர் கிரி முகுதா. அதாவது பாற்கடல்னு பொருள். ஆனா இருட்டுல பால் சரியாத் தெரியல. ஏரிக்கு நடுவுல குட்டித் தீவு மட்டும் தெரிஞ்சது. ஏரியோரமா நடக்க பாதை இருக்கு. நடைப்பயிற்சிக்கு நிறைய பேர் வர்ராங்க. சும்மா உலாத்துறதுக்கும் கூட்டம் வருது.
DSC09691
எழுத்தாளர் ரிஷானோட நண்பர் ஒருத்தர் அன்னைக்கு கண்டிக்கு வந்திருக்கிறதாவும் முடிந்தால் அவரை சந்திக்கும்படியும் ரிஷான் சொன்னாரு. அவர் அலுவலக வேலை தொடர்பா வந்திருக்காரு. அவருக்கு மீட்டிங் முடிஞ்சதும் சந்திக்கிறதாகச் சொன்னாரு. நான் அதுவரைக்கும் அங்க இருக்கும் மால் சுத்திப் பாக்கலாம்னு உள்ள போனேன். எட்டு மணிக்கெல்லாம் பாதி கடைகள் மூடியிருந்தது. அன்னைக்கு Valentine’s day eve வேற. எந்தக் கடைல நுழையுறதுன்னு யோசிச்சுக்கிட்டே Glitz கடைக்குள்ள நுழைஞ்சிட்டேன்.

கடைக்குள்ள பாக்குறதெல்லாம் மனசுக்குப் பிடிக்கிற மாதிரியே இருக்கு. ஆனா கடைல கூட்டமே இல்ல. எட்டரைக்கு கடைய மூடிருவாங்களாம். இன்னும் அஞ்சு நிமிஷம் தான் இருக்கு. கையும் ஓடல காலும் ஓடல. எதையெதையோ எடுக்கனும்னு ஆசை. ஆனா வேற வழியில்லாம அவசரமா ஒரு பைஜாமா மட்டும் எடுத்துக்கிட்டு வெளிய வந்தேன். கொழும்புல இந்தக் கடையக் கண்டுபிடிச்சு போயே ஆகனும்னு மனசுக்குள்ள குறிச்சு வெச்சுக்கிட்டேன். கண்டிலயே இவ்வளவு நல்லாயிருந்தா, கொழும்புல இன்னும் நிறைய டிசைகள் இருக்கனுங்குறது என்னோட கணக்கு.

அதுக்குள்ள எழுத்தாளர் ரிஷானோட நண்பர் வந்துட்டாரு. அவருக்கு தமிழ் தெரியாது. சிங்களம் தான். தாமதமா வந்ததுக்கு மன்னிப்பு கேட்டாரு. பிறகு வாங்க சாப்பிடப் போலாம்னு சொன்னாரு. மாட்டோம்னு எப்பவாவது சொல்லீருக்கோமா என்ன! ஒரு சைனீஸ் ரெஸ்டாரண்டுக்கு போனோம். சூப்பும் நாசிகோரங்கும் ஆர்டர் பண்ணேன். நம்மூர்ல சூப் கிண்ணத்துல வரும். அதைக் குடிக்க முடியாம 1/2ன்னும் 2/3ன்னும் கேப்போம். இங்க என்னடான்னா சட்டி நிறைய சூப் கொண்டு வந்து வச்சாங்க. உள்ள குதிச்சு நீச்சலடிக்கச் சொல்லப் போறாங்களோன்னு மொதல்ல நெனச்சேன். அவ்வளவு இருந்தது. ஒரு வழியா குடிச்சு முடிச்சா கண்ணு கட்டி மயக்கம் வருது. அதுக்குள்ள நாசிகோரங் வந்துருச்சு. பாதி கூட என்னால முடிக்க முடியல. வீணடிச்சிட்டோமேன்னு வருத்தமா இருந்தது.

17155745_995384687261578_5827177793056150259_nஅடுத்த நாள் என்ன பண்ணப் போறேன்னு கேட்டாரு. காலைல எந்திரிச்சு கொழும்பு போறதுதான் திட்டம். ஏன்னா அதுக்கு அடுத்த நாள் கதிர்காமம் போகனும். அந்த நண்பருக்கு 12 மணி வரைக்கும் வேலை இருக்குன்னும், அதுக்கப்புறம் அவர் கொழும்புக்கு போறதாகவும், அவர் கார்லயே வரலாம்னும் சொன்னாரு. அவர் சொன்னதும் நல்லாதான் இருந்தது. எப்படியும் 10 மணிக்கு பஸ் ஏறனும்னு முடிவு பண்ணிருந்தேன். 12 மணிக்குப் போறதுல பெருசா ஒன்னும் வித்தியாசம் இருக்கப் போறதில்லைன்னு தோணுச்சு. சரின்னு சொல்லிட்டேன்.

அடுத்தநாள் காலைல எந்திரிச்சா மதியம் 12 வரைக்கும் ஊர் சுத்திப் பாக்க நேரம் இருக்கு. நேரா பாலாஜி தோசைக்கடைக்குப் போய் தோசையும் ஆமை வடையும் (ஆமை சைஸ் இருந்துச்சு) சாப்டேன். டேபிள்ள எதிர்ல உக்காந்து சாப்பிட்டவர் சிங்களம் பேசுறவர்னு ஆளைப் பாத்ததும் தெரிஞ்சது. அவரும் தோசைதான் சொல்லியிருந்தாரு. அவருக்கு லேசா தீய்ஞ்சு போன தோசை. அவர் எதுவும் பேசாம வாளில இருந்த சாம்பாரை ஊத்திச் சாப்பிட ஆரம்பிச்சாரு. கால்வாசி தோசைக்கு மேல முடிச்சிருப்பாரு. சர்வர் வேகமா வந்து மன்னிப்பு கேட்டு, அந்த தோசைய எடுத்துட்டு புதுசா ஒரு தோசை கொடுத்தாரு. சாப்பிட வந்தவர் “இருக்கட்டும் பரவால்ல”ன்னு சொல்லிப் பாத்தாரு. சர்வர் விடவே இல்ல. புது தோசைய கொடுத்துட்டுதான் அந்த எடத்த விட்டே நகர்ந்தாரு.

எந்திரிச்சதிலிருந்தே வானம் மேகமூட்டமா இருந்தது. சாப்டு வெளிய வந்ததும் பொட்டுப் பொட்டா மழை. அடடான்னு நெனச்சிக்கிட்டே, அங்கிருந்த கடைல குடையொன்னு வாங்கினேன். நம்ம நேரம்னு ஒன்னு சொல்வாங்களே. குடைய வாங்குனதும் தூறல் நின்னுருச்சு. பின்னாடி எம்.எஸ்.வி இளையராஜா ஏ.ஆர்.ரகுமான் எல்லாரும் சேந்து பிஜிஎம் வாசிக்க, நான் ரொம்ப சோகமா நடந்து போனேன். ஒரு எடத்துல நிறைய மக்கள் எதோ ஒரு கட்டிடத்துக்குள்ள போறதும் வர்ரதுமா இருந்தாங்க. நானும் என்னதான் இருக்குன்னு உள்ள போனேன்.

பாத்தாDSC09633… பத்தினி தேவாலயான்னு எழுதியிருக்கு. இதத் தேடிதான நேத்து திக்குத் தெரியாம அலைஞ்சோம்னு நினைவுக்கு வந்தது. அந்தக் கண்ணகியே கொழும்புக்கு பொறப்படவிடாம தடுத்து கோயிலுக்கு கூட்டீட்டு வந்த மாதிரி இருந்தது. நேரா உள்ள போனேன். அப்பதான் பூஜை தொடங்குது. ரெண்டு கைலயும் சிலம்பு பிடிச்ச மாதிரி கண்ணகியோட ஓவியம். அதுதான் திரை. அதுக்குப் பின்னாடி கண்ணகியோட சிலை. ஆனா பூஜை பண்றவர் மட்டும் தான் உள்ள போக முடியும். நாம வெளிய இருந்து கண்ணகி ஓவியம் இருக்கும் திரையை மட்டும் பாக்கனும். மேளம் கொட்டி நாயனம் மாதிரி ஒன்னு வாசிச்சு பூஜை நடக்குது. சிங்களத்துல எதெதோ சொல்றாங்க. மதுராபுரி, கண்ணகி, பத்தினிங்குறது மட்டும் புரிஞ்சது. மக்கள் காணிக்கையா பழங்களை தட்டுல அடுக்கிக் கொண்டு வர்ராங்க. நானும் பூஜை முடியும் வரைக்கும் இருந்துட்டு வெளிய வந்தேன். கோயில்ல இன்னொரு அறைல கண்ணகியோட சிலை இருக்கு. ரெண்டு கைலயும் சிலம்பு பிடிச்ச மாதிரி சிலை.

கண்ணகிக்கு வணக்கம் சொல்லிட்டு வெளிய வந்து கிரி முகுதா ஏரிக்கரையோரமா நடந்தேன். அன்னைக்கு ஊர் முழுக்க காதலர் தினக் கொண்டாட்டங்கள். அப்படியே மாலுக்குள்ள நுழைஞ்சேன். காதலர்களுக்காக நிறைய நிகழ்ச்சிகள் நடந்துக்கிட்டிருந்தது. கொஞ்ச நேரம் வேடிக்கை பாத்துட்டிருந்தேன். அங்கருந்து கிரி முகுதா ஏரி நல்லா தெரிஞ்சது. மேக மூட்டமும் தளும்பும் ஏரியும் காதலர் தினக் கொண்டாங்களுமா அந்த எடமே சொர்க்கம் மாதிரி இருந்தது. அங்க இருந்த கஃபேல டீ ஒன்னு சொல்லிட்டு சுத்தியும் என்ன நடக்குதுன்னு கவனிச்சிட்டிருந்தேன். ஒரே ஆட்டம் பாட்டம் கொண்டாட்டம்.

அப்போ அந்த நண்பர் மொபைல்ல கூப்டு ”சரியா 12.15க்கு YMCA வாசல்ல இருப்பேன்னு” சொன்னாரு. நானும் சரின்னு நடந்து YMCAக்குப் போனேன். காலைலயே செக்கவுட் பண்ணி பெட்டியை ரிசப்ஷன்ல வெச்சிருந்ததால, போய் பெட்டிய எடுத்துக்கிட்டு வாசலுக்கு வந்து நிக்கவும் அவர் வரவும் சரியா இருந்தது. கண்டில ரோடெல்லாம் சின்னச் சின்னதா இருக்கு. அதுனால பெரும்பாலும் வாகன நெரிசல்கள்தான். மாட்டிக்கிட்டோம்னா எப்போ சரியாகும்னு சொல்லவே முடியாது. அதுனாலதான் அவர் 12 மணிக்கே கண்டிய விட்டு வெளியேறனும்னு சொன்னது. சொன்ன மாதிரி பிரச்சனையில்லாம சீக்கிரமா கண்டியை விட்டு வெளிய வந்துட்டோம். அங்க ஒரு தள்ளுவண்டில பழம் வித்துட்டு இருந்தாங்க. அவர் எப்போ கண்டிக்கு வந்தாலும் பழம் வாங்காமப் போக மாட்டாராம்.

17190796_995391527260894_8814506843262273294_nநானும் எறங்கி என்னென்ன பழங்கள்னு பாத்தேன். பழைய திருப்பதி லட்டு அளவுக்குப் பெருசா கொய்யாப்பழம். அப்புறம் மாம்பழம். ரெண்டே பழங்கள்தான். கொய்யாப் பழத்துல கொஞ்சம் நறுக்கிக் கொடுத்தாரு. அவ்ளோ ருசி. பழம் பெருசா சதைப்பற்றோட கடிச்சுச் சாப்பிட நசுக்குநசுக்குன்னு நல்லா இருந்தது. நான் ஒரு நாலு பழம் தனியா வாங்கிக்கிட்டேன். மாம்பழத்தைப் பாத்ததும் சாப்பிட ஆசை. அதுல ஒரு பழம் வாங்கிக்கிட்டேன். ரெண்டு கொய்யாப் பழத்தை துண்டுகளா நறுக்கி போற வழில சாப்பிடறதுக்கு வெச்சுக்கிட்டோம்.

பழம் விக்குற பெரியவருக்கு தமிழ் தெரிஞ்சாலும் தெரியலாம்னு நண்பர் சொன்னாரு. தமிழ்ல ரெண்டு பேச்சு பேசிப் பாத்தேன். அவருக்குப் புரிஞ்சதா புரியலையான்னே தெரியல. அவர் இலங்கை முஸ்லீம்னு சொன்னது மட்டும் புரிஞ்சது. நான் “இண்டியா… இண்ண்ண்ண்டியா”ன்னு அழுத்திச் சொன்னேன். அவர் லேசா சிரிச்ச மாதிரி இருந்தது. ஆனா தாடியும் மீசையும் மறைச்சதால சரியாத் தெரியல. பொறப்படும் போது “அஸ்ஸலாமு அலைகும்”ன்னு சொன்னாரு. நான் பதிலுக்கு லேசா தலையைக் குனிஞ்சு “அலைகும் ஸலாம்”னு சொன்னேன்.

அடுத்து என்ன… கொழும்புக்கு நேரா வண்டிய விட்டோம். எனக்கென்னவோ நண்பர் மெதுவா காரை ஓட்டுற மாதிரியே தோணுச்சு. ரோடு காலியா இருக்கும் போது ஏன் மெதுவாப் போறாருன்னு யோசிச்சேன். பேசாம அவர் கிட்ட காரை வாங்கி ஓட்டலாமான்னு தோணுச்சு. அப்புறந்தான் தெரிஞ்சது இலங்கையில் இருக்கும் வேகக் கட்டுப்பாடு. சாதா ரோடுகளில் 50கிலோமீட்டருக்கு மேல போகக் கூடாதாம். ஹைவேல மட்டும் தான் வேகமாப் போலாமாம். அதுவும் 90 கிமீ வேகம்னு சொன்னாரு. இலங்கைல விபத்துகள் நிறைய நடக்குது. இந்த வேகக்கட்டுப்பாட்டுக்குப் பிறகும் எக்கச்சக்க விபத்துகள்னு சொன்னாரு.

போற வழியெல்லாம் இயற்கைக் காட்சிகள். அவ்வளவு அழகு. அவ்வளவு பசுமை. வழியில மாவனல்லைங்குற ஊர்ல சாப்பிட ஒரு கடைல நிறுத்தினோம். ஆனா அந்தக் கடை பூட்டியிருந்தது. சரின்னு வேறொரு ஊர்ல நிறுத்தி சாப்பிட்டோம். எதையும் வீணாக்கக்கூடாதுன்னு ஒரேயொரு ஃபிரைடுரைஸ் மட்டும் சொன்னேன். சாப்பிட்டு முடிக்க சரியாயிருந்தது. சாப்பிட்டுட்டு வண்டியை எடுத்தா “அங்கல்லாம் மழையா”ன்னு கேட்டு எழுத்தாளர் ரிஷான் மெசேஜ் அனுப்பியிருந்தாரு. அப்படியெல்லாம் ஒன்னுமில்லையேன்னு பதில் அனுப்பிச்சேன். பதில் அனுப்பிய நேரம் பாருங்க… மழை. ஒரே மழை. கொட்டும் மழை.

தொடரும்…

அடுத்த பாகத்தை இங்கு படிக்கலாம்.

அன்புடன்,
ஜிரா

சில படங்கள் பார்வைக்கு…

Posted in அனுபவங்கள், இலங்கை, கண்டி, பயணம் | Tagged , , , , , | 4 Comments

11. தலதா மாளிகாவா

முந்தைய பகுதியை இங்கு படிக்கலாம்.

IMG_9064YMCAல இருந்து நேராப் போய் இடது பக்கம் திரும்பி நேராப் போனா தலதா மாளிகாவா வந்துரும். இதையெல்லாம் மொதல்லயே கூகிள் மேப்ல பாத்து வெச்சுட்டேன். அதுனால நடந்து அப்படியே போனேன். சின்ன தெருக்கள். ஆனா துப்புரவா இருக்கு. இலங்கைல பொதுவாவே எனக்கு இந்தத் துப்புரவு ரொம்பப் பிடிச்சது.

நல்ல வெயில்ல நடந்து போயிட்டிருக்கும் போது வலது பக்கம் பாத்தா ”ஸ்ரீ மகா கத்ரகாம தேவாலயா”ன்னு இருக்கு. கதிர்காமத்த சிங்களத்துல கத்ரகாமான்னு சொல்வாங்கன்னு தெரியும். ஒருவேளை இதுவும் முருகன் கோயிலோன்னு நெனச்சேன். மயில் தெரியுது. பாம்பு தெரியுது. எதோ பேர் தெரியாத தெய்வங்கள் தெரியுது. ஆனா மயில் மேல முருகன் தெரியல. அதுதான் இதுவா இதுதான் அதுவான்னு ஒரு குழப்பம். உள்ள போய்ப் பாத்துறலாமான்னு நெனச்சேன். வேண்டாம்னு ஒடனே நெனச்சேன். அப்புறம் உள்ள ஆட்கள் போறதப் பாத்துட்டு நானும் ஒரு ஆர்வத்துல உள்ள போனேன். உள்ள வேலும் மயிலுமா முருகன் படம் தெரிஞ்சது. சரின்னு செருப்பை கவுண்ட்டர்ல விட்டுட்டு கோயிலுக்குள்ள போனேன்.

உள்ள தமிழ் முருகன் இல்ல. சிங்கள முருகன் தான் இருந்தான். இருந்தாலும் ரெண்டு கும்புடு போட்டேன். அங்க இருந்தவர் எல்லாருக்கும் நெத்தில திருநீற்றுப் பொட்டு வெச்சாரு. நானும் கோயிலைச் சுத்திப் பாத்துட்டு வெளிய வந்தேன். நெத்தில இருக்குற திருநீற்றுப் பொட்டோட நடக்கலாமா வேண்டாமான்னு ஒரு யோசனை. ஏன்னா… அடுத்து போற எடம் புத்தர் கோயிலாச்சே. எனக்குப் பிரச்சனையில்லை. ஆனா யாருக்கு எங்க பிரச்சனைன்னு சொல்ல முடியாதே. தமிழ்நாட்டுல சாந்தோம் சர்ச்சுக்குள்ளயே என்ன ஒரு தடவ உள்ள விடல. இலங்கைல வந்து எதுக்கு வம்புன்னு நெத்தில இருந்த திருநீற்றை அழிச்சிட்டேன்.
IMG_9066
கண்டி பழமையும் புதுமையும் கலந்து நல்லா இருந்தது. அப்படியே நடந்து தலதா மாளிகாவா வாசலுக்கு வந்தேன். உள்ள போகனும்னா முட்டிக்குக் கீழ துணி மறைச்சிருக்கனும். தோள் முழுக்க மறைச்சிருக்கனும். ஷார்ட்ஸ் போட்டு வந்த வெள்ளக்காரங்களுக்கு இடுப்புல கட்டிக்கிறதுக்கு நூறு நூற்றம்பது ரூபாய்க்கு துணி விக்கிறாங்க. அதே மாதிரி நிறைய பூக்கள் விக்குறாங்க. காணிக்கைப் பொருளா அழகா அடுக்கப்பட்ட பூக்களைக் கொண்டு போறாங்க. இளஞ்சிவப்பு அல்லியும் ஊதா நிறத்துக் குவளையும் நிறைய இருக்கு.  பாக்கப் பாக்க கண்ணு குளுந்து போகுது.
17191053_995377397262307_1775031727312162624_n
தலதா மாளிகாவாவுக்கு உள்ள போக இலங்கை மக்களுக்கு இலவசம். வெளிநாட்டுக்காரங்கன்னா ஆயிரம் ரூபா டிக்கெட். தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகள்ள இருந்து வந்தவங்கன்னா எழுநூறு ரூபா. என்னப் பாத்ததும் “which country”ன்னு கேட்டாரு கவுண்ட்டர் ஆள். இந்தியான்னு சொன்னதும் எழுநூறு ரூபாய் டிக்கெட்டை கிழிச்சாரு.

16996383_995377273928986_8838340047901278716_nடிக்கெட் வாங்கிட்டு செருப்பை அதுக்கான எடத்துல குடுத்துட்டு உள்ள போனேன். நல்ல பராமரிப்பு. 98-குண்டுவெடிப்புக்குப் பிறகு முழுசும் எடுத்து சரி செஞ்சிட்டாங்க. புது ஓவியங்கள் பளிச்சுன்னு இருக்கு. உள்ள நுழைஞ்சதும் மொதல்ல கீழ்த்தளத்துலயே புத்தருடைய பல் இருக்கும் கருவறை இருக்கு. யானைத் தந்தமெல்லாம் வெச்சு அலங்கரிச்சிருக்காங்க.  கருவறைக்குள்ள என்ன இருக்குன்னு பாக்க முடியாத படி ஒரு திரை தொங்குது. ஃபோட்டோ எடுத்துக்கலாம். ஆனா கருவறைக்கு முதுகு காட்டிக்கிட்டு செல்பி மட்டும் எடுக்கக் கூடாது. இங்க மட்டுமல்ல.. பொதுவாவே எல்லா எடத்துலயும் அதான் சட்டம்.

இந்தக் கருவறைக்கு மேல தங்க விதானம் இருக்கு. வரிசையா அடுக்கிய தங்கத்தாமரைகள் கொண்ட விதானம். கீழ இருந்து பாக்க அவ்வளவு அழகு. கோயிலோட மேல்தளத்துல புத்த பிக்குகள் உக்காந்து வழிபாடு பண்றாங்க. நான் போனப்போ ஜப்பான் நாட்டிலிருந்து ஒரு கூட்டமா வந்து புத்த பிக்குகள் முன்னாடி உக்காந்து எதோ வழிபாடு பண்ணிட்டிருந்தாங்க. உள்ளூர் மக்கள்ளாம் கெடைச்ச எடத்துல உக்காந்து அவங்களுக்குத் தெரிஞ்ச பாட்டைச் சொல்லி தியானம் பண்ணிக்கிட்டிருந்தாங்க. நானும் ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் உக்காந்து எந்திரிச்சேன்.  அதுக்குள்ள கூட்டம் எக்கச்சக்கமா வந்து உக்காந்துருச்சு. யார் மேலயும் கால் படாம பாத்துப் பாத்து நடந்து வெளிய வந்தேன்.
17156338_995377027262344_1651423668401704442_n
கருவறைக்குப் பேரு ஹந்துன் குனம. இதுக்குப் பின்னாடிதான் அருங்காட்சியகம் இருக்கு. அதோட கீழ்த்தளம் வழிபாடு செய்ற எடம். அங்க புனிதப்பல் தொடர்பான கதைகள் ஓவியங்களா வெச்சிருக்காங்க. அந்த ஓவியங்கள்ள பாண்டிய மன்னனை பூச்செண்டால அடிச்சு சோழனை வில்லனா காட்டியிருக்காங்க. கண்டி வரலாறு சொல்றப்போ பாண்டியர்-சிங்கள மன்னர் உறவு பத்தி சுருக்கமாச் சொல்றேன். பொன்னியின் செல்வன்ல கல்கி ராஜராஜசோழன் இலங்கைல தொண்டு செஞ்ச மாதிரி எழுதியிருக்காரு. ஆனா வரலாறு என்னவோ வேற மாதிரி சொல்லுது.

அங்க இருந்த ஒரு ஓவியத்துல, பாண்டிய மன்னன் ஒருவன் தவறுதலாகப் புரிஞ்சிக்கிட்டு புத்தரோட புனிதப்பல்லை அழிக்க நினைச்சானாம். ஆனா அப்போ புனிதப் பல் அப்படியே ஜிவ்வுன்னு வானத்துல பறந்து ஒளிவீசுச்சாம். ஒடனே பரவசமைஞ்ச பாண்டியன் மனம் மாறி புத்தரோட பல்லை வணங்கினானாம். இதுதான் பாண்டியனை செண்டால அடிச்ச கதை. சோழர்கள் எங்கள்ளாம் வர்ராங்களோ… ”அதெல்லாம் தீ வைக்குறது. விகாரை இடிக்கிறது. புத்த பிக்குகளைத் துன்புறுத்துறது” மாதிரியான ஓவியங்கள்தான்.

அருங்காட்சியகத்தோட மேல் பகுதிக்குப் போனேன். பழைய பொருட்களையெல்லாம் வெச்சிருந்தாங்க. அதுல ஒரு மாடில இருந்து பாத்தா தங்கத்தாமரை விதானம் நல்லா தெரியும். ஆனா அந்த ஜன்னல தொறக்கக்கூடாது. அந்நேரம் சில வெள்ளைக்கார டூரிஸ்ட்டுகள் வந்திருந்தாங்க. அங்க இருந்தவன் அவங்களுக்கு கைடு மாதிரி உள்ள எல்லாம் சுத்திக் காமிச்சு (காசு வாங்கீட்டுதான்) அந்தக் குறிப்பிட்ட ஜன்னலயும் தொறந்து காமிச்சான். அவங்க ஃபோட்டோ எடுத்ததும் படக்குன்னு மூடிட்டான். காசேதான் கடவுளடான்னு எம்.எஸ்.வி என்னைக்கோ பாடீட்டாரு. இதெல்லாம் எந்த மூலைக்கு!

116149_Pradeep Nilanga Dala Nilameஇன்னைக்கு இந்தக் கோயில் ஒரு அதிகார மையம் மாதிரியே செயல்படுதுன்னு சொன்னாத் தப்பில்லை. இந்தக் கோயில் நிர்வாகம் பண்றவருக்கு (அறங்காவலர்) தியவதன நிலமே(Diyawadana Nilame)ன்னு பேரு. இந்தப் பதவியோட காலகட்டம் பத்து ஆண்டுகள். ஒருத்தர் ரெண்டு முறை பதவியில் இருக்கலாம். இதுவொரு நியமனப் பதவி. அப்போ அதுக்குப் பின்னாடி எவ்வளவு அரசியல் இருக்கும்னு புரிஞ்சுக்கோங்க. குறிப்பிட்ட சில மடங்களின் புத்த குருமார்கள்கள் இந்தப் பதவி யாருக்குப் போகனும்னு முடிவு செய்றாங்க. இப்போ இருக்கும் தியவதன நிலமே 2005ல் பதவிக்கு வந்திருக்காரு. முதல் பதவிக்காலம் முடிஞ்சு ரெண்டாம் முறையும் பதவிக்கு வந்திருக்காரு. இவருடைய அப்பா மாலத்தீவுக்கான இலங்கைத் தூதரா இருக்காராம். அரசியலோட பிண்ணிப் பிணைஞ்சிருக்கு இந்தப் பதவி. இவங்களோட உடையமைப்பு இந்தியாவில் எங்கயுமே பாக்காதது மாதிரியான உடையமைப்பு. இது எங்கருந்து வந்திருக்கும்னு இன்னும் யோசிக்கிறேன். ஆனா தெரியல.

இலங்கை மக்களும் கோயில்கள்ள விளக்கேத்தி வைக்கிறாங்க. அதுக்குன்னு தனியிடம் ஒதுக்கியிருக்காங்க. அதையெல்லாம் பாத்துட்டு அப்படியே நடந்து வந்தேன். அங்க ஒரு எடத்துல தலதா மாளிகாவாவோட வரைபடம் வெச்சிருந்தாங்க. அத அப்படியே மேயும் போதுதான் பத்தினி தேவாலயாங்குற பேர் கண்ணுல பட்டுச்சு. கயவாகு காலத்துல இலங்கைக்கு பத்தினி தெய்வம் கண்ணகியோட வழிபாடு வந்துருச்சுன்னு தெரியும். கண்ணகி கோயில் ஒன்னு இருக்குன்னு தெரிஞ்சதும் போகனும்னு ஆசை. தோராயமா மேப் பாத்துட்டு அந்தப் பக்கமாப் போனேன். ஆனா என்னால கண்டுபிடிக்க முடியல. எதோ ரெண்டு கோயில் இருந்தது. எனக்கென்னவோ அது ஆம்பளை சாமி மாதிரி தெரிஞ்சது. அவங்க சாமி கும்பிட்டவங்க கிட்ட என்ன சாமின்னு கேட்டேன். அவங்களும் கொஞ்சம் யோசிச்சிட்டு பக்கத்துல யார் கிட்டயோ கேட்டு “நாதா”ன்னு பேர் சொன்னாங்க. நமக்குக் கொடுத்து வெச்சது அவ்வளவுதான்னு நெனச்சுக்கிட்டேன்.

வெளிய வந்ததும் ஒரு டீ குடிச்சா நல்லாருக்கும்னு தோணுச்சு. அங்க Cafe 7ன்னு ஒரு கடை கண்ல பட்டுச்சு. அதவிட முக்கியமா Free Wifi-னு போட்டிருந்தது கண்ல பட்டது.

தொடரும்…

அடுத்த பகுதியை இங்கு படிக்கவும்.

அன்புடன்,
ஜிரா

சில படங்கள் பார்வைக்கு…

16996129_995377160595664_1669397412456493978_n

16996406_995377267262320_3582035770090577148_n

17103578_995376877262359_7424544847124491842_n

Posted in அனுபவங்கள், இலங்கை, கண்டி, பயணம் | Tagged , , , , , | 10 Comments

10. கண்டிக்கு வந்த வண்டி

முந்தைய பதிவை இங்கு படிக்கலாம்.

கிண்டிக்கு டிக்கெட் கேக்க இதென்ன கோட்டூர்புரத்துல தாம்பரம் போற 21ஜி பஸ்சா? நான் கிண்டின்னு சொன்னதும் அந்தப் பையன் ஒன்னும் புரியாம என்னப் பாத்தான். இந்த வாட்டி கண்டின்னு சரியா கேட்டு டிக்கெட் வாங்கினேன். ஒரு ஊர் பேர் கூட ஒழுங்காச் சொல்லத் தெரியாம ஊர் சுத்த வந்துட்டான்னு என்னப் பத்தி நெனச்சாலும் நெனச்சிருப்பான். இதெல்லாம் நமக்குத் தூசு. எவ்வளவு பாத்திருப்போம்.
IMG_8996
சிங்களர்களுக்கும் நம்மள மாதிரி மந்திர தந்திர யந்திரங்கள்ள நம்பிக்கை உண்டு போல. பஸ்ல டிரைவர் பக்கத்துல “என்னைப் பார் யோகம் வரும்” மாதிரி அதிர்ஷ்ட எந்திரம், கைல இருந்து காசு கொட்டுற மகாலட்சுமி படம்னு வெச்சிருந்ததப் பாத்தேன். அது சரி. காசு வேண்டாம்னு எந்தக் கழுதை சொல்லும்?

பஸ் இப்போ மலைல இருந்து கீழ எறங்குது. இந்தப் பக்கமும் நிறைய தேயிலைத் தோட்டங்கள். நிறைய பேர் தேயிலைத் தோட்டங்களுக்கும் தேயிலை ஃபேக்டரிகளுக்கும் டூர் போறாங்க. Adam’s peak, world’s end போகதது எனக்கு வருத்தமாயில்ல. ஆனா தேயிலை ஃபேக்டரி போயிருக்கலாமோன்னு தோணிட்டே இருந்தது. சரி. அடுத்தவாட்டி பாத்துக்கலாம். அதே மாதிரி ரோட்டோறமா நிறைய காய்கறிக் கடைகள். நுவரேலியாவுல காய்கறிகள் ரொம்ப பிரபலமாம். உள்ளூர் மக்கள் நுவரேலியா வந்தா அங்கருந்து காய்கறிகள் வாங்காமப் போக மாட்டாங்களாம். குறிப்பா உருளைக்கிழங்கும் கேரட்டும். அங்க விளையுற உருளைக்கிழங்குக்கும் மத்த ஊர் உருளைக் கிழங்குக்கும் வேறுபாடு இருக்காம். நானும் கடைகள்ள பாத்தேன். வேறுபாடு இருந்துச்சு. அதுவும் என் கண்ணுக்கே தெரிஞ்சது. நுவரேலியா கடைகள்ள உருளைக்கிழங்கும் கேரட்டும் கழுவாம மண்ணு ஒட்டியிருந்தது. மத்த ஊர்ல கழுவியிருந்தது. என்னோட ஞானக்கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சது அவ்வளவுதான்.

IMG_9028வழில ஒரு எடத்துல பஸ் நின்னது. அங்க அம்மன் கோயில் ஒன்னு. பட்டுன்னு கண்டக்டர் பையன் எறங்கி உண்டியல்ல காசு போட்டு கும்புட்டுட்டு வந்தான். இதே மாதிரி மலேசியா பெனாங்குல புது வண்டிகளுக்கு முனீஸ்வரன் கோயில்லதான் பூஜை போடுவோம்னு சைனாக்கார டிரைவர் சொன்னது நினைவுக்கு வந்துச்சு. எல்லாம் சரிதான். பிரச்சனைன்னு வந்தாத்தான்…. சரி. நிறுத்திக்கிறேன்.

நல்லா வேகமா வந்துட்டான். 12 மணிக்கெல்லாம் கண்டி பஸ்டாண்டு வந்துருச்சு. வழில குறிச்சு வெச்சிருந்த ஊரெல்லாம் ஒவ்வொன்னா வந்தது. ஆனா நான் குறிச்சு வெச்ச பேர்களுக்கும் உண்மையான பேர்களுக்கும் லேசா வித்தியாசம் இருந்தது. (நாசமா நீ போனியா / நேசமணி பொன்னைய்யா). ஒரேயொரு ஊர் மட்டும் வரல. நுவர நுவர நுவரன்னு மார்கழி கச்சேரி மாதிரி ராகம் போட்ட ஊர் மட்டும் வரல. கூகிள் மேப்ல போய் பாத்துக்கலாம்னு விட்டுட்டேன். (இத மனசுல வெச்சுக்கோங்க. பின்னாடி வரும்.) வழில கவனிச்ச சில தகவல்கள். ரம்போடங்குற ஊர்ல ஒரு குகைப்பாதை(tunnel) இருக்கு. பெரட்டாசின்னு ஒரு ஊர் இருக்கு. அதுக்கும் புரட்டாசிக்கும் தொடர்பிருக்குமான்னு தெரியல.

பஸ்டாண்டுல எறங்குனதுமே நகைக்கடை தொறக்க வந்த சினிமா நடிகையைக் கண்ட ரசிகர்கள் மாதிரி ஆட்டோக்காரங்க பின்னாடியே வந்தாங்க. அதுல ஒரு ஆட்டோக்காரன், பாக்க சின்னப் பையன் மாதிரி இருந்தான், “யூ பாகிஸ்தான்?”னு கேட்டான். நுவரேலியால மலை உச்சீலயே இண்டியான்னு கேட்டாங்க. பாதி மலை எறங்குனதும் பாகிஸ்தானி ஆயிட்டேன் போல. “என்ன பாகிஸ்தானியான்னு கேட்டியே, பாகிஸ்தான்ல இருந்து யாரும் வந்தா சவுதி அரேபியாவான்னு கேப்பியா?”ன்னு மனசுக்குள்ள மட்டும் நெனச்சுக்கிட்டு  YMCA போகனும்னு சொன்னேன். 200ரூபா கேட்டேன். அது அதிகம் தான். ஆனா வெயில் நேரத்துல பேரம் பேச விரும்பல. சரின்னு ஆட்டோல ஏறி உக்காந்தேன். உள்ளூர்க்காரங்கன்னா 70/80 ரூபாய்க்குப் போற தூரம் போல. என்ன இருந்தாலும் நான் ஃபாரினர் இல்லையா. அதான் 200ரூபாய்.
17190761_995375970595783_5835712381990179310_n
ஒரு நோட்டைக் கொடுத்து முன்னாடி வந்த கஸ்டமர்கள் அவனுக்கு பாராட்டுப் பத்திரம் எழுதுனதைச் சொன்னான். நானும் சம்பிரதாயத்துக்கு நாலு பக்கம் பொரட்டிப் பாத்தேன். அவனே ஊர் சுத்திக் காட்டுறதாவும் ஒரு மணி நேரத்துக்கு இவ்வளவும்னு சொன்னான். ஃபோன் நம்பரும் சொன்னான். எதுக்கும் இருக்கட்டும்னு குறிச்சு வெச்சுக்கிட்டேன். YMCAல எறங்குறப்போ ”200 பத்தாது. கூட அம்பரு ரூவா வேணும். ஒன் வே”ன்னு சொல்லி பேசுனான். என்னவோ எனக்கு ஒரு கோவம் வந்துருச்சு. “This is not fair”னு கோவமாச் சொன்னேன். “Ok. ok. no problem”னு 200ரூவா மட்டும் வாங்கீட்டுப் போயிட்டான்.

16996336_995375923929121_2377350356355240031_nYMCAல போய் மொதல்ல செக்கின் பண்ணேன். ரெண்டாவது மாடில ரூம். ஆனா லிஃப்ட் இல்ல. பெட்டியைத் தூக்கவும் ஆள் இல்ல. நானே என்னோட வீரதீரப் பராக்கிரமத்தால என்னோட பெட்டியைத் தூக்கீட்டு அதவிடக் கனமான என்னையும் தூக்கீட்டு மாடி ஏறுனேன். ஏசி கெடையாது. தேவையும் படல. ஒரு நாள் தூங்குறதுக்கு மட்டும் என் ஒராளுக்குப் போதும். ஒரு நாள் வாடகை இலங்கைப் பயணத்துல 2000ரூபா. பாதுகாப்பான எடமும் கூட. ஆனா உள்ள தண்ணி அடிக்கக்கூடாதுன்னு ஒரு கட்டுப்பாடு உண்டு.

குளிச்சிட்டு சாப்பிடப் போனேன். YMCAக்கு எதுக்கவே Dinemoreனு ஒரு கடை. அங்கதான் சாப்டேன். Continental junk food தான்.

ஊர்ல எங்கருந்து பாத்தாலும் ஒரு குன்று மேல புத்தர் உக்காந்திருக்குறது தெரியுது. நல்ல பெரிய சிலை. அத ரெண்டு போட்டோ எடுத்துக்கிட்டேன். மதியம் மொதல் வேலையா தளத மாளிகாவா-வுக்குப் போக முடிவு செஞ்சேன். அதாவது புத்தர் பல்லை புனிதமாக வணங்கும் எடம். அந்தப் பல்ல நாம பாக்க முடியாது. மூடிவெச்சிருப்பாங்க. பெரஹராங்குற ஊர்வலத்துக்கு மட்டும் வெளிய எடுக்குறாங்க. புத்தர் பல்லோட ஃபோட்டோ எதுவும் கிடைக்குதான்னு மொதல்லயே கூகிள்ள தேடிப் பாத்தேன். சில படங்கள் கிடைச்சது. புத்தரோட பல்லுன்னு குறிப்பிடப்படுறது என் விரலளவுக்கு இருந்தது. சரி. எல்லாம் நம்பிக்கைதானே. அது இல்லைன்னா ஒலகமே இயங்காமப் போயிருமே. பல் மருத்துவர்களோட கருத்து என்னங்குற ஒங்க ஊகத்துக்கு விட்டுட்டு இலங்கை நூல்கள் என்ன சொல்லுதுன்னு சுருக்கமாப் பாப்போம்.

The Tooth of Buddha_ Kandy 1920 - Ceylonபுத்தருடைய புனித உடலை குஷிநகரில்(உத்திரப்பிரதேசம், இந்தியா) சந்தனக்கட்டைகளை அடுக்கி இறுதிக்கடன்களை செய்திருக்கிறார்கள். அப்போது புத்தருடைய இடது கோரைப்பல்லை கெமா என்னும் சீடர் எடுத்து பத்திரப்படுத்தியிருக்கிறார். பிறகு அது தந்தபுரி என்னும் ஊரில் அரசர்களின் பாதுகாப்புப் பொருளாக இருந்திருக்கிறது. தந்தபுரி என்ற ஊர் ஒடிஷாவில் இன்று பூரி என்று அழைக்கப்படுவதாகக் கருதுகிறார்கள். அந்தப் புனிதப் பல்லை யார் வைத்திருக்கிறார்களோ அவர்கள் நாட்டை ஆளும் தகுதியும் புனிதமும் உடையவர்களாக கருதப்பட்டிருக்கிறார்கள். கிட்டத்தட்ட எண்ணூறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நான்காம் நூற்றாண்டில், கலிங்கநாடு ஒரு பெரும் போரைச் சந்தித்திருக்கிறது. அது புனிதப்பல்லை கைப்பற்றுவதற்காக நிகழ்ந்த போரென்று நான் சொல்ல வேண்டியதில்லை.

Princess_Hemamali_&_Prince_Danthaஅப்போது கலிங்கத்தை ஆண்ட குகசிவா என்ற அரசன் புனிதப்பல்லை தன்னுடைய மகள் ஹேமமாலியிடம் கொடுத்து இலங்கைக்கு பாதுகாப்பாக எடுத்துச் செல்லச் சொல்கிறார். ஹேமமாலியும் அவளது கணவன் தந்தாவும் பிராமணர்களைப் போல மாறுவேடம் அணிந்து இரகசியமாகப் புறப்படுகிறார்கள். தன்னுடைய தலைமுடிக்குள் புனிதப்பல்லை பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கிறாள் ஹேமமாலி. அப்போது இலங்கையின் அனுராதபுரத்தை தலைநகராகக் கொண்டு ஸ்ரீமேகவண்ண என்ற மன்னன் ஆண்டு வந்திருக்கிறான். அவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடு புனிதப்பல்லை பெற்றுக் கொண்டு அதற்கு ஒரு கோயிலும் எழுப்பி பாதுகாக்கிறான்.

படையெடுப்புகளால் அனுராதபுரம் அழிக்கப்பட்ட பிறகு, புத்தரின் புனிதப் பல்லானது பொலனுருவ, தம்பதெனியா, கம்போல, கோட்டே என்று ஒவ்வொரு தலைநகரமாக பாதுகாக்கப்பட்டு கடைசியில் இன்று கண்டியில் இருக்கிறது. இந்தப் புனிதப்பல் யாரிடம் இருக்கிறதோ அவர்கள்தான் சிங்கள அரசர் என்ற நிலை வந்ததாலோ என்னவோ, தங்களது அரண்மனைக்கு அருகிலேயே புனிதப் பல் கோயிலை நிறுவியிருக்கிறார்கள்.

அந்தக் கோயிலுக்குதான் மொதல்ல போகனும்னு நெனச்சேன். YMCAல இருந்து நடக்குற தூரம். ஆனா முருகக் கடவுளோட எண்ணம் வேற மாதிரி இருந்தது.

தொடரும்…

அடுத்த பகுதியை இங்கு படிக்கவும்.

அன்புடன்,
ஜிரா

Posted in அனுபவங்கள், இலங்கை, கண்டி, பயணம் | Tagged , , , , , , | 3 Comments