கள் குடிக்கலாம் வாங்க – 5

இதுவரை நாம் படித்த பாடங்கள்

பாடம் 1 – பன்மை விகுதி பற்றி தொல்காப்பிய இலக்கணம்
பாடம் 2 – பழைய இலக்கியங்களில் பன்மைப் பயன்பாடு
பாடம் 3 – தமிழ் இலக்கண நூல்கள் பற்றிய அறிமுகம்
பாடம் 4 – கள் விகுதி புணர்ச்சிக்கான இலக்கணம்

பொதுவாகவே கள் விகுதியைப் பயன்படுத்தும் போது க்-ஒற்று மிகாத போது, ரெண்டு இடங்கள்ள ஒற்று மிகுவதைப் பார்த்தோம்.
1. ஈரெழுத்துச் சொற்கள்ள குறிலைத் தொடரும் குற்றியலுகரம் (பசு, கொது, உடு) வந்தால் ஒற்று மிகும் (பசுக்கள், கொதுக்கள், உடுக்கள்)
2. மூன்றெழுத்து/மேற்பட்ட எழுத்துகளில் வன்றொடர் குற்றியலுகரம் கள்ளோடு சேருகையில் ஒற்று மிகலாம் (வாழ்த்துகள், வாழ்த்துக்கள், முத்துகள், முத்துக்கள்)

அதென்ன குறிலைத் தொடரும் குற்றியலுகரம் + வன்றொடர்க் குற்றியலுகரத்தில் மட்டும் ஏன் மிகும்/மிகலாம்?  அங்கயும் மத்த எடங்கள் மாதிரி மிகாம இருந்திருக்கலாம்ல? எல்லாருக்குமே நிம்மதியா இருந்திருக்கும் நானும் அஞ்சு பதிவு போட வேண்டியிருக்காது.

ஏன் ஏன் ஏன் இப்பிடி?

அதுக்குக் காரணம் நிலைமொழி குற்றியலுகரமாக இருக்க வருமொழி வல்லினமாக இருந்தால் ஒற்று மிகும் என்ற இலக்கணம் தான் காரணம்.

குற்றியலுகரம் – மொழி இறுதியில் உகர வல்லினம் வருதல் (கு சு டு து பு று).
எ.கா. கன்று, பேச்சு, அஞ்சு, பட்டு
அப்படி வர்ரப்போ அந்தக் கடைசி வல்லின உகரம் அரை மாத்திரை குறைந்து ஒலிக்கும். கன்(று), அஞ்(சு), பட்(டு)

வன் தொடர்க் குற்றியலுகரம் – சொல்லின் கடைசியெழுத்தான குற்றியலுகரத்தின் முன்னால் அதே எழுத்தின் ஒற்று வருவது.
எ.கா. அக்கு, பற்று, பாட்டு, பேச்சு, வாழ்த்து, தப்பு

குற்றியலுகரத்துக்குத் தொல்காப்பியம் சொல்லும் புணர்ச்சி இலக்கணங்களையெல்லாம் கீழ கொடுத்திருக்கேன்.

தொல்காப்பியம் / எழுத்ததிகாரம் / குற்றியலுகரப் புணரியல் / குற்றியலுகரத்தின் இயல்பு
410. வல்லொற்றுத் தொடர்மொழி வல்லெழுத்து வருவழித்
தொல்லை இயற்கை நிலையலு முரித்தே.

தொல்காப்பியம் / எழுத்ததிகாரம் / குற்றியலுகரப் புணரியல் / குற்றுகரத்தின் பொதுப் புணர்ச்சி
415. வன்றொடர் மொழியும், மென்றொடர் மொழியும்,
வந்த வல்லெழுத்து ஒற்று இடை மிகுமே

தொல்காப்பியம் / எழுத்ததிகாரம் / குற்றியலுகரப் புணரியல் / குற்றுகரச் சிறப்புப் புணர்ச்சி
427. வல்லொற்றுத் தொடர்மொழி வல்லெழுத்து மிகுமே

புரிதலுக்காக மேல உள்ள வரிகளைக் கொடுத்திருக்கேன். நீங்க ரொம்பவும் குழப்பிக்காதீங்க. மறுபடியும் சொல்றேன். கள் விகுதி போட்டாதான் பன்மைன்னு எந்தக் கட்டாயமும் கிடையாது. ஆனா கள் போட்டா நல்லாருக்கும்னு தோணுச்சுன்னா போன பதிவில் சொன்னதெல்லாம் நினைவுல வெச்சுக்கோங்க.

இனிமே வாழ்த்துகள்/வாழ்த்துக்கள் சந்தேகமே வரக்கூடாது. வாழ்த்து வாழ்த்துகள் வாழ்த்துக்கள் எல்லாமே சரிதான்.

உங்கள் அனைவருக்கும் இனிய பொங்கல் வாழ்த்து – இலக்கணப்படி மிகச் சரியே.
நூறு முத்து கோத்த மாலையை அணிவித்தேன் – இலக்கணப்படி மிகச் சரியே.

kal-viguthi-4cசரி. வாழ்த்துக்கள்/வாழ்த்துகள் ரெண்டுமே தப்பில்லைன்னா ஏன் சண்டை வருது?

அதுக்குக் காரணம் மயக்கம். கள் குடிச்சா என்ன வரும்? மயக்கம் தான் வரும். அதையும் கொஞ்சம் விளக்கமாப் பாக்கலாம்.

இலக்கணப்படி எல்லாமே சரியா எழுதுனாலும் சில நேரங்கள்ள அது சொல்ல வந்த பொருளை வேற மாதிரி மாத்திச் சொல்லிரும். அதுக்குப் பேர்தான் மயக்கம்.

ஒரு சினிமாப் பாட்டு. ராஜகுமாரன் படத்துல வாலி எழுதிய “என்னவென்று சொல்வதம்மா வஞ்சியவள் பேரழகை” பாட்டு.

அந்தப் பாட்டுல “அந்தி மஞ்சள் நிறத்தவளை”ன்னு ஒரு வரி வரும். அந்தி மஞ்சள் நிறம் கொண்டவளைன்னு பொருள். ஆனா அதை அந்தி மஞ்சள் நிறத் தவளைன்னும் பொருள் எடுத்துக்கலாம். இலக்கணப்படி மிகச் சரி. இப்படி சொல்ல வந்த பொருளும் கொடுத்து இன்னொரு தேவையில்லாத பொருளைக் கொடுக்குறதுதான் மயக்கம்.

வாழ்த்துக்கள்னு சொல்றப்போ வாழ்த்துவதாகவும் எடுத்துக்கலாம். வாழ்த்துவதற்காகக் கொடுக்கப்படும் கள்ளுன்னும் பொருள் எடுத்துக்கலாம். சீட்டுக்கள் சீட்டுக்காகக் கொடுக்கப்படும் கள். இப்படியெல்லாம் தப்பா எடுத்துக்க வாய்ப்பிருக்கு. அதுனால வாழ்த்துக்கள்னு எழுதுவதைத் தவிர்க்கனும்னு சொல்றாங்க. நல்லாக் கவனிங்க. தவிர்க்கனும்னு சொல்றாங்க.

நாள்கள் தான் சரி. நாட்கள்னு எழுதுனா நாட்பட்ட கள்ளுன்னு பொருள் வந்துருதுன்னும் சொல்றதும் இத வெச்சுத்தான்.

ஆனா பூவுக்குப் பன்மை பூகள்னு எழுதாம பூக்கள்னு எழுதுறோம். பூக்கள்னா பூவிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட கள்ளுன்னும் பொருள் வருதே. பசுக்கள்னா பசுவிலிருந்து பெறப்பட்ட கள்ளுன்னும் பொருள் வருதே. அப்போ மட்டும் மயக்கம் தப்பில்லையா?

என்னையைக் கேட்டா… ரொம்ப யோசிக்காதீங்க. எண்ணங்கள்னு எழுதினா பன்மையையும் குறிக்கும். எண்ணம் கள் போன்றதுன்னும் பொருள் வரும். இந்த மாதிரியான மயக்கங்களை வெச்சுத்தான் புலவர்கள் செய்யுள்ள நிறைய விளையாண்டிருப்பாங்க. ஆகையால எதையும் கண்டுக்காம ஒங்களுக்குப் பிடிச்ச மாதிரி எழுதுங்க. இதுவரைக்கும் விளக்குன இலக்கணத்துக்குள்ள உக்காருதான்னு மட்டும் பாத்துக்கோங்க.

மேல விளக்கமாச் சொன்ன இலக்கணத்தைக் கொஞ்சம் எளிமையா இந்தப் படத்துல பாத்துக்கோங்க. இது எதுவுமே புரியலையா? விடுங்க. ஒங்களுக்கு ஒரு லேசான வழி சொல்லித்தாரேன். அதப் பதிவுல கட்டக் கடைசியாச் சொல்லித் தாரேன்.

kal-viguthi-5aபொதுவாகவே தமிழ்ச் சொற்கள் மேல குடுத்திருக்குற இலக்கண அட்டவணைக்குள் உக்காந்திரும். வடமொழிச் சொல்லாவோ வேற மொழிச் சொல்லாவோ இருந்தா என்ன செய்றது? அதுக்கு இலக்கணம் இருக்கா?

வேற்றுமொழிச் சொற்களைத் தமிழ்ல பேசும் போதோ எழுதும் போதோ தமிழ் இலக்கணப்படியே பயன்படுத்துங்க. ஏன்னா.. நீங்க பேசுறதும் எழுதுறதும் தமிழ். அந்தந்த மொழியில் எழுதுறப்போ அந்தந்த இலக்கணத்துக்குக் கட்டுப்பட்டு எழுதுங்க. ஆங்கிலத்துல எழுதும் போது ஆங்கில இலக்கணத்தைப் பின்பற்றுவது போல தமிழ்ல எழுதுறப்போ தமிழ் இலக்கணத்தைப் பின்பற்றனும். அவ்வளவுதான். தமிழுக்காக மற்ற மொழி இலக்கணங்கள் தங்களை மாத்திக்காத போது தமிழ் இலக்கணம் மற்ற மொழிச் சொற்களுக்காக மாத்திக்க வேண்டியதில்லை.

திருஷ்டி – இதுவொரு வடமொழிச்சொல். இதோட பன்மை என்ன? கள் விகுதி இல்லாமலும் பன்மையாகப் பயன்படுத்தலாம். கள் விகுதி சேக்கனும்னா, மேல இருக்கும் அட்டவணைப்படி திருஷ்டிகள். அவ்வளவுதான்.

ஆங்கிலச் சொல்லான பஸ்சுக்குப் பன்மை பஸ்கள்னு எழுதலாம். கிஸ்சுக்கு கிஸ்கள்னு எழுதலாம். பஸ்ஸஸ் கிஸ்ஸஸ்னு எழுதுவதைத் தவிர்த்தல் நலம். சுட்டீஸ் குட்டீஸ்னு சில பத்திரிக்கைகள்ள எழுதுறாங்க. அது கண்டிப்பா தமிழுக்கு நல்லதில்ல. தொடர்ந்து அந்த மாதிரி எழுதுனா பிற்காலத்துல ஸ் விகுதியும் பன்மையைக் குறிக்கும்னு யாராவது புது இலக்கணம் எழுதினாலும் எழுதித் தொலைக்க நேரிடலாம். அதுனாலதான் பேருந்து முத்தம்ன்னு எழுதுறது நல்லது. பஸ் கிஸ்சுன்னுதான் எழுதனும்னு விரும்பினா இலக்கணத்துக்குள்ள கொண்டு வந்து பயன்படுத்துங்க.

ஒரு வேற்றுமொழிச் சொல்லைப் பயன்படுத்த வேண்டியிருக்கு. ஆனா எந்த இலக்கணத்தைப் பயன்படுத்துறதுன்னு தெரியல. அப்போ என்ன பண்றது? ஒற்று மிகுந்து கள் போட்டாலும் சரி. ஒற்று மிகாமல் கள் போட்டாலும் சரி. எந்தத் தப்பும் இல்ல.

இப்போ பதிவோட கட்டக்கடேசிக்கு வந்துட்டோம். ஒரு எளிமையான வழி சொல்லித் தர்ரேன்னு சொன்னேன். ஒங்களுக்கு இலக்கணமெல்லாம் மனப்பாடம் செய்யக் கடினமா இருக்கா? எவ்வளவு படிச்சாலும் மறந்து மறந்து போகுதா? இந்தத் தொடர்ல இதுவரைக்கும் சொன்னது கூட மறந்து போச்சா? அப்ப என்ன பண்றது?

நீங்களா வாய் விட்டுச் சொல்லிப் பாருங்க. க் போட்டுச் சொல்லிப் பாருங்க. போடாமலும் சொல்லிப் பாருங்க. எது பல்ல ஒடைக்காம லேசா இருக்கோ, அதைப் பயன்படுத்துங்க. அப்படிப் பண்ணினால் அது தானாகவே மேல இருக்கும் அட்டவணைக்குப் பொருத்தமா வந்திரும்.

பசுகள் – சொல்ல நல்லாவே இல்ல
பசுக்கள் – சொல்ல நல்லா இருக்கு

காசுகள் – சொல்ல எளிமையா இருக்கு
காசுக்கள் – அவ்ளோ நல்லா இல்ல

நதிகள் – சொல்ல நல்லா இருக்கு
நதிக்கள் – சொல்ல நல்லா இல்ல

முத்துகள் – சொல்ல நல்லா இருக்கு
முத்துக்கள் – சொல்ல நல்லா இருக்கு

ஆய்வுகள் – சொல்ல நல்லா இருக்கு
ஆய்வுக்கள் – சொல்ல நல்லா இல்ல

படகுகள் – சொல்ல நல்லா இருக்கு
படகுக்கள் – சொல்ல நல்லா இல்ல

இப்படியே சொல்லிப் பாருங்க. செந்தமிழும் நாப்பழக்கம் தான். சொல்ல எளிமையாகவும் பொருத்தமாகவும் இருந்தால் அது இலக்கணப்படியே இருப்பதற்கான வாய்ப்பு நூற்றுக்கு தொன்னூற்றொம்பது விழுக்காடு உண்டு.

எல்லாம் இருக்கட்டும். வாழ்த்துகள்/வாழ்த்துக்கள்ள நானென்ன பயன்படுத்துறேன்னு நீங்க கேக்கவே இல்லையே. நானே சொல்லீர்ரேன்.

நான் பெரும்பாலும் வாழ்த்துகள் தான். சொல்லிச் சொல்லிப் பழகிருச்சு. பல நேரங்கள்ள வாழ்த்துன்னு மட்டும் பயன்படுத்துவதும் உண்டு.
முத்துகள், முத்துக்கள், வாத்துகள், வாத்துக்கள் – இதெல்லாம் எழுதும் வரிக்கேற்ப பயன்படுத்துவேன். விலக்குகள் எதுவும் இல்லை.

ஒருமை – பன்மை
உயர்திணை – அஃறிணை
இலக்கண நூல்கள்
கள் விகுதி
ஒற்று மிகும் / மிகா / மிகலாம் இடங்கள்னு நிறையவே இலக்கணக் கள் குடிச்சிட்டோம். கூடச் சேந்து ”கம்பெனி” கொடுத்ததுக்கு நன்றி / நன்றிகள் பல🙂

அன்புடன்,
ஜிரா

Posted in இலக்கணம், தொல்காப்பியம் | Tagged , | 3 Comments

கள் குடிக்கலாம் வாங்க – 4

போன பதிவு வரைக்கும் படிச்ச பாடத்த ஒருவாட்டி திரும்பப் பாத்துக்கலாம்.

கள் விகுதி,
1. தொல்காப்பியத்தின் படி அஃறிணைக்கு மட்டும் பன்மையைக் குறிக்கும். உயர்திணைக்கு வராது.
2. கள் விகுதி இல்லாவிட்டாலும் பயன்படுத்தப்படும் முறையை வைத்து அது பன்மையைக் குறிக்கும்.
3. காலப் போக்கில் கள் விகுதி உயர்திணைக்கும் ஆகி வந்தது. எ.கா பெண்கள், அடிகள், ஆண்கள்.
4. பேச்சு/ இலக்கிய வழக்கிலும் உயர்திணைக்கு கள் விகுதி பயன்படுவதை பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில் நேமிநாதமும் பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் நன்னூலும் இலக்கணப்படுத்துகின்றன.

இதுல எந்தச் சந்தேகமும் இருக்காதுன்னு நம்புறேன். அடுத்த பாடத்தப் பாக்கலாம்.

kal-viguthi-4aஉயர்திணைக்கு மொதல்ல அர் விகுதிதான் பன்மையைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டது.
உழவன் – உழவர்
விறலி – விறலியர்
மறவன் – மறவர்
வீரன் – வீரர்
மாணவன் – மாணவர்
மாணவி – மாணவியர்

என்னதான் கள்ளுண்ணாமைன்னு வள்ளுவர் அதிகாரம் எழுதுனாலும், தமிழ் மக்களுக்கு கள் ரொம்பப் பிடிச்சுப் போச்சு போல. அதுனால எங்கும் கள் எதிலும் கள் போட்டு உயர்திணைப் பன்மைக்கு அர் விகுதியும் போட்டு, அதுக்குப் பின்னாடி கள் விகுதியும் போடத் தொடங்கிட்டாங்க.
எ.கா – உழவர்கள், மாணவர்கள், வீரர்கள், முகவர்கள்.

இப்போ உங்கள்ள யாராவது தமிழ் இலக்கண நூல் எழுதுனா, இதுக்கும் இலக்கணம் சேத்துக்கோங்க. ஏன்னா.. இது மக்கள் பயன்பாட்டுல இருந்தாலும் இலக்கணத்துல இல்ல.🙂

சரி. நம்ம தொடங்கிய பிரச்சனைக்கு வருவோம். ஆண்டாள், கம்பர், கண்ணதாசன் தப்பு செஞ்சிட்டாங்கன்னுதான் கதையவே தொடங்குனோம்.

1. வாரணம் ஆயிரம் சூழ வலம் செய்து (ஆண்டாள்)
2. உலகம் யாவையும் தாம் உளவாக்கலும் (கம்பர்)
3. ஏழு சுரங்களுக்குள் எத்தனை பாடல் (கண்ணதாசன்)

இந்த மூன்று எடத்துலயும் இவங்க செஞ்சது சரியா தப்பான்னு உங்களுக்கே இப்பத் தெரிஞ்சிருக்கும். கள் விகுதி இல்லாட்டியும் வரி சொல்லும் பொருளை வெச்சு வாரணம் ஆயிரம், உலகம் யாவையும், எத்தனை பாடல் பன்மையைக் குறிக்கும்.

பிரச்சனை இதோட முடிஞ்சதா? இல்லையே. வாழ்த்துக்கள் வாழ்த்துகள்…. இதுக்கும் ஒரு முடிவு சொல்லனுமே. அதோட கள் விகுதி எப்படியெல்லாம் புணரும்னு கொஞ்சம் எளிமையாவும் விளக்கிட்டா பிரச்சனை முடிஞ்சது.

அதுக்கு முன்னாடி… நல்லா மனசுல வெச்சுக்கோங்க. கள் விகுதி சேத்தாதான் பன்மைன்னு இல்ல. சொல்ற முறைல சொன்னா கள் விகுதி இல்லாமலும் பன்மையைக் குறிக்கும். “என் கையெல்லாம் கறை”ன்னு சொல்றப்போ கள் விகுதி இல்லாமலே பன்மை வந்துருது. கள் விகுதிய நீங்க கட்டாயமாகப் பயன்படுத்த விரும்பினாத்தான் கீழ சொல்லியிருக்கும் இலக்கணமெல்லாம் தேவை.

ரொம்பக் கொழப்பாம முடிஞ்ச வரைக்கும் எளிமையாச் சொல்றேன். அதுவும் படிப்படியா….

ஓரெழுத்துச் சொற்கள்

பொதுவா ஓரெழுத்துச் சொற்கள் எல்லாமே நெடிலாக இருக்கும். இல்லாட்டி ஐயின் சார்பெழுத்தா இருக்கும்
எ.கா ஆ, கோ, தீ, பா, பை, கை, மை

நெடிலா இருந்துச்சுன்னா கொஞ்சம் கூட யோசிக்காம ஒற்று சேர்க்கனும்.
எ.கா ஆக்கள், பாக்கள், மாக்கள்

ஐயின் சார்பெழுத்துச் சொல்லா இருந்தா ஒற்று வராது.
எ.கா பைகள், கைகள், மைகள்

ஈரெழுத்துச் சொற்கள்

முதலெழுத்தைப் பாருங்க. அது நெடிலா இருந்தா க்-ஒற்று வராது.
காடு – காடுகள்
வீடு – வீடுகள்
ஓசை – ஓசைகள்
பூசை – பூசைகள்
நாய் – நாய்கள்
பேய் – பேய்கள்
தூசு – தூசுகள்….. சொல்லிக்கிட்டே போகலாம்.

அப்போ முதலெழுத்து குறிலா இருந்தா க்-ஒற்று வருமா? வரும். ஆனா வராது.

முதலெழுத்து குறில் + இரண்டாம் எழுத்து மெய்யெழுத்து – க்-ஒற்று மிகாது.
கண் – கண்கள்
புண் – புண்கள்
எண் – எண்கள்
சொல் – ????? பயப்படாதீங்க. ரெண்டாவது எழுத்து ல் வந்தா றகரமாக மாறிரும். சொற்கள். புல் – புற்கள், கல் – கற்கள், வில் – விற்கள்

முதலெழுத்து குறில் + இரண்டாவது எழுத்து இ/ஐ சார்பெழுத்தா இருந்தால் க்-ஒற்று வராது.
இகரச் சார்பெழுத்து – > சதி – சதிகள், நதி – நதிகள், துதி – துதிகள், பதி – பதிகள்
ஐகாரச் சார்பெழுத்து -> வசை – வசைகள், திசை – திசைகள், வகை – வகைகள், கணை – கணைகள்

அட… அப்ப எங்கதாங்க க்-ஒற்று வரும்?

முதலெழுத்து குறிலாக இருந்து, இரண்டாவது எழுத்து வல்லின உகரமாக (கு சு டு து பு று) இருந்தால் க்-ஒற்று மிகும்.
பசு – பசுக்கள்
திசு – திசுக்கள்
முசு – முசுக்கள்
கொசு – கொசுக்கள்

விதின்னு ஒன்னு இருந்தா விதிவிலக்குன்னு ஒன்னு இருக்குறதுதான் விதி போல.
நாள் – இது எப்படி கள் விகுதியோட புணரும்?
முதலெழுத்து நெடிலா இருந்தா க்-ஒற்று மிகாது. கோள் – கோள்கள் மாதிரி. அப்போ நாள் ஒருமை. நாள்கள் பன்மை.

ஒடனே சிலர் சண்டைக்கு வருவாங்க நாட்கள் தான் சரின்னு. ஒன்னும் யோசிக்க வேண்டாம். நாள்கள் நாட்கள் ரெண்டுல ஒங்களுக்கு எது பிடிக்குதோ அதையே பயன்படுத்துங்க.

அதே போல முள். முட்கள் ரொம்பவே பரவலாகப் பயன்படுத்தப் பட்டிருக்கு. அதையே நீங்களும் பயன்படுத்தலாம்.

மூன்றெழுத்து+அதற்கும் மேலுள்ள சொற்கள்

ஓரெழுத்துச் சொற்களுக்கு லேசாயிருந்தது. ஈரெழுத்துச் சொற்களுக்கும் லேசுதான். ஒரேயொரு எடத்துலதான் ஒற்று மிகுந்தது. மூன்றெழுத்து நான்கெழுத்து அஞ்செழுத்துல்லாம் எப்படியிருக்கப் போகுதுன்னு பக்பக்குன்னு இருக்கா? கவலையே படாதீங்க. இதுவும் ரொம்பவே லேசு.

மூன்றெழுத்து அல்லது அதுக்கு மேல எழுத்துகள் இருந்தால், கள் விகுதி சேரும் போது பொதுவா க்-ஒற்று மிகவே மிகாது. ஆனால் சில இடங்களில் மிகலாம்.

அதென்ன மிகலாம்? மிகுந்தாலும் சரிதான். மிகாட்டியும் சரிதான்.

ரெண்டாவது எழுத்து ஒற்றெழுத்தான்னு பாருங்க. இல்லைன்னா கவலையே இல்ல. க்+ஒற்று மிகாது.
பதவி – பதவிகள்
கனவு – கனவுகள்
தேவதை – தேவதைகள்
காவல் – காவல்கள்

ஒருவேளை.. ரெண்டாவது எழுத்து ஒற்றெழுத்தா வந்துருச்சுன்னா? சட்டுன்னு சொல்லோட கடைசி எழுத்தைப் பாருங்க. அது வல்லின உகரச் சார்பெழுத்தா இருக்கா? அதாவது கு சு டு து பு று. அப்படி இருந்தால் க்-ஒற்று மிகலாம். மிகாவிட்டாலும் சரியே.

முத்து – முத்துகள் / முத்துக்கள்
மூச்சு – மூச்சுகள் / மூச்சுக்கள்
வாத்து – வாத்துகள் / வாத்துகள்
பாட்டு – பாட்டு / பாட்டுக்கள்
தோப்பு – தோப்புகள் / தோப்புக்கள்
கடைசியா… வாழ்த்து – வாழ்த்துகள் / வாழ்த்துக்கள்

kal-viguthi-4bஇங்க விதிவிலக்குன்னு எதுவும் இல்லையா? இருக்குது. இருக்குது.
பொருள் – பொருட்கள் / பொருள்கள் – இரண்டுமே சரி. ஆனா துகள்? துகள்கள் தான். துகள் மேலே சொன்ன இலக்கணத்துக்குள்ள அடங்கிரும். ஆனா பொருள் அடங்காது. பொருள் இல்லார்க்கு இவ்வுலகம் இல்லைங்குறதால அதுக்கு மட்டும் VIP மரியாதை போல.

அவ்வளவுதாங்க கள் விகுதியின் புணர்ச்சி இலக்கணம். அடுத்த பாகம் வரை காத்திருந்தா இந்தத் தொடரை முடிச்சிறலாம்.

ஐயோ… அப்போ இன்னும் இந்தத் தொடர் முடியலையா??????????????? மயக்கம் வருதுல்ல? அதப் பத்தியும் அடுத்த பாகத்துல பாக்கப் போறோம்.

தொடரும் பதிவைப் படிக்க….

அன்புடன்,
ஜிரா

Posted in இலக்கணம், தொல்காப்பியம் | Tagged , | 4 Comments

கள் குடிக்கலாம் வாங்க – 3

இதன் முந்தைய பதிவைப் படிக்க…

kal-viguthi-3bதொல்காப்பிய இலக்கணப்படி கள் விகுதி அஃறிணைக்கும் மட்டுமே உரியாதாக இருந்தாலும், பொதுமக்களும் புலவர்களும் காலப் போக்கில் கள் விகுதியை உயர்திணைக்கும் பயன்படுத்தத் தொடங்கீட்டாங்க. நூல்கள்ள அதுக்கான ஆதாரங்கள் நிறைய இருந்தாலும் தமிழ் இலக்கணம் அதைப் பதிவு செய்யாம இருந்தது.

தொல்காப்பியம் கிமு எட்டாம் (அல்லது) மூன்றாம் நூற்றாண்டுன்னு பாத்தோம். தொல்காப்பியர் காலத்துக்கு முன்னும் அதுக்குப் பிறகும் சில இலக்கண நூல்கள் இருந்ததுன்னு சொல்றாங்க. முதுகுருகு முதுநாரை மாதிரியான தலைச்சங்க காலத்து இலக்கண நூல்கள் கிடைக்காததால இப்போதைக்கு எந்த நூல்கள் கிடைச்சிருக்கோ அதை மட்டும் பாக்கலாம். சரி. தொல்காப்பியத்துக்குப் பிறகு அடுத்து நமக்குக் கிடைச்சிருக்கும் இலக்கண நூல் எந்த நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது?

தொல்காப்பிய காலத்திலிருந்து ஒரே தாவாத் தாவி கிபி ஏழாம் நூற்றாண்டுக்கு வருவோம். அப்பதான் அடுத்த இலக்கண நூல் கிடைக்குது. இறையனார் என்னும் புலவர் எழுதிய இறையனார் அகப்பொருள் என்னும் நூல் அது. ஆனா அது தொல்காப்பியம் மாதிரி எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, அணி-ன்னு அஞ்சு வகை இலக்கணம் பேசல. அகத்திணையை மட்டும் பேசுது. அதாவது கள் விகுதிக்கு எந்தப் புது இலக்கணமும் இல்ல. தொல்காப்பியர் சொன்னதுதான் இன்னமும் இலக்கணம்.

அப்படியே இன்னும் ரெண்டு நூற்றாண்டு தவ்வி ஒன்பதாம் நூற்றாண்டுல குதிச்சா ரெண்டு இலக்கண நூல்கள் கிடைக்குது.

1. ஆசிரியர் யாருன்னே தெரியாததும் பெரும்பகுதி அழிந்துவிட்டதுமான தமிழ் நெறி விளக்கம் அகப்பொருளைப் பற்றியே பேசுகிறது
2. ஐயனாரிதனார் என்னும் சேர மன்னன் எழுதிய புறப்பொருள் வெண்பாமாலை என்னும் நூல் புறத்திணை பற்றியே பேசுகிறது.

தொல்காப்பியம் கி.மு எட்டாம் நூற்றாண்டுன்னு வெச்சுக்கிட்டா, கிட்டத்தட்ட பதினேழு நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகுதான் புறத்திணைக்கு இலக்கண நூல் வந்திருக்கு. இந்த முறையும் கள் விகுதிக்குப் புது இலக்கணம் இல்ல.

அடுத்து வந்த பத்தாம் நூற்றாண்டு இலக்கண நூலான தண்டியலங்காரம் அணிகளுக்கான இலக்கணம் மட்டுமே பேசுகிறது. இது காவியதர்சம் என்னும் வடமொழி இலக்கண நூலை ஒட்டி எழுதப்பட்ட இலக்கண நூல்.

அதே நூற்றாண்டுல வந்த இன்னொரு நூல் பன்னிரு பாட்டியல். சிலர் பதினாலாம் நூற்றாண்டுன்னு சொன்னாலும் பத்தாம் நூற்றாண்டுங்குறது பல அறிஞர்களோட முடிவு. பன்னிரு பாட்டியல் ஒரு தொகுப்பு நூல். இந்திரகாளியம் அவிநயம் மாதிரியான பலப்பல இலக்கணங்களைத் தொகுத்து வழங்கிய நூல். தமிழ் எழுத்துக்களைக் கூட நால்வகை வருணத்தாருக்கும் பிரித்து இலக்கணம் சொன்ன கூத்தெல்லாம் இதுல வரும்.

நால்வகை வருணத் தோர்க்கு நால்வகை
யியம்பு மெழுத்தை யியம்புவர்
………
மக்கட் சாதி நான்கிற்கும் வகுத்த
தத்தஞ் சாதியெழுத்தே அவரவர்க்கு
வைத்து முன்னெடுப்பினது மாண்புடைத்தே (இந்திரகாளியம் / பன்னிரு பாட்டியல்)

நல்ல வேளையா இந்த நூலைப் புலவர்கள் பெரிதுபடுத்தல. அதனால இது சொன்ன இலக்கணங்கள் பயன்பாட்டுக்கு வராமப் போச்சு.

அடுத்த பதினொன்றாம் நூற்றாண்டு இரண்டு அருமையான யாப்பிலக்கண நூல்களைக் கொடுத்தது.
1. யாப்பருங்கலம்
2. யாப்பருங்கலக்காரிகை

இது ரெண்டும் முழுமையான இலக்கண நூல் கிடையாது. ஆனா யாப்புக்கான இலக்கணத்த மிகச் சிறப்பாச் சொல்லும் நூல்கள். ஒரு பிச்சைக்காரருக்கு இந்த நூல் நல்லாத் தெரியும்னு கேள்விப்பட்டு அவர் கிட்ட போய் உக்காந்து பாடம் படிச்சிருக்காரு தமிழ்ப் பெரிய தாத்தா மீனாட்சி சுந்தரம்பிள்ளை.

யாப்பருங்கலம், யாப்பருங்கலக்காரிகை ஆகிய இரண்டு நூலையும் எழுதிய சமண முனிவரோட பேரு அமுதசாகரர். தன்னோட சீடன் இப்படியொரு நூலை எழுதியிருக்கானேன்னு பெருமைப்பட்டு அமுதசாகரரோட ஆசான் குணசாகரர், இந்த இரண்டு நூலுக்கும் உரை எழுதியிருக்காரு. குருவுக்கு மிஞ்சிய சிஷ்யன்னு சொல்றது இதுதான் போல.

அதே பதினோராம் நூற்றாண்டுல வந்த இன்னொரு இலக்கண நூல் வீரசோழியம். புத்தமித்திரர் என்னும் சோழச் சிற்றரசர் எழுதிய நூல். பேர்ல இருந்தே இவர் பௌத்தர்னு புரிஞ்சிக்கலாம். இவருக்கு வீரசோழன்னு இன்னொரு பெயர் உண்டு. அந்தப் பெயர்க் காரணமாகவே வீரசோழியம்னு நூலுக்கும் பேர் வந்தது.

பதினோராம் நூற்றாண்டுல வடமொழிப் புழக்கம் நிறைய வந்துட்டதால தமிழையும் வடமொழியையும் கலந்து பயன்படுத்துவதற்காக உருவான நூல் வீரசோழியம். இந்த நூல் தொல்காப்பியத்தோட வடிவத்தைப் பின்பற்றவில்லை. சந்திப்படலம், உபகாரப் படலம், தத்திதப்படலம்னு பல வடமொழிப் பெயர்களில் அதிகாரங்கள் இருந்தன. பிற்காலத்துல உரையெழுதும் போது எது எழுத்துக்கான அதிகாரம் சொல்லுக்கான அதிகாரம்னு விளக்கமாகக் குறிப்பிடப்பட்டது. திவான்பகதூர் சரவணபவானந்தப் பிள்ளையின் உரை நல்ல எடுத்துக்காட்டு.

வீரசோழியம் மிகமிக விரைந்து வழக்கொழிந்தது. வடமொழி இலக்கணத்தை தமிழ்மொழியில் பயன்படுத்த விரும்பாமல் மிக விரைவிலேயே இந்த நூல் புறக்கணிக்கப்பட்டது.

நானும் கொஞ்சம் எடுத்துப் படிச்சுப் பாத்தேன். தொல்காப்பியத்தோட எளிமையாப் பொருத்திப் பாக்க முடியல. விட்டுட்டேன். இன்னொரு சமயம் எடுத்துப் பாக்கனும்.

நல்லாக் கவனிங்க. இதுவரைக்கும் உயர்திணைக்கும் கள் விகுதியைப் பயன்படுத்தலாம்னு எந்த இலக்கண நூலும் சொல்லல. ஆனா மக்களும் புலவர்களும் புது மரபை ஏத்துக்கிட்டு பயனபடுத்துனாங்க. தொல்காப்பியம் கி.மு எட்டாம் நூற்றாண்டுன்னு வெச்சுக்கிட்டா பதினெட்டு நூற்றாண்டுகளாச்சு. இலக்கணம் சொல்லாமலே ஒரு மொழி வழக்கம் மக்களால இவ்வளவு காலம் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கு. இந்த நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டுல அதுக்கொரு முடிவு வந்தது.

பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டுல நாற்கவிராச நம்பி எழுதிய நம்பி அகப்பொருள் விளக்கம் அகத்திணையைப் பற்றி மட்டுமே பேசுகிறது.

kal-viguthi-3cஅதே நூற்றாண்டுல சமண முனிவரான குணவீர பண்டிதர் தான் மக்கள் பயன்பாட்டில் புகுந்த வழக்கத்தை இலக்கணமாகப் பதிவு செய்றாரு. அவர் எழுதிய நேமிநாதம் என்னும் இலக்கண நூலில் உயர்திணைக்கும் கள் விகுதி வரும்னு இலக்கணம் வருது.

கள்ளொடு வந்தால் இருதிணைக்கும் பன்மைப்பால் ( நேமிநாதம் / சொல்லதிகாரம் / பெயர் மரபு)

இந்த வரிக்கு விளக்கம் தேவையில்லைன்னு நெனைக்கிறேன். எளிமையாத்தானே இருக்கு. கள்ளோடு வந்தால் இருதிணைக்கும் (உயர்திணை அஃறிணை) பன்மைப்பால்.

அப்பாடி…. ஆக மக்கள் பழக்கத்தில் இருந்த மொழி வழக்கு முறையான இலக்கணமா நிலைக்குது. ஆனா வீரசோழியம் போல இலக்கணமாகப் புகுத்தப்பட்டவை எதுவும் மக்களுடைய வழக்குக்கு வரல.

இலக்கணத்தை மீறலாமா? மீறினாலும் எப்படி மீறனும்? இந்தக் கேள்விக்கு இப்போ உங்களுக்கு விடை கிடைச்சிருக்கும்னு நம்புறேன்.

நேமிநாதம் சொன்னதையே அடுத்த பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டு நன்னூலும் வழிமொழிந்தது.

பவனந்தி முனிவர் எழுதிய நன்னூலில் தொல்காப்பியத்தில் சொல்லப்பட்டு வழக்கொழிந்த பகுதிகள் நீக்கப்பட்டு அப்போதைய வழக்கத்துக்கு ஏற்ப இலக்கணம் சேர்க்கப்பட்டன. அதோடு தொல்காப்பிய இலக்கணத்தை இன்னும் எளிமையாகக் கூறிய நூலும் கூட.

இதுக்கப்புறம் பெரிய இலக்கண நூல்கள் வரலைன்னாலும் புதுப்புது இலக்கண நூல்கள் வந்துட்டுதான் இருந்துச்சு.

பதினாறாம் நூற்றாண்டு : சிதம்பரப் பாட்டியல் – இது பாட்டியலுக்கான இலக்கண நூலாகும்

பதினேழாம் நூற்றாண்டு
1. இலக்கண விளக்கம் – திருவாரூர் வைத்தியநாத தேசிகர். கிட்டத்தட்ட தொகுப்பு நூல். நன்னூல் முதலான முன்னூல்களில் இருந்தவற்றையெல்லாம் தொகுத்து வழங்கியிருக்கிறார்.
2. இலக்கணக் கொத்து – பாண்டிய நாட்டைச் சேர்ந்த சுவாமிநாத தேசிகர். வடமொழியை உயர்த்தி தமிழைத் தாழ்த்திப் பேசும் நூல். தமிழிலக்கணமும் வடமொழியிலக்கணமும் ஒன்றே என்று காட்டுவதற்காக எழுதப்பட்ட நூல். இதுவும் பெருவழக்கத்துக்கு வராமல் போயிற்று.

பதினெட்டாம் நூற்றாண்டு
தொன்னூல் விளக்கம் – இது கிருத்துவ முனிவரான வீரமாமுனிவர் எழுதிய நூல். சிலர் வீரமாமுனிவரின் ஆசான் சுப்ரதீபக்கவிராயரே எழுதிய நூல் என்றும் வீரமாமுனிவரின் பெயரில் வந்தது என்றும் சொல்வார்கள்.

19ம் நூற்றாண்டு
1. முத்து வீரியம் – சென்னையைச் சேர்ந்த முத்துவீரர். தமிழ் இலக்கணமரபை ஒட்டி எழுந்தது. விரிவானது.
2. சுவாமி நாதம் – கல்லிடைக்குறிச்சி சுவாமிநாத கவிராயர்.
3. அறுவகை இலக்கணம் – வண்ணச்சரபம் தண்டபாணி அடிகள்
4. மாறன் அலங்காரம் – சடையன் என்ற திருக்குருகைப் பெருமாள் கவிராயர் – வைணவர் – நம்மாழ்வார் பெருமையையும் பேசும் நூல். வழக்கமாக மன்னர் அல்லது வள்ளல் முன் அரங்கேற்றும் முறையை விடுத்து சமயம் சார்ந்தவர் முன் அரங்கேற்றப்பட்ட நூல். ஆழ்வார்த்திருநகரி சீனிவாச ஐயர் முன்பு அரங்கேற்றப்பட்டது.

தொல்காப்பியர் சொல்லாத இலக்கணத்தையெல்லாம் மக்களும் புலவர்களும் பயன்படுத்தியதால தொல்காப்பியம் காலாவதி ஆயிருச்சான்னு போன பதிவு முடியுறப்போ ஒரு கேள்வி கேட்டிருந்தோம். அதுக்கு விடை என்ன?

தமிழ் மொழி இருக்கும் வரைக்கும் தொல்காப்பியம் காலாவதி ஆகாது. ஆயிரம் புது இலக்கண நூல்கள் வந்தாலும் அதுக்கெல்லாம் அடிப்படையா தொல்காப்பியம் தான் இருக்கப் போகுது. இதுவரைக்கும் அப்படித்தான் நடந்திருக்கு. தொல்காப்பியம் முழுமையாகக் கிடைக்காமப் போயிருந்தா தமிழ் மொழி என்னைக்கோ அழிஞ்சிருக்கும். அதுக்குப் பின்னால் வந்த நூலெல்லாம் அழிய, தொல்காப்பியம் மட்டும் இதுவரைக்கும் நிலைச்சது அதன் சிறப்பைக் காட்டும்.

இலக்கண நூல் எப்படி இலக்கியம் எழுதனும்னு வழிகாட்டும். ஆனா புலமையின் உச்சத்தில் ஒரு எழுத்தாளன் அருமையான புதுமையைப் புகுத்தும் போது இலக்கணம் அதை உள்வாங்கிக் கொள்ளும் என்பதுதான் இயற்கை. அதுக்காக புதுசு புதுசா வர்ரதையெல்லாம் இலக்கணம் ஏத்துக்க வேண்டியதில்ல. மொழிக்குச் செழுமையைக் கொடுத்து தனித்தன்மையையும் பாதுகாக்கும் புதுமையை மட்டுமே இலக்கணம் ஏற்றுக்கொள்ளும். இதத்தான் கண்ணதாசன் “இலக்கணம் மாறுதோ.. இலக்கியம் ஆனதோ”ன்னு ரொம்ப எளிமையாச் சொல்லிட்டாரு.

இலக்கண நூல்களோட வரலாறை ஓரளவு பாத்துட்டோம். அதோட அஃறிணைக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்ட கள் விகுதி எப்படி உயர்திணைக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டதுங்குறதையும் பாத்துட்டோம்.

அடுத்து என்ன?

தொடரும் அடுத்த பதிவில்

அன்புடன்,
ஜிரா

Posted in இந்திரகாளியம், இலக்கணம், தொல்காப்பியம், நேமிநாதம், பன்னிரு பாட்டியல், வீரசோழியம் | Tagged , , , , , , | 7 Comments

கள் குடிக்கலாம் வாங்க – 2

போன பதிவுல கள் விகுதி பத்திய தொல்காப்பிய இலக்கணத்தை முதல் பாடமாப் பாத்தோம்.

1. கள் விகுதி அஃறிணைப் பெயர்களுக்கு மட்டுமே பன்மையைக் குறிக்கக் கூடியது.
2. கள் விகுதி இல்லாவிட்டாலும் பயன்படுத்தப்பட்ட விதத்தைப் பொருத்து அது பன்மையைக் குறிக்கலாம்.

நல்லது. இந்த இலக்கணத்தை எப்படியெல்லாம் இலக்கியங்கள்ள பயன்படுத்தியிருக்காங்கன்னு எடுத்துக்காட்டுகள் பாக்கலாமா…

மொதல்ல குறுந்தொகை.
நள்ளென்றன்றே யாமம் சொல் அவிந்து
இனிது அடங்கினரே மாக்கள் முனிவு இன்று
நனந்தலை உலகமும் துஞ்சும்
ஓர் யான் மன்ற துஞ்சாதேனே (குறுந்தொகை, நெய்தல் திணை, பதுமனார்)

ஊரு சனம் தூங்கிருச்சே… ஊதக் காத்தும் அடிச்சிருச்சே.. பாவி மனம் தூங்கலயே”ன்னு பதுமனார் பாடியிருக்காரு. அதுல “மாக்கள்”னு அஃறிணைக்கு கள் விகுதியைப் பயன்படுத்தியிருக்காரு.

அதே குறுந்தொகைல இன்னொரு எடத்துல கள் விகுதி இல்லாம பன்மையைப் பாக்கலாம்.
அவரோ வாரார் முல்லையும் பூத்தன (குறுந்தொகை, முல்லைத்திணை, உரையூர் முதுகொற்றன்)

எளிமையான வரிதான். அவர் இன்னும் வரல. முல்லையும் பூத்தன.
இதுல முல்லைக்கு கள் விகுதி இல்ல. ஆனா ”பூத்தன”ன்னு சொன்னத வெச்சு பன்மையைப் புரிஞ்சிக்கலாம்.

அடுத்து புறநானூறு
ஆவும் மாவும் சென்று உணக் கலங்கிச்
சேற்றொடு பட்ட சிறுமைத்து ஆயினும் – (ஈயென இரத்தல்/கழைதின் யானையார்/புறநானூறு)

பசுக்களும் விலங்குகளும் போய் கலக்கி நீர் குடிச்ச தன்மையை உடைய ஊருணியைப் பற்றிச் சொல்றாரு கழைதின் யானையார். “ஆவும் மாவும்“னு கள் விகுதி இல்லாமச் சொன்னாலும் அந்த வரிகளோட பொருளைப் புரிஞ்சிக்கிறப்போ அது பன்மையைக் குறிப்பது நமக்குப் புரிஞ்சிருது.

சங்க இலக்கியங்கள் இப்படியிருக்க… இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமா கடலுக்குள்ள இறங்கி அடுத்து வந்த சங்கம் மருவிய காலத்துக்குப் போகலாம்.

thiruvalluvar_statue_kanyakumariஐயன் திருவள்ளுவர் என்ன சொல்றார்னா…
அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி
பகவன் முதற்றே உலகு (திருக்குறள் / அறத்துப்பால் / கடவுள் வாழ்த்து)

அகர முதல எழுத்துகள் எல்லாம்னு சொல்லல. அகர முதல எழுத்தெல்லாம் தான். கள் விகுதி இல்லாமலே பன்மை நமக்குப் புரியுது.

ஆனா இன்னொரு குறள்ள கள் விகுதி போடுறாரு ஐயன்.
செவியின் சுவையுணரா வாயுணர்வின் மாக்கள்
அவியினும் வாழினும் என் (திருக்குறள் / பொருட்பால் / கேள்வி)

என்ன… எல்லாம் அஃறிணையா இருக்கு. உயர்திணைக்கு ஒரேயொரு எடுத்துக்காட்டு பாக்கலாமா?
நுணங்கிய கேள்விய ரல்லார் வணங்கிய
வாயின ராத லரிது ( திருக்குறள் / பொருட்பால் / கேள்வி)

கேள்வியர் அல்லார்“னு சொல்றப்போ கேள்வியருக்கு கள் விகுதி பயன்படுத்தல. ஏன்னா அர் விகுதி சேரும் போது உயர்திணைப் பெயர்கள்ள பன்மை வந்துரும். நண்பர் குழாம், வாசகர் வட்டம், காவலர் குடியிருப்புன்னு சொல்றப்போ அர் விகுதி பன்மையைச் சுட்டுது.

வள்ளுவர் கொஞ்சம் எடக்கு மொடக்கான ஆள். எல்லாரும் நாலு வரில நெடுவெண்பா எழுதிய காலத்துல தொல்காப்பியம் சொன்ன ஏழு சீர்கள் கொண்ட குறுவெண்பால பாட்டு எழுதிய மாதிரி, கள் விகுதியை வெச்சு சின்னதா விளையாண்டிருக்காரு.

அச்சமே கீழ்களது ஆசாரம் எச்சம்
அவா உண்டேல் உண்டாம் சிறிது (திருக்குறள் / பொருட்பால் / கயமை)

வாய்ப்புக் கிடைக்காததால மட்டும் தப்பு செய்யாம இருக்குறவங்களைப் பத்தி வள்ளுவர் சொல்றாரு. அப்படிப்பட்டவன் நல்லவனா? இல்லை. ஏன்னா… வாய்ப்பு வந்தால் அவன் தப்பு செய்வான். அதுனால அவன் கீழோன்.

கீழோன்னா உயர்திணைல வந்துருது. ஆனா வள்ளுவர் எப்படிச் சொல்றாரு பாருங்க. அச்சமே கீழ்களது ஆசாரம். கீழ்கள்னு கள் விகுதி போட்டுச் சொல்றாரு. ஏன்? கெட்டவன அவரு மனுசனாவே மதிக்கல. அஃறிணையாத்தான் பாக்குறாரு. அதான் அந்தக் கள் விகுதி. ஒரே அடில ஒன்றர டன் வெயிட்னா இதுதான். நம்ம எல்லாருக்குமே செம அடி.

கடைசியா சிலப்பதிகாரத்துல இருந்து ஒரு எடுத்துக்காட்டு.

மரகதமணித் தாள் செறிந்த மணிக் காந்தள் மெல் விரல்கள் (சிலப்பதிகாரம், புகார்க்காண்டம், கானல் வரி, மாதவி யாழ் வாசிக்கும் பாங்கு)

kal-1கானல் வரிக்காட்சி. நல்லாப் போயிட்டிருந்த வாழ்க்கைல மாதவிக்கும் கோவலுக்கும் பிரிவு வரப்போகுது. இந்திரவிழவு நடக்குது. மாதவியானவள் யாழை எடுத்து மீட்டுகிறாள். காந்தள் மலர் மாதிரியான விரல்களால யாழ் நரம்புகளை மீட்டி இசைக்கிறாள். அதைக் குறிக்க “காந்தள் மெல் விரல்கள்”னு சொல்றாரு.

இதுவரைக்கும் எல்லாம் நல்லாத்தானே போயிட்டிருக்கு. எல்லாப் புலவர்களும் தொல்காப்பியர் சொன்ன இலக்கணத்தை ஒழுங்காகாகப் பின்பற்றி பாட்டெழுதியிருக்காங்க. அப்படியே விட்டிருக்கலாம். ஆனா இளங்கோவடிகள் ஒரு புரட்சி பண்றாரு. தொல்காப்பியர் சொன்ன இலக்கணத்தையே மீறுறாரு.

இலக்கணத்தை மீறலாமா?

தாராளமாக மீறலாம். ஆனா பொருத்தமா மீறனும்.

இலக்கண நூல் முதல்ல வந்திருக்குமா? மொழி முதல்ல வந்திருக்குமான்னு? இத யோசிச்சா இதுக்கான விடை கிடைக்கும்.

இலக்கணம் தான் மொதல்ல வந்திருக்கும்னு நீங்க நெனச்சா… அது தப்பு. மொழியோ கலையோ… முதல்ல மக்களிடம் தான் உருவாகும். காலப் போக்குல ஒரு ஒழுங்குக்காக இலக்கணங்கள் உருவாகும். மொழி செழுமையாகச் செழுமையாக மக்கள் பயன்பாட்டுக்கு ஏற்றது போல இலக்கணமும் அதை ஏற்றுக் கொண்டு பதிவு செய்யும். மொழிக்கு மட்டுமல்ல ஆடல் பாடல் ஆகிய கலைகளுக்கும் இது பொருந்தும்.

கள் விகுதி அஃறிணைக்குத்தான்னு தொல்காப்பியர் சொன்னதை எல்லாரும் ஏத்துக்கிட்டாலும், காலப்போக்குல கள் விகுதி உயர்திணைப் பெயர்களுக்கும் மக்கள் புழக்கத்துக்கு வந்துருது. ஆண்கள் பெண்கள் குழந்தைகள்னு பயன்படுத்தத் தொடங்குறாங்க. பொதுமக்களோட பயன்பாட்டுக்கு வந்த வழக்கத்தை இலக்கியத்திலும் புலவர்கள் கொண்டு வந்தார்கள். சிலப்பதிகாரத்தில் பெண்கள் அடிகள்னு உயர்திணைக்கும் கள் விகுதியைப் பயன்படுத்தினார் இளங்கோவடிகள். சீத்தலைச்சாத்தாரும் மணிமேகலையில் அதைப் பின்பற்றினார்.

நல்லாக் கவனிங்க. இளங்கோவடிகளும் சீத்தலைச் சாத்தனாரும் உயர்திணைக்கு கள் விகுதியைப் பயன்படுத்தும் போது எந்த இலக்கண நூலிலும் அதுக்கான இலக்கணம் இல்ல. ஒருவேளை காக்கைப்பாடினியார் எழுதி மறைந்துபோன காக்கைப்பாடினியம் என்ற இலக்கண நூலில் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் அதுக்கு ஆதாரம் எதுவும் இல்லை.

தொல்காப்பியத்துல இல்லாட்டியும் இந்தப் புதுவழக்கம் புலவர்களால ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டு பல நூற்றாண்டுகளாப் பயன்பாட்டில் இருக்கு.

அப்போ தொல்காப்பியத் தமிழ் இலக்கணம் காலாவதியாயிருச்சா? அதப் புரிஞ்சிக்கனும்னா தமிழ் இலக்கண நூல்களைப் பத்திப் புரிஞ்சிக்கனும்.

தொடரும்… அடுத்த பதிவைப் படிக்க..

அன்புடன்,
ஜிரா

Posted in இலக்கணம், குறுந்தொகை, சிலப்பதிகாரம், திருக்குறள், தொல்காப்பியம், புறநானூறு | Tagged , , , , , , , , | 6 Comments

கள் குடிக்கலாம் வாங்க – 1

பேச்சுவாக்குல ஒரு நண்பன் “ஆண்டாள் செஞ்ச தப்பை என்னால ஏத்துக்க முடியலன்னு”ன்னு ரொம்ப வருத்தப்பட்டுச் சொன்னான். அப்படி என்னதான் தப்பு செஞ்சுட்டாங்கன்னு கேட்டேன்.

ஆமாண்டா.. ஆண்டாள் மட்டுமில்ல. கம்பரும் அப்படித்தான். கண்ணதாசனும் அப்படித்தான். சேச்சே”ன்னு குமுறி அழுதான்.

ரெண்டு எளனி வாங்கிக் கொடுத்து சமாதானம் ஆனப்புறமா அவங்க செஞ்ச தப்பெல்லாம் எடுத்துச் சொன்னான்.

வாரணம் ஆயிரம் சூழன்னு ஆண்டாள் பிழையோட எழுதீட்டாங்க. வாரணங்கள் ஆயிரம்னுதானே எழுதியிருக்கனும்.

சரி. கம்பரு?

உலகம் யாவையும் தாமுளவாக்கலும்னு எழுதியிருக்காரு. உலகங்கள் யாவையும்னு எழுதியிருக்கனும்.

சரிடா.. கண்ணதாசன் உலகங்கள் யாவும் உன் அரசாங்கமேன்னுதானே எழுதியிருக்காரு. அவரையும் ஏன் கொற சொல்ற

ஒரு பாட்டுல உலகங்கள்னு எழுதுனாச் சரியா? ஏழு சுரங்களுக்குள் எத்தனை பாடல்கள்னு எழுதாம எத்தனை பாடல்னு தப்பா எழுதியிருக்காரே”ன்னு மறுபடியும் குமுறத் தொடங்குனான்.

சரி.. நீங்க சொல்லுங்க. இவங்க மூனு பேரும் இந்த மூனு பாட்டுலயும் தப்பு செஞ்சிருக்காங்களா இல்லையா? உங்க விடைகளை மனசுல குறிச்சு வெச்சுக்கோங்க. என்னோட அறிவுக்குத் தெரிஞ்சதும் அதுவும் ஒத்துப் போகுதான்னு கொஞ்சம் கொஞ்சமாப் பாக்கலாம்.

கள் விகுதி பொதுவா பன்மையைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படுது. மாடுன்னா ஒருமை. மாடுகள்னா பன்மை. ஒருமைக்குப் பயன்படுத்துற சொல்லுல கள் சேத்துட்டா பன்மையாயிரும். இதுக்கான இலக்கணம் என்னன்னு சரியாப் புரிஞ்சிக்கிட்டா பல குழப்பங்கள் தீர்ந்திரும். வாழ்த்துகள்/வாழ்த்துக்கள் குழப்பமும் தான். ஏன்னா.. அதுக்குதானே இணையத்துல சண்டை நடக்குது.

சரி. இலக்கியக் கடல்ல தொபுக்கடீர்னு குதிக்கலாம் வாங்க. கடல்ல குதிக்கப் போறோமேன்னு பயப்படாதீங்க. ஆக்சிஜன் சிலிண்டர் மாஸ்க் எல்லாம் போட்டுக்கிட்டுதான். அதுவும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாத்தான் ஆழத்துக்குப் போகப் போறோம். எங்க.. சிலிண்டர் மாஸ்க் எல்லாம் மாட்டிக்கிட்டீங்களா? பயமாருந்தா என் கையப் பிடிச்சுக்கோங்க. மொதல்ல அலைகள்ள கால நனைச்சுக்கிட்டே கொஞ்சம் கொஞ்சமா கடலுக்குள்ள போகலாம்.

இருப்பதுலயே பழைய இலக்கண நூல் தொல்காப்பியம். அதுக்கான மூல நூலான அகத்தியம் அழிஞ்சிட்டதால நாம தொல்காப்பியத்துல இருந்தே தொடங்கலாம். அகத்தியத்திலிருந்து மாறுபடுவதாலயும் புது இலக்கணங்களைச் சேர்ப்பதற்காகவும் தொல்காப்பியம் எழுதப்பட்டிருக்கலாம். ஆகையால தொல்காப்பியத்துல இருக்குறதுதான் அப்படியே பழைய அகத்தியத்தில் இருந்திருக்கும்னு நம்ப வேண்டியதில்லை.

இதுக்கு ஓரு எடுத்துக்காட்டு மொதல்ல பாக்கலாம். பிறகு கள் குடிக்கலாம்.

ஐவகை நிலங்களைப் பற்றிச் சொல்லும் போது எது தலைநிலம்னு கூட ஒரு சர்ச்சை இருக்கு. தொல்காப்பியத்தோட அகத்திணையில் ஐவகை நிலங்களைப் பட்டியல் போடும் போது முல்லை, குறிஞ்சி, மருதம், நெய்தல், பாலைன்னுதான் வரிசை சொல்றாரு தொல்காப்பியர். “மாயோன் மேய காடுறை உலகம்”தான் முதல்ல. “சேயோன் மேய மைவரை உலகம்” அடுத்துதான். காடுறை உலகம் முல்லை. மைவரை(கரிய மலைகள்) உலகம் குறிஞ்சி.

தொல்காப்பியத்தின் படி இதுதான் வரிசை. சந்தேகமே இல்ல. ஆனா அஞ்சு நிலங்களையும் பட்டியல் போட்ட பிறகு ஒரு வரி சொல்றாரு.
முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல் பாலை எனச்
சொல்லிய முறையாற் சொல்லவும் படுமே – (தொல்காப்பியம் / பொருளதிகாரம் / அகத்திணையியல்)

அதென்ன “எனச் சொல்லிய முறையாற் சொல்லவும் படுமே”?

முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல் பாலை என்ற வரிசையில் சொல்வது போலவும் சொல்லப்படுமே.

இது நான் சொல்ற பொருள் மட்டுமல்ல. தொல்காப்பியத்துக்கு உரை எழுதிய இளம்பூரணார் சொல்லும் பொருள். அப்படின்னா… வேறு வரிசையிலும் சொல்லும் முறை இருந்திருக்கிறதுன்னு பொருள். அப்படியான வேற எந்த வரிசைல சொல்லியிருக்கலாங்குறத உங்களோட முடிவுக்கே விடுறேன். இது பத்தி பின்னொரு நேரத்தில் பெரிய பதிவாகவே பாக்கலாம். இப்பத் தெரிஞ்சிக்க வேண்டியது என்னன்னா…. இது போன்ற குறிப்புகள் அகத்தியத்திலிருந்து தொல்காப்பியர் சிறிது மாற்றியிருக்கலாம் அல்லது புதுமை செய்திருக்கலாம். தமிழ் இலக்கணத்தைத் தொல்காப்பியம் செழுமைப்படுத்தியிருக்கிறது. அதே நேரத்தில் அகத்தியத்தின் தொடர்ச்சியாக இருக்கிறதுங்குறது தொல்காப்பியத்தோட சிறப்பு.

தொல்காப்பியத்தோட காலம் கி.மு எட்டாம் நூற்றாண்டுன்னு ஒரு கருத்தும் கி.மு மூன்றாம் நூற்றாண்டுன்னு ஒரு கருத்தும் இருக்கு.

இருக்கட்டும். இப்ப நம்ம கள்ளை ஆராயலாம்.

தொல்காப்பிய இலக்கணம் கள் விகுதியை அஃறிணைப் பெயர்களுக்கு மட்டுமே உரியதுன்னு சொல்லுது. உயர்திணைப் பெயர்களுக்கு கள் விகுதியே கிடையாது.

தொல்காப்பியம் / சொல்லதிகாரம் / பெயரியல் / அஃறிணைப் பெயர்கள்
169. கள்ளொடு சிவணும் அவ் இயற்பெயரே
கொள் வழி உடைய பல அறி சொற்கே

அதாவது அஃறிணைப் பெயர்களோடு கள் விகுதி சேருகையில் அது பன்மையைக் குறிக்கும்.

எடுத்துக்காட்டா…
விலங்கு – விலங்குகள்
பறவை – பறவைகள்
குரங்கு – குரங்குகள்
மரம் – மரங்கள்

இதச் சொன்ன தொல்காப்பியர் இன்னொரு இலக்கணமும் சொல்றாரு. அதுவும் அடுத்த வரியிலேயே

தொல்காப்பியம் / சொல்லதிகாரம் / பெயரியல் / அஃறிணைப் பெயர்கள்
170. அன்ன பிறவும் அஃறிணை மருங்கின்
பன்மையும் ஒருமையும் பால் அறிவந்த
என்ன பெயரும் அத் திணையவ்வே

அதாவது அஃறிணைப் பெயர்கள்ள கள் விகுதி இல்லாட்டியும் பன்மையைக் குறிக்குமாம். என்ன தல சுத்துதா?

கள் போட்டா பன்மைன்னு பளிச்சுன்னு தெரிஞ்சிரும். கள் போடாட்டி அது ஒருமையா பன்மையான்னு குழப்பம் வந்துறாதா? வராதுன்னு அடிச்சுச் சொல்றாரு தொல்காப்பியர்.

கள் இல்லாத அஃறிணைப் பெயர் ஒருமையா பன்மையான்னு எப்படிக் கண்டுபிடிக்கிறது? அதுக்கு அந்த வரியைத் தெளிவாப் படிக்கனும். தொல்காப்பியத்தின் முதல் வரியை எடுத்துக்காட்டா வெச்சே இதை விளக்குறேன்.

தொல்காப்பியம் / எழுத்ததிகாரம் / எழுத்துகளின் வகை
எழுத்தெனப்படுப அகர முதல் னகர இறுவாய் முப்பஃதென்ப

இது தமிழ் எழுத்துகள் எத்தனைன்னு சொல்ற முதல் இலக்கணம். எழுத்து எனப்படுவது அகரம் முதல் னகரம் வரையான முப்பதும் ஆகும்.

நல்லாக் கவனிங்க. எழுத்தெனப்படுப-ன்னுதான் தொல்காப்பியர் சொல்றாரு. ஆனா அகரம் முதலான உயிரெழுத்துகள் பன்னிரண்டும் ககரம் தொடங்கி மெய்யெழுத்துகள் பதினெட்டும் சேர்ந்த முப்பதும் சொல்லும் போது “எழுத்தெனப்படுப”ங்குறது பன்மையைக் குறிக்கிறது நமக்குப் புரிஞ்சிருது.

ஒன்னு தெரியுமா? தொல்காப்பியரோட இந்த இலக்கணத்த நாம இன்னைக்கும் பேச்சு வழக்குல பயன்படுத்துறோம்.

என்னோட தோட்டத்துல செடியெல்லாம் நல்லா வளந்துருச்சு.
வாங்குன ரோஜாப்பூவெல்லாம் வாடிப்போச்சு.
அந்தக் கடைல வாங்குற நகையெல்லாம் நல்ல தரமாயிருக்கு.

மேல சொன்ன மூனு வரிகள்ளயும் செடியெல்லாம், பூவெல்லாம் நகையெல்லாம்னுதான் வருது. ஆனா அது பன்மையைக் குறிக்குது. ஒருவகைல நம்மையறியாமலே தொல்காப்பிய இலக்கணத்தைப் இன்னும் பயன்படுத்துறோம். எழுதுனவன் பல நேரங்கள்ள ஏட்டைக் கெடுத்திருந்தாலும், தமிழ் மொழியோட இலக்கணச் செழுமை இன்னும் பேச்சு வழக்குல சிதையாம இருக்குறது சிறப்புதான். பெருமைப்பட்டுக்கோங்க.

சரி. கள் விகுதி பத்தி தொல்காப்பியம் என்ன சொல்லுது? இந்த ரெண்டையும் நல்லாப் பதிய வெச்சுக்கோங்க. இதுதான் முதல் பாடம்.
1. கள் விகுதி அஃறிணைப் பெயர்களுக்கு மட்டுமே பன்மையைக் குறிக்கக் கூடியது.
2. கள் விகுதி இல்லாவிட்டாலும் பயன்படுத்தப்பட்ட விதத்தைப் பொருத்து அது பன்மையைக் குறிக்கலாம்.

அடுத்த பதிவில் தொடரும்……

பி.கு
இந்தத் தொடர் பதிவில் நான் படித்த இலக்கிய இலக்கண நூல்களை வைத்து என்னுடைய கருத்துகளைச் சொல்லியிருக்கிறேன். இதில் தவறிருந்தால் சுட்டிக்காட்டுங்கள். ஏற்றுக்கொள்ளும்படியான மேற்கோள்களோடு இருந்தால் ஏற்றுக் கொள்கிறேன். பதிவிலும் திருத்தம் செய்கிறேன். முடிந்தவரையில் மேற்கோள்களோடு உங்கள் எதிர்கருத்தை எடுத்துச்சொல்லுங்கள்.

அன்புடன்,
ஜிரா

Posted in இலக்கணம், தொல்காப்பியம் | Tagged , , , | 10 Comments

பச்சைக் குழந்தை வாசம்

உலகத்திலேயே சுவையான வாசம் எது? சுகமான வாசமுண்டு. சுவையான வாசமுண்டா?

உண்டு. அதுதான் பச்சைக் குழந்தை வாசம்.

பிள்ளை பெற்ற தாயைக் கேட்டுப் பாருங்கள். அவள் சொல்வாள். பிள்ளையைத் தூக்கிச் சுமந்த தந்தையைக் கேளுங்கள் அவன் சொல்வான்.

பாலருந்தும் பருவத்து பசும் குழந்தையை தூக்கம் கலையாமல் மெத்தெனத் தொட்டுப் பொத்திப் பொறுப்பாய்த் தூக்கும் போது நாசியில் ஏறுமன்றோ அந்தச் சுவையான வாசம். அந்த வாசத்தின் நேசத்தில் தன்னையே மறந்து கண்மூடி குழந்தையை முகராதார் யார்?

குழந்தையைச் சுற்றிய மென்பருத்தித் துணியிலும் படுத்திருந்த பஞ்சுப் படுக்கையிலும் சேர்ந்திருக்குமே அந்த வாசம்.

பச்சைக் குழந்தை வாசத்தை அடுத்தவர் ருசித்துக் கண்பட்டு விட்டால்? அதனால் அந்த வாசத்தை தான் மட்டுமே ருசிக்க வேண்டும் என்று எந்தத் தாய்க்கும் தோன்றும்.

மரகதக் குளிகையாய்ப் பாசிப்பயறு, பொன்னிறந்து ஆவாரம்பூ, காற்றையும் கறுப்பையும் விரட்டும் கத்தி வேப்பிலை, பூ மணக்காவிட்டாலும் தான் மணக்கும் வெட்டிவேர் எல்லாம் ஆய்ந்தெடுத்தேன். எடுத்ததெல்லாம் வெள்ளைத் துணியில் போட்டு நிழலிலே காய வைத்தேன். காய்ந்தவற்றையெல்லாம் கழுவிய உரலிலே இட்டு கடம்ப மரத்து உலக்கையால் இடித்தெடுத்தேன். அதையும் மாவாய்ச் சலித்தெடுத்தேன். தங்கத் தூளாய்த் மிளிரும் இந்த நானத்தூளைக் கொண்டுதான் குழந்தையைக் நீராட்டப் போகிறேன்.

பொன்முட்டைப் பொதி போல பத்திரமாய் பாலகனை அள்ளியெடுத்தேன். பலகையில் கால் நீட்டி அமர்ந்து, நீட்டிய காலில் பிள்ளையை இட்டேன். வெடுக்வெடுக்கென்று உதறும் வசம்பு கட்டிய பிஞ்சுக் கைகளையும் காப்பிட்ட கால்களையும் பார்க்கப் பார்க்க பாசத்தில் உயிர் ஊறும்! வைரப் பூவாய்ச் சிமிட்டும் கண்களைக் காணக் காணக் கோடி உலகமும் கிடைத்தாலும் கிடைக்காத பெருமை தோன்றும்! மென்பட்டுத் துணி போல மிருதுவாய் மேனி தொட்டு எண்ணெய் தேய்க்கையிலே கையெல்லாம் பால் சுரக்கும்! இப்படியும் எப்படியும் சொன்னாலும் போதாதே என் செல்வத்தை நீராட்டும் இன்பத்தை! வெதுநீர் மேனி வழிந்தோட செப்பிதழ் வாய் திறந்து குழறும் மொழியெல்லாம் தெய்வத்தின் குரலன்றோ! இன்பத்தின் கடலன்றோ!

பொன்னொளிரும் நானப் பொடியும் பசுமஞ்சள் பொடியும் விரல் கொண்டு கிள்ளி மேனியில் சிவக்கச் சிவக்கத் தேய்த்து பொற்பதுமை ஆக்கினேன் என் செல்வத்தை! மேலும் நீராட்ட நீராட்ட சந்தனம் போட்டுக் கழுவிய பொற்கலனாய் ஒளிருதே என் பிள்ளை. செம்பஞ்சுத் துண்டிலே ஏந்தி வருகையிலே பால்மழலைச் சுவை வாசம் மறைத்து தளிருடலெங்கும் திமிரி எழும் நானத்தூள் வாசம் நாசிக்கும் முக்தி தரும்.

புது நெல் இடித்தெடுத்த பச்சரிசி கருக்கி அரைத்து விளக்கெண்ணெய் குழைத்து குளிர்ச்சியாய் செய்து வைத்த அஞ்சனக் குமிழெடுத்தேன். கருமுத்து மிதக்கும் ஆப்பால் நிறத்து விழி சுற்றி மை தீட்டி அழகூட்டினேன். தென்னாட்டு மாநிறத்து மேனியில் கருஞ்சாந்துப் பொட்டு வைத்தால் பொருந்தாதோ என எண்ணி செஞ்சாந்துப் பொட்டு வைத்தேன். அதைக் கன்னத்திலும் தொட்டு வைத்தேன். நீராட்டிச் சீராட்டிய செல்வத்தைப் பார்த்து மகிழ கண்ணிரண்டு போதாமல் எண்கண் நான்முகனை வைதேன். என் உயிரெல்லாம் ஆனந்த மழை பெய்தேன்.

periyazhvar1சரவணப் பொய்கையிலே பைந்தமிழ் குழவியாம் கந்தனை நீராட்டிய கொற்றவையும் என் போலே மகிழ்ந்தாளோ!  இந்த வில்லிப் புதுவை நகர் சித்தன் என் போலே சீராட்டிச் சிறந்தாளோ! ஆலிலைக் குழந்தையே! ஆனந்த மழலையே! பெற்றால் தான் பிள்ளையா? ஆம். உள்ளத்தில் உன்னன்பைப் பெற்றால்தான் பிள்ளையே.

சேயைத் தாய் காக்கும். அந்தத் தாயைப் பின்னர் சேய் காக்கும். இது மானிடர் மரபு. அது மறந்த நோய் காக்காமல் எனைக் காக்க அனந்தப் பாய் கொண்டவனே பாய்வாய்! வாய் விட்டுக் கேட்கும் முன் காவாய்!

மெய்திமிரும் நானப் பொடியோடு மஞ்சளும்
செய்ய தடங்கண்ணுக்கு அஞ்சனமும் சிந்துரமும்
வெய்ய கலைப்பாகி கொண்டு உவளாய்நின்றாள்
அய்யா அழேல்அழேல் தாலேலோ அரங்கத் தணையானே தாலேலோ – பெரியாழ்வார்

மெய் திமிரும் – மேனியில் இருந்து வாசனை வெளிப்பட
நானப் பொடியோடு மஞ்சளும் செய்ய – நறுமணப் பொடியும் மஞ்சளும் கலந்து நீராட்ட
அஞ்சனமும் சிந்துரமும் – கண்மையும் செந்தூரமும் தீட்ட
வெய்ய – விரைவாக
கலைப்பாகி – (கலை)மானைப் பாகமாகக் கொண்டுள்ள உமையம்மை
கொண்டு உவளாய் நின்றாள் – இவற்றையெல்லாம் எடுத்துக் கொண்டு உமையாள் உன் முன்னே துணையாக நிற்கின்றாள்
அய்யா அழேல்அழேல் தாலேலோ – (கொற்றவையே) துணையாக நின்றிருப்பதால், ஐயா நீ அழாதே கண் வளராய்! தாலேலோ!
அரங்கத் தணையானே தாலேலோ – திருவரங்கத்திலே பள்ளி கொண்டிருக்கின்றவனே கண் வளராய்! தாலேலோ!

திருவரங்கத்திலே பாம்பணையிலே பள்ளி கொண்டிருக்கும் செல்வக் குழந்தையே! நீ அழாமல் உறக்கம் கொள்! உனக்குத் துணையாக வீரமாகாளியே நிற்கிறாள். நீ உறங்கி எழுந்ததும் நீராட்டுவதற்கு நானப் பொடியும் மஞ்சளும் கையில் வைத்திருக்கிறாள். அவை மட்டுமா? நீராட்டிய பின் உன் அழகுக் கண்களில் தீட்ட கண்மையும் நெற்றியில் தீட்ட செந்தூரமும் கொண்டு வந்திருக்கிறாள். ஆகையால் நீ எந்தத் துன்பமும் இல்லாமல் அழாமல் நிம்மதியாக உறக்கம் கொள்! தாலே தாலேலோ! தாலே தாலேலோ!
periyazhvar2

பொதுவாக எந்தக் குழந்தையைப் பார்த்தாலும் தங்கள் வீட்டுக் குழந்தை நினைவுக்கு வரும். ஆனால் பெரியாழ்வாருக்கு அரங்கனே குழந்தையாகத் தெரிகிறான். அந்த அன்பில் உறங்கும் குழந்தைக்குத் தாயாகித் தாலாட்டுகிறார். அதில் ஒரு தாலாட்டுப் பாசுரம் தான் மேலே சொன்னது.

ஆண்டவனை தாயே தந்தையே என்று அழைத்துப் பரவசம் கொண்டார் பலருண்டு. ஆண்டவனையே சிறு குழந்தையாக்கிச் சீராட்டிச் செல்லம் கொடுத்து தாய்ப் பாசம் காட்டியதாலோ என்னவோ வில்லிபுத்தூர் விட்டுணுசித்தரை பெரியாழ்வார் என்றே இன்றும் போற்றுகிறோம்.

இந்தப் பாடலில் பெரியாழ்வார் உமையாளை கலைப்பாகி என்றழைக்கிறார். பொதுவாக சிவனுடைய கையில் கலைமான் இருப்பதாகச் சொல்வது வழக்கு. ஆனால் அந்தச் சிவனின் இடப்பாகமாகவே அம்மை இருப்பதால் அந்த மானையும் உமையாளுக்கே பாகமாக்கி கலைப்பாகி என்று அழைக்கிறார் பெரியாழ்வார்.

இந்தப் பாடலில் நானப் பொடி என்று குறிப்பிடப்படுவது ஸ்நானப் பொடி என்று இன்று அழைக்கப்படுகின்ற பொடியேதான். ஆனால் ஸ்நானம் என்ற சொல்லில் உள்ள ஸ் என்ற எழுத்தை எடுத்துவிட்டுச் சொல்வதல்ல நானம்.

நானம் என்ற சொல்லுக்கு வாசனை நறுமணம் புனுகு என்றெல்லாம் பொருளுண்டு. ஆக நானப் பொடி என்பதற்கு வாசனைப் பொடி என்றே பொருள் கொள்ள வேண்டும். ஸ்கந்தனுக்கும் கந்தனுக்கும் பொருள் வேறுபாடு இருப்பது போல ஸ்நானத்துக்கும் நானத்துக்கும் பொருள் வேறுபாடு உண்டு. ஸ்நானம்(குளியல்) செய்வதற்குப் பயன்படுத்தப் பட்டாலும் நானப் பொடிக்குப் பொருள் வேறு. அருணகிரி காலம் வரைக்கும் நானம் என்ற சொல் புழக்கத்தில் இருந்திருக்கிறது. நானம் நாள்மலர் நறை அகில் நாவி தேன் நாறும் சோனை வார் குழல் என்று கம்பரும் நானம் என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்.

பெரியாழ்வார் குறிப்பிடும் நானப்பொடி இன்றும் திருவில்லிபுத்தூரில் கிடைப்பது வியப்பு தான்.

அன்புடன்,
ஜிரா

Posted in ஆழ்வார், இறை, திவ்யப் பிரபந்தம், பக்தி, விஷ்ணு | Tagged , , , , | 8 Comments

பேலியோ என்பது வேலியோ கேலியோ

பேலியோ உணவுமுறை பற்றிய நண்பர் பலராமனின் பதிவில் என்னுடைய பின்னூட்டம். பேலியோ என்றழைக்கப்படும் உணவுமுறை பற்றிய என்னுடைய கருத்துகளை விரிவாகச் சொல்வதால் இங்கு பதிவாகவும் வைத்துவிட்டேன்.

பேலியோ என்று இன்று அழைக்கப்படும் உணவுப்பழக்கத்தின் மீது எனக்கு ஆதரவும் இல்லை. எதிர்ப்பும் இல்லை. ஆனால் எப்படி பொது உணவின் மேல் ஐயங்களும் கருத்துகளும் உண்டோ, அதே போல மாவில்லா உணவுமுறை மீதும் உண்டு.

e62102e6c3a89a11194eee4ccd8bee11எனக்கு இந்த உணவு முறையை பேலியோ என்று அழைப்பதில் ஏற்பில்லை. பேலியோவில் வாழ்ந்த குகை மனிதனின் உணவுமுறை என்று அழைக்கப்படும் இந்த உணவுமுறையில் பேலியோத்தனம் எதுவுமில்லை என்பது என் புரிதல். நியோபேலியோ என்று சொல்லிக் கொள்வார்களானால் எனக்கு மறுப்பில்லை.

வேட்டையாடி உண்ட குகைமனிதன் சமைத்துச் சாப்பிட்டிருப்பானா என்பதே பெரும் ஐயம். ஒருவேளை நெருப்பில் எதையாவது வாட்டி உண்டிருக்கலாம். அதே நேரத்தில் ஒருநாளில் எத்தனை முறை உணவு உண்டிருப்பான் என்பதும் மிகப்பெரிய கேள்வி. கிடைத்த போது உண்ட குகை மனிதனின் உணவுமுறைக்கும் மூன்று முறை உண்பதற்கு அட்டவணை கொடுப்பதற்கும் எப்பொருத்தமும் இல்லை என்பதென் தெளிவு.

அத்தோடு பேலியோ மனிதனின் உடலுழைப்புக்கும் நம்முடைய இக்காலத்து உணவுமுறைக்கும் மிகப்பெரிய இடைவெளியும் உள்ளது. பேலியோ உண்டால் உடல் உழைப்பு தேவையில்லை என்று யாரும் சொல்லவில்லை என்று நினைக்கிறேன். அதே நேரத்தில் முறையான உடலுழைப்பு இருந்தால் பேலியோவுக்கு மாறவேண்டியதில்லை என்றும் நினைக்கிறேன்.

அசைவப்பேலியோவைக் கூட என்னால் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. சைவப்பேலியோவை என்னால் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. நிறைய பதிவுகளையும் விளக்கங்களையும் படித்தாலும் என்னுடைய மண்டையில் ஏறவில்லை. பாதாம் பருப்பை வறுத்துச் சாப்பிடுவது எப்படி குகைமனிதனின் உணவுப்பழக்கமாகும் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளும் அறிவும் எனக்கில்லை. இப்படியான பல காரணங்களினால்தான் இந்த உணவுப்பழக்கத்தை பேலியோ என்றழைக்க யோசனையாக இருக்கிறது. மாவில்லா உணவுமுறை என்று என் புரிதலுக்காக அழைத்துக் கொள்கிறேன்.

சரி.. பெயரை விட்டுவிடுவோம். உணவுப்பழக்கத்தில் மேன்மை தாழ்வு என்று எதுவும் இல்லை என்று நினைக்கிறவன் நான். பேலியோ என்றழைக்கப்படும் மாவில்லா உணவுமுறைக்கும் அது பொருந்தும்.

paleo-foods-paleo-food-list-paleo-diet-recipesஉணவுப்பழக்கம் ஒவ்வொரு உடலுக்கும் ஒவ்வொரு விதமாக ஒத்துக்கொள்ளும். அவரவர்களுக்கு ஒத்துக்கொள்வது கொள்ளாதது என்று புரிந்து உணவுப்பழக்கத்தை வகுத்துக் கொள்ள வேண்டும். அதே போல முடிந்தவரை உடலுழைப்பும் தேவை. உடலுக்குத் தேவையான சத்துக்கள் கொண்ட சமநிலை உணவும் உடலுழைப்பும் உணவின் அளவும் மிகக் கவனமாக ஒவ்வொருவரும் பின்பற்ற வேண்டியவை.

பலவித காரணங்களால் உடல் பருத்தவர்கள் பொது இடங்களிலும் பள்ளி கல்லூரிகளிலும் தாழ்வு மனப்பாங்கோடு இருந்திருப்பார்கள். அந்தத் தாழ்வு மனப்பாங்கு நீக்க மாவில்லா உணவுமுறை பலருக்கும் உதவியதில் மிக்க மகிழ்ச்சி. நீரிழிவு நோயும் பலருக்குக் கட்டுப்பட்டிருப்பதில் மகிழ்ச்சி.

இந்த மாவில்லா உணவுமுறை உண்மையிலேயே மிகச்சரியான முறையாகக் கூட இருக்கலாம். ஆனால் இதை முழுமையாக ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டும். ஒரு மருந்து முழுமையாகப் பயன்பாட்டுக்கு வர பத்து வருடங்கள் ஆகின்றன. புதிய முறை உணவுப்பழக்கத்துக்கும் சாதக பாதகங்கள் புரிய பத்து ஆண்டுகளாவது ஆகும். ஆனால் மாவில்லா உணவுமுறையை முறைப்படி ஆராய்ந்து முடிவு சொல்ல யார் வரப்போகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை.

எந்தப் புதுக்கருத்து வந்தாலும் எதிர்ப்புகளும் வருவது வழக்கம். மாவில்லா உணவுமுறை மீதும் தீவிர எதிர்ப்புகளைப் பார்க்கிறோம். நாம் நண்பர்களை விட எதிர்களைத்தான் எதிர்நோக்க வேண்டும். அவர்களிடம் இருந்து வருகின்ற கேள்விகளும் தாக்குதல்களும் நம்மிடமிருக்கும் கருத்தை இன்னும் பட்டை தீட்டும். நம்மிடம் நேர்மை இல்லாத போதுதான் எதிரிகளின் மீது தாக்குதலில் இறங்குவோம். ஆகவே பட்டை தீட்டிக்கொண்டு முன்னேற விரும்புகிறவர்கள் எதிரிகளுக்குத்தான் முதல் நன்றியைச் சொல்ல வேண்டும்.

மாவில்லா உணவுமுறையை  முறையான கருத்துகளோடும் ஆதாரங்களோடும் தீவிரமாக எதிர்க்கின்றவர்களின் கருத்தைக் காது கொடுத்துக் கேட்க வேண்டும். அப்படியில்லாத எதிர்ப்புகளை மாவில்லா உணவுமுறைக்காரர்களும் மற்றவர்களும் புறந்தள்ளல் நன்றே.

cave-man-diet-cartoon-433pxமாவில்லா உணவுமுறையும் எதிரிகளின் எதிர்ப்புகளைப் படிக்கல்லாக்கிக் கொண்டு முன்னேறி வருமா என்பதைத் தீர்மானிக்கப் போவது காலம் தான். ஆகையால் அவரவருக்குத் தக்க வகையில் உணவுப்பழக்கத்தை வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

மாவில்லா உணவுமுறையை இப்போதைய நிலையில் என்னால் பின்பற்ற முடியாது. ஆனால் வெள்ளைச் சர்க்கரை, இனிப்புகள், பால் (தயிர், மோர், வெண்ணெய், நெய் அல்ல), காப்பி, குளிர்பானங்கள் ஆகியவற்றை விலக்கிவிட்டேன். முடிந்த வரை ஜங்க் எனப்படும் தீய உணவுகளை உண்பதில்லை. இப்போதைக்கு என்னால் முடிந்தது இவ்வளவுதான்.

எங்காவது போனால் உபசரிப்பில் இனிப்புகளும் காப்பியும் வரும் போது சாப்பிடுவதில்லை என்று சொல்வது வழக்கமாகிப் போனதால் மாவில்லா உணவுப்பழக்கம் உள்ளவர்கள் வெளியில் போகும் போது படும் சிரமத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.

நல்லதைச் சாப்பிடுங்கள். நன்றாகச் சாப்பிடுங்கள். நன்றாக உடற்பயிற்சி செய்யுங்கள். ஆண்டவன் அருள் அனைவருக்கும் ஆகட்டும்.

அன்புடன்,
ஜிரா

Posted in உணவு, சமையல் | Tagged , | 10 Comments

புளியுருண்டை மலையும் சித்தரும்

புளியுருண்டைமலைன்னு ஒரு மலை இருக்கு. எங்க இருக்கு? இங்கதான். எங்க ஊர் பக்கத்துல. என்னது? எங்க ஊர் எதுவா? அதெதுக்கு இப்போ தேவையில்லாம. கேள்வி கேக்காம சொல்றதக் கேளுங்க.

கொழம்புக்குக் கரைச்சு விடுறதுக்கு உருண்டை பிடிச்சு எடுத்து வெச்ச புளி மாதிரி இருக்குறதால அந்த மலைக்கு புளியுருண்டைமலைன்னு பேரு. அந்த மலை மேல ஒரு கோயில் இருக்கு. போறதுக்குப் பாதையில்லைன்னாலும் மக்கள் அம்மாவாசை வந்தா குச்சியப் பிடிச்சிக்கிட்டு மலையேறிப் போவாங்க. மத்த நாள்ள மலையேறக்கூடாதுங்குறது ஐதீகம். மீறி மலையேறுனா எதாவது நடந்துரும்னு ஒரு பயம். நம்பிக்கையில்லாத முற்போக்காளர்கள் சிலர் அம்மாவாசை இல்லாத நாளாப் பாத்து மலையேறிப் போனாங்க. அதுனால என்னென்னவோ நடந்தது. அவங்க வீட்டுக்குள்ள நாய் நடந்தது. பல்லி நடந்தது. கரப்பு எறும்புன்னு எதெதோ நடந்தது. அவ்வளவு ஏன்.. அவங்க வீட்டு டிவில கிரிக்கெட் மேட்ச்சே நடந்ததுன்னா பாத்துக்கோங்க. சந்தோஷமா வாழ்ந்துட்டிருந்த சிலருக்கு கல்யாணம் கூட நடந்தது. அதுக்கு மேலயும் யாருக்கும் மலையேற துணிச்சல் வருமா?

sithar8பொதுவா அம்மாவாசை சாயந்தரம் நாலு மணிக்கு மலையேறுனா ஏழு மணிக்கு முன்னாடி உச்சிப்புளிக்குப் போயிறலாம். அங்கயே தங்கிட்டு விடியக்காலைல தேங்காய்த் தீர்த்தக் குளத்துல குளிச்சிட்டு சாமி கும்பிட்டனும். தேங்கா மூடிய ஒடச்சு வெச்சாப்புல இருக்கும் குளம். அதான் தேங்காய்த் தீர்த்தம். குளத்தோட பேரு தேங்காத் தீர்த்தம்னு இருந்தாலும் தண்ணி என்னவோ புளிப்பாத்தான் இருக்கும். தேங்காய்த் தீர்த்தத்துல புளித்தண்ணி இருக்கக் காரணம் மலையே புளியுருண்டை மலையா இருக்குறதாலதான்னு அம்மாவாசைக்கு அம்மாவாசை மலைக்கோயிலுக்குப் போறவங்க சொல்றாங்க.

கோயில் கோயில்னு சொல்றேனே. என்ன கோயில்னு படிக்கிறவங்க யாராச்சும் கேட்டீங்களா? எல்லாத்தையும் நானே எடுத்துச் சொல்ல வேண்டியிருக்கு. எப்பவுமே நான் வாழும் காலத்தைத் தாண்டி அடுத்த நூற்றாண்டு வாசகர்களுக்காகவே எழுத வேண்டியிருக்குது. சேச்சே!

அந்தக் கோயில் காசுமீறிச் சித்தர் கோயில். அவர் எங்கயோ ரொம்பத் தள்ளியிருக்கும் நாட்டிலிருந்து வந்ததாக ஒரு நம்பிக்கை. அவர் இருந்த நாட்டுல மலையெல்லாம் அள்ளக் குறையாத அளவுக்குக் கொட்டிக்கிடக்குமாம் பனி. அனேகமா அவர் சுவிஸ் நாட்டில் இருந்து வந்திருக்கனும். சுவிஸ் வங்கில நம்ம மக்கள் கருப்புப் பணத்த எக்கச்சக்கமாப் போட்டு வெச்சிருக்குறதாலதான் அவர் பெயர் காசுமீறிச் சித்தர்னும் ஊருக்குள்ள பேச்சு. அவர் பேருக்கு வேற காரணம் இருக்கும்னு எனக்குத் தோணல. ஒங்களுக்குத் தோணுது?

sithar3எனக்கும் ரொம்ப காலமா புளியுருண்டைமலை ஏற ஆசை. காசுமீறிச் சித்தரைத் தரிசிச்சா காசு வருமாம். காசு வேண்டாம் தூசுன்னு சாமிகள் சொல்லலாம். என்ன மாதிரி ஆசாமிகள் சொல்ல முடியுங்களா? அதான் மலையேற முடிவு செஞ்சிப் போனேன். நான் எங்க ஊர் டிராபிக்ல மாட்டி முழிச்சுப் பிதுங்கித் தப்பிச்சுப் போறதுக்குள்ள நாலரை மணி ஆயிருச்சு. எல்லாரும் நாலு மணிக்கே மலையேறீட்டாங்க. அரமணி நேரந்தானன்னு நானும் துணிஞ்சு மலையேறுனேன்.

எவ்வளவோ வேகமா ஏறுனாலும் எனக்கு முன்னாடி ஏறுறவங்களப் பாக்க முடியல. சரி. உச்சிப்புளிக்குப் போய்ப் பாத்துக்கலாம்னு விடாம மலையேறுனேன். கொஞ்சம் கொஞ்சமா வெளிச்சம் கொறஞ்சிக்கிட்டே வருது. அப்பப்ப தண்ணி பாட்டில எடுத்து ஒவ்வொரு வாய் குடிச்சிக்கிட்டு தெம்பா ஏறுனேன். ஆறரைக்கு மேல நல்லா இருட்டிருச்சு. வழியும் தெரியல. குழியும் தெரியல. சினிமாத் தேட்டர்ல படம் போட்டதுக்குப் பிறகு சீட்டைத் தேடுற மாதிரி தோராயமா நடந்து போனேன். ஒரு கட்டத்துல மேல் மூச்சு கீழ் மூச்சு பக்கவாட்டு மூச்சுன்னு எல்லாப் பக்கமும் வாங்கிட்டு தண்ணி குடிக்க ஒரு மரத்தப் பிடிச்சிட்டு நின்னேன்.

இருட்டுல நான் தண்ணி குடிக்கிற சத்தம் மட்டும் டயனோசாருக்கு விக்கல் எடுக்குற மாதிரி கேக்குது. அப்படியே தென்றல் தடவுது. குயில் கூவுது. திகில் ஏறுது. மேக்கப் போட்ட தொழிலதிபரைப் பாத்த மாதிரி பயந்து துள்ளிக் குதிச்சேன். ஏன்னா.. இருட்டுல எதோ அசையுற மாதிரித் தெரியுது. சர்ரக் சர்ரக்குன்னு பஜ்ஜிக்கு வாழக்காய் சீவுற மாதிரி ஒரு சத்தம். எதோ நடந்து வருதுன்னு புரிஞ்சது.

“யாரு”ன்னு துணிச்சல வரவழைச்சிக்கிட்டு கேட்டேன். இடியாப்பம் பிழிஞ்ச மாதிரி என்னோட குரல் உதிரி உதிரியா வந்தது.

“நாந்தான்”ன்னு பதில் வருது. ஆணா பெண்ணா சின்ன வயசா கெழடான்னு கண்டுபிடிக்க முடியல. ஆனா அதுவொரு குரல்னு மட்டும் மூளை உறுதியாச் சொல்லுச்சு. பயத்துல அப்படியே சொவத்துல பிறந்தநாள் போஸ்டர் ஒட்டுன மாதிரி மலையோட ஒட்டிக்கிட்டேன்.

“பயப்படாதே. நான் கையைப் பிடித்துக் கூட்டிப் போகிறேன்”னு அந்த நடுங்குற குரல் சொல்லுது. Chilled beer bottleல கைல வெச்சாப்புல குளிர்ந்த ஒரு கை என் கையைப் பிடிக்குது. ஒன்னும் பேசாம கூடயே போறேன். ஏண்டா அரமணி நேரம் கழிச்சு மலையேறுனோம்னு என்னைய நானே திட்டிக்கிறேன். எந்தச் சாமியைக் கூப்புடுறதுன்னு தெரியாம… பொத்தாம் பொதுவா வேண்டிக்கிட்டேன். இருட்டுல போற எடம் நிக்கும் எடம்னு ஒன்னுமே தெரியல. ஆனா எதுலயும் இடிச்சுக்காமப் போனோம்.

'I know, but I still hate Mondays.'“இங்கு உட்காரப்பா”ன்னு அந்தக் குரல் சொன்னதும் உக்காந்தேன். எதோ மெத்துன்னு இருந்தது.

“ஏனப்பா என்னையே பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாய்?”ன்னு அந்தக் குரல் கேட்டதும் எனக்குள்ள இருந்த தயக்கமெல்லாம் போயிருச்சு.

“ஐயா.. அம்மா.. ஐயம்மா.. நீங்க எங்க இருக்கீங்கன்னே தெரியலைங்க. இருட்டு மட்டுந்தாங்க கண்ணுல தெரியுது. ஒருவேளை எனக்குக் குருடாயிருச்சுங்களா? முடிஞ்சா அப்படியே கூட்டிட்டுப் போய் அப்பல்லோ ஆசுபித்திரில சேத்து விட்டுருங்க”ன்னு மனசுக்குள்ள தோணுனதெல்லாத்தையும் கொட்டீட்டேன்.

கிகிகின்னு அந்தக் குரல் சிரிச்சது. அதுக்கு என்ன ரெண்டு அப்பு அப்பியிருக்கலாம்னு தோணுச்சு.

“மகனே.. எனக்கு இருட்டில் கண் நன்றாகத் தெரியும். அதனால்தான் இருட்டியது எனக்குத் தெரியவில்லை. எனக்கு எப்பொழுதும் பகல்தான். இரு. விளக்கு ஏற்றுகிறேன்.”

சொல்லும் போதே ஒரு விளக்குல சுடர் வெளிச்சம் வந்தது. “இப்போது என்ன நன்றாகப் பார்த்துக்கொள்”ன்னு குரல் கொடுத்த ஜந்து சொன்னது.

”நான் கேக்குறேன்னு தப்பா நெனச்சுக்காதீங்க. நீங்க ஐயாங்களா அம்மாங்களா? எப்படிக் கூட்டிக் கழிச்சுப் பாத்தாலும் கணக்குல விடை வரமாட்டேங்குது.”

“உன்னுடைய கேள்வி புரியவில்லையே”

“நீங்க ஆணா பெண்ணான்னு கேட்டேங்க.”

மறுபடியும் கிகிகி சிரிப்பு. “நான் ஆணும் அல்ல. பெண்ணும் அல்ல.”

“நீங்க திருநங்கைங்களா?”

மறுபடியும் கிகிகி. “சின்னஞ் சிறுவன் நீ. குழந்தாய். நான் ஆண் பெண் என்ற உணர்வுகளையெல்லாம் கடந்து இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் ஆகின்றன. இப்போது நான் என்னவென்று எனக்கே தெரியாது. இந்த மலையில் இருக்கின்ற செடிகொடிகள் என்னை சித்தா என்று அழைக்கின்றன. பாம்புகளும் விலங்குகளும் முனியே என்று அழைக்கின்றன. மானிடன் நீ எப்படி வேண்டுமானாலும் அழைக்கலாம்.”

“நா சாமின்னே கூப்டுக்கிறேன் சாமி. எங்களுக்கு ஆண்டாண்டு காலமா அப்படிக் கூப்டே பழக்கமாயிருச்சு சாமி.”

”நல்லது நல்லது”ன்னு சாமி தலையாட்டுச்சு. சாமி கிட்டப் பேசி உச்சிப்புளிக்குப் போற வழி கேக்கலாம்னு தோணுச்சு. ஒடனே கேட்டேன்.

“குழந்தாய். உச்சிப்புளியில் விடியலில் நீ இருப்பாய். அதற்கு நான் பொறுப்பு. இப்போதே போக வேண்டுமென்றால் துணைக்கு ஒரு மலைப்பாம்பையும் ஓநாயையும் அனுப்பி வைக்கிறேன். சரியா?”

மலப்பாம்புக்கு முறுக்காவும் ஓநாய்க்குக் கபாபாகவும் ஆக விருப்பமில்லாம, “விடிஞ்சப்புறமா நீங்களே அனுப்பி வைங்க சாமி”ன்னு சொன்னேன்.

கொரங்கு பறிச்ச கொய்யாப்பழம் வாழப்பழம்னு சாமி கொடுத்து பசியாத்துச்சு. வயித்துப்பசி அடங்குனதும் சாமி கூட சகஜமாப் பேசலாம்னு முடிவு செஞ்சேன்.

“சாமி, நீங்க யாரு எவரு? உங்க ஊர் எது? எவ்வளவு காலமா இங்க இருக்கீங்க?”

மறுபடியும் ஒரு கிகிகி. “நான் இங்கு வந்து ரெண்டாயிரம் ஆண்டு ஆகிறது. ஊரெல்லாம் சுற்றுவதே என் வேலை. மகாபாரதப் போர் நடந்த போது இரண்டு பக்கமும் சேராமல் நடுநிலையாக இருந்தவன் நான். அங்கே போரில் உடைந்து விழுந்த அம்புகளைப் பொறுக்கி எடைக்குப் போடலாம் என்று போனேன். பொறுக்கிய அம்புகளை எடுத்து வர ஒரு தேர் கூடக் கிடைக்கவில்லை. எல்லாம் போரில் உடைந்து நொறுங்கிப் போயின. எதாவது யானையிலோ குதிரையிலோ எடுத்து வரலாம் என்றால் எல்லா யானைகளும் குதிரைகளும் போரில் உயிரை விட்டன. வேறுவழி எதுவும் இல்லாததால் ஒரேயொரு அம்பை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு மற்ற அம்புகளையெல்லாம் அங்கேயே போட்டுவிட்டு ஊர் சுற்றத் தொடங்கினேன். நான் எடுத்து வந்த அம்பானது தானவீரன் கர்ணன் மீது அர்ஜுனன் விட்ட அம்பு. அந்த அம்பில் காய்ந்திருந்த கர்ணனின் குருதியைத் தொட்டதுமே எனக்கு ஞானம் வந்துவிட்டது.”

Guru reading 'Hedonism for Ascetics'”என்னடா இது.. இது மாதிரி இன்னும் எத்தன கதை harddiskல வெச்சிருக்காரோ”ன்னு மனசுக்குள்ள நெனச்சுக்கிட்டே அவர் சொல்றதத் தொடர்ந்து கேட்டேன்.

”எனக்கு ஞானம் கிடைத்த அன்று முதல் இன்று வரை நான் சாப்பிடவோ மூச்சுவிடவோ இல்லை. தூங்கியதும் இல்லை. எதைப்பற்றியும் மூச்சு விடாமல் இருப்பதால்தான் இன்னும் உயிரோடு இருக்கிறேன் என்று நினைக்கிறேன். இப்படி இருந்து இருந்து எனக்கும் அலுத்துவிட்டது. இனி நீண்ட நாள் நான் இருக்க விரும்பவில்லை. வெறும் ஆயிரம் ஆண்டுகள் மட்டும் இருந்துவிட்டு பிடிக்காத மூச்சை மொத்தமாக விட்டுவிடலாம் என்று நினைக்கிறேன். நீ என்ன நினைக்கிறாய்.”

“நா நெனைக்க என்ன இருக்குது சாமி. உங்க மூச்சு. உங்க உரிமை. நீங்க பேசுறதையெல்லாம் கேக்குறப்போ எம் மூச்ச நானே ஒரேடியா விட்டுருவேன் போல இருக்கு. ஆனா ஒன்னு சாமி… எத விடுறதானாலும் விடியல்ல என்ன உச்சிப்புளில விட்டுட்டு அப்புறமா விடுங்க.”

மறுபடியும் ஒரு கிகிகி. எனக்கென்னவோ சாமி சொல்றதெல்லாம் ஜெயமாலினி டான்ஸ் ஆடுற விட்டலாச்சார்யா படம் மாதிரி இருக்கு. மெதுவா உக்காந்திருந்த அந்த கொகைக்குள்ள என்னென்ன இருக்குன்னு பாத்தேன். ஓரமா ஓலைச்சுவடிக் கட்டு ஒன்னு இருந்துச்சு. “சாமி இதென்ன ஓலச்சுவடி மாதிரி இருக்குது?”ன்னு வாய் விட்டுக் கேட்டேன்.

“குழந்தாய்.. அது மகா இரகசியம். நான் எழுதி மகாவீரரும் புத்தரும் கிருஷ்ணரும் வள்ளுவரும் திருத்திக் கொடுத்த மகா இரகசியம்.”

“என்னது? மகாவீரர் புத்தர் கிருஷ்ணர் வள்ளுவரா? இவங்களையெல்லாம் பாத்திருக்கீங்களா சாமி?”

சாமி தலையை ஆட்டியது. “பாத்திருக்கிறேன். பேசியிருக்கிறேன். மகா இரகசியத்தைத் திருத்தியதற்காக அவர்களிடம் ஓலையில் கையொப்பமும் வாங்கியிருக்கிறேன்.”

“ஆமா.. பெரிய ஆட்டோகிராப் ஆதிகேசவன்”ன்னு மனசுக்குள்ள நெனச்சிக்கிட்டே, “சாமி, வள்ளுவர்னா நீங்க திருக்குறள் எழுதுனவரத்தானச் சொல்றீங்க.”

“ஆம் குழந்தாய். என்னோடு உரையாடிக் கொண்டேதான் திருக்குறளை அவர் எழுதினார். நடுவில் எனக்கும் அருகில் அமர்ந்திருந்த மற்றொரு புலவருக்கும் சண்டை வந்துவிட்டது. அந்தப் புலவர் என்னைத் திட்டி விட்டார். அப்போது நான் அவரிடம் தீயால் என்னைச் சுட்டிருந்தாலும் இவ்வளவு வலித்திருக்காது. நீங்கள் சொன்னது வலிக்கிறது என்றேன். அந்தப் புலவரிடம் நான் சொன்னதைக்  கேட்டுத்தான் வள்ளுவர் தீயினால் சுட்ட புண் உள்ளாறும் ஆறாதே நாவினால் சுட்ட வடு என்று எழுதினார்.

”அப்ப திருக்குறள் எழுதுனதுல ஒங்களுக்கும் பங்கிருக்குன்னு சொல்லுங்க.” கொஞ்சம் கிண்டலாத்தான் கேட்டேன்.

“இல்லை. இல்லை. எனக்குப் புகழின் மீது பற்றில்லை. திருக்குறளை எழுதிய பெருமை வள்ளுவருக்கு மட்டும் தான். நான் எப்போதும் கீதையில் என்னுடைய பங்கைப் பற்றியோ புத்தருக்கு அறிவுரை சொன்னதைப் பற்றியோ பெருமையாக நினைத்ததேயில்லை. அது எனக்குப் பிடிக்காத ஒன்று.”

“தன்னடக்கத் தங்கம் சாமி நீங்க. ஆமா.. அந்த இரகசியம்னு சொன்னீங்களே, அத எனக்கும் கொஞ்சம் சொல்லுங்க சாமி. அதக் கேட்டாவது என் மூளைல இருக்குற அழுக்கு காது அழுக்கையும் தள்ளிக்கிட்டு வெளிய வரட்டும்.”

ஆப்பாயில்ல பங்கு கேட்டுட்ட மாதிரி சாமி கொஞ்சம் யோசிச்சாரு. பத்தாத பழைய சட்டையத் தூக்கிக் கொடுக்குற பெருந்தன்மையோட அந்த இரகசியத்தப் பத்திச் சொல்லத் தொடங்குனாரு.

“குழந்தாய். நீ சின்னஞ்சிறு பிள்ளை. நான் சொல்வதைக் கேட்டு அச்சப்படாதே. நான் சொல்லப் போவதெல்லாம் உன்னுடைய காலத்தையும் தாண்டியது. ஆகையால் பொறுமையாகக் கேள். இந்த ஓலைச்சுவடிகள் உலகத்தின் தோற்றம் வளர்ச்சி முடிவு ஆகிய ஆதி இரகசியங்களைப் பேசுகிறது. இந்த இரகசியங்களை அறிந்தவர்கள் மிகச் சிலர். அவர்களிடம் கேட்டுத் தெளிந்து எழுதினேன். இந்த ஓலையில் ஒவ்வொரு எழுத்தையும் எழுதுவதற்கு ஒரு நாள் தேவைப்பட்டது.”

“ஒரு எழுத்துக்கு ஒரு நாளா? இப்ப சினிமால இரயில் பொட்டிய பெயிண்ட் அடிக்கிறாங்க. அது மாதிரி ஒரு இரயில் பொட்டி அளவுக்கு பெரிய பெரிய எழுத்தா எழுதுனீங்களா சாமி?”

ஒரு கிகிகி. “குழந்தாய். ஒரு எழுத்துக்குள் பொதிந்து கிடக்கும் பொருளை புரிந்து கொண்டால்தால் அதை எழுத முடியும். அதனால்தான் அப்படி.”

ஒருவேளை முந்தானை முடிச்சு தீபா டீச்சர் கிட்ட கையப் பிடிச்சு சாமியார் அனா ஆவன்னா எழுதப் படிச்சிருப்பாரோன்னு சந்தேகம் வந்துச்சு. அத வேற கேட்டு வெச்சு சாமிக்குக் கோவம் வந்துருச்சுன்னா சாபம் கீபம் கொடுத்து வெக்கப் போறார்னு channelல மாத்துனேன்.

“சாமி.. இந்த ஆதி இரகசியமெல்லாம் எந்த மொழில எழுதியிருக்கு சாமி?”

“ஆதி இரகசியங்களை ஆதி மொழியில்தான் எழுத வேண்டும் என்று ஆதிபகவன் கூற்று. அதனால் தமிழில் தான் எழுதியிருக்கிறேன்.”

“அய்யய்ய்யய்ய்யோ… ரொம்பப் பெருமையா இருக்கு சாமி. இது கிருஷ்ணரு புத்தரு வள்ளுவரெல்லாம் கையெழுத்தெல்லாம் போட்டுருக்காங்களே சாமி. அதக் கொஞ்சம் காட்டுனா தொட்டுக் கும்புட்டுக்குவேன்.”

ஓலைய சாமி காட்டாதுன்னு நெனச்சேன். ஆனா கொஞ்சம் யோசிக்காம கருணையோட extra கிண்ணம் சாம்பார் வைக்கிற ஓட்டல் சர்வர் மாதிரி ஓலைச்சுவடிய எடுத்து ஒரு ஓலையைக் காட்டுனாரு. scratch விழுந்த மொபைல் ஸ்கீன் மாதிரி இருந்துச்சு எழுத்துகள். ஒன்னுமே புரியல.

“சாமி, தமிழ்னு சொன்னீங்க. ஒன்னுமே புரியலையே. இதென்னது சாமி?” ஒரு ஓரத்தில் கிறுக்கியிருந்ததைக் காட்டினேன்.

“அதுதான் கிருஷ்ணருடைய கையெழுத்து.”

“எங்கூர்ல தமிழ்ல கி போட்டு ரு போட்டு ஷ் ண ர் எல்லாம் போட்டுதான் கிருஷ்ணர்னு எழுதுவாங்க. கிரந்தம் தவித்து எழுதுறவங்க கிருட்டிணன்னு எழுதுவாங்க. இது ரெண்டு மாதிரியும் இல்லாம பூன பிறாண்டுன மாதிரி கோடு கோடா இருக்குதே சாமி.”

“இது ஆதித் தமிழப்பா. அப்படித்தான் இருக்கும்.”

“அது கெடக்கட்டும் சாமி. இந்த ஆதி இரகசியம்னு சொல்றீங்களே. அதை விளக்குங்க சாமி. இந்த ஒலகத்த யாரு படைச்சாங்க? ஏன் கேக்குறேன்னா.. இத வெச்சே ஒலகத்துல ரொம்பப் பேரு சண்டை போட்டு மண்டைய ஒடச்சிக்கிட்டிருக்காங்க. அதுலயும் அவனவன் மண்டைய ஒடச்சிக்கிறான்னா இல்ல. அடுத்தவன் மண்டையத் தேடிப் பிடிச்சு ஒடைக்கிறான். ஒங்கள மாதிரி ஞானத்தர்கள் சொன்னா நானும் புரிஞ்சிக்கிட்டு நாலு பேர் கிட்ட எடுத்துச் சொல்லி நானூறு மண்டைகளையாவது ஒடையாமக் காப்பாத்துவேன்.”

“கிகிகி. சொல்கிறேன். சொல்கிறேன். முதலில் ஒன்றுதான் இருந்தது.”

“அப்புறந்தான் ரெண்டு வந்துச்சுங்களா சாமி.”

“சரியாகச் சொன்னாய். உனக்கும் விரைவில் ஞானம் கிட்டினாலும் கிட்டலாம். முதலில் ஒன்றுதான் இருந்தது. ஒன்று உடைந்து இரண்டானது. அப்படி உடைந்து உருவானது இரண்டு பாதிகள் அல்ல. ஒரு ஒன்று உடைந்து இரண்டு ஒன்றுகள் உருவாயின. இதுதான் உலகம் தோன்றிய ஆதி சூத்திரம். ஒன்று உடைந்தால் அது இரண்டு ஒன்றாகும் என்பதே உலகத்தின் மூல இரகசியம். அப்படித்தான் உலகம் உண்டானது. புரிந்ததா குழந்தாய்?”

சாமி சிரிக்காமச் சொன்னத  நா போய் வெளிய சொன்னா எனக்குக் கண்டிப்பா செருப்படி கெடைக்கும்னு மட்டும் புரிஞ்சது.

“சாமி. இப்படிப் பொறந்த இந்த ஒலகம் எப்படி வளந்தது? யாரு சாமி பால் குடுத்தாங்க?”

sithar5”நீ மீண்டும் மீண்டும் ஞானவாடை அறிந்தவன் என்று நிரூபிக்கிறாய். சொல்கிறேன் கேள். ஒன்றாயிருந்து இரண்டு ஒன்றுகளாகி உலகம் பிறந்த அந்த வேளையில் பச்சிளங்குழந்தையைப் போல உலகம் ஓமென்று அழுதது. அந்த அழுகையோசையில் உண்டான உன்னதத்தின் மென்னதிர்வுகளாலும் இதமான வெதுவெதுப்பினாலும் உயிர்களின் மூலமாகிய ஞானத்தின் பால் சுரந்தது. அந்தப் பாலைக் குடித்துத்தான் உலகம் வளர்ந்தது. அப்படிப் பிறந்த குழந்தையாகிய உலகம் தவழ்ந்து மெள்ள மெள்ளத் தத்தித் தளர்நடை போட்டது. குழந்தையாய் இருந்த உலகம் ஓடியாடும் சிறாராய் மாறியது. அப்படி வளரும் போது அந்தந்த பருவத்துக்குரிய பண்புகளை உலகம் வெளிக்காட்டிக் கொண்டிருந்தது.”

“இப்ப ஒலகம் என்ன பருவத்துல சாமி இருக்குது? இந்த ஒலகம் வயசுக்கு வந்துருச்சுங்களா?”

”ஆகா. ஆகா. நீ உண்மையிலேயே மகா ஞானஸ்தன். சாதாரணமாக வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் குழந்தை பருவ வயதில் மளமளவென்று வளர்வது போல கடந்த இரண்டு நூற்றாண்டுகளாக உலகம் வாலிபப் பருவத்தை அடைந்திருக்கிறது. அதற்குரிய வேகத்தோடும் அலட்சியத்தோடும் சுயநலத்தோடும் காமத்தோடும் இந்த உலகம் திண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறது. இப்படியே வயது ஆகி முதுமையடைந்து தளர்ந்து உலகம் அழிந்து இறுதியில் ஒன்று மட்டுமே மிச்சமிருக்கும். இதுதான் ஆதி இரகசியம்.”

”என்ன சாமி நீங்க? ஒலகத்தப் பத்திக் கேட்டா மகப்பேறு மருத்துவர் மாதிரி கொழந்த பிறக்குறது எப்படின்னு சொல்றீங்களே?”

“குழந்தாய்… இந்த உலகம் எப்படிப் பிறந்ததோ அப்படித்தான் குழந்தையும் பிறக்கிறது. வளர்கிறது. இறக்கிறது. ஏனென்றால் உலகத்திலிருந்து உருவானதால் உயிர்கள் உலகத்தைப் போலவே நடந்துகொள்கின்றன. உலகத்தில் இருக்கும் ஒவ்வொரு அணுவிலும் ஒரு உலகம் இருக்கிறது. தேவைப்படும் நேரத்தில் அது தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளும். அதுவரை விதிப்படி நடந்துகொள்ளும். தனக்குள் உலகம் இருப்பதை உணர்ந்து கொண்டவர்களைத்தான் ஞானிகள் என்றும் சித்தர்கள் என்றும் அழைக்கிறோம்.”

சாமி பேசுறது தத்துப்பித்துன்னு இருந்துச்சு. ஆனா அதுக்குள்ள என்னவோ தத்துவமா இருக்குற மாதிரியே இருந்துச்சு. பொழுத வெட்டியாப் போக்க எந்த மெகா சீரியலும் பாக்க  முடியாத நெலமைல சாமி எடுத்துவிடுற தத்துவமெல்லாம் கேக்கலாம்னு முடிவு பண்ணேன். நாளப்பின்ன எங்கயாவது பேசுறப்போ எடுத்துவிட்டு பேர் வாங்கலாம் பாத்தீங்களா. அரிசி கண்டப்போ வாங்கிக்கனும். அடுப்பக் கண்டப்போ பொங்கிக்கனும்.

“சாமி.. இந்த ஒலகம் தோன்றி எத்தனையோ லட்சக்கணக்கான வருசமாச்சுன்னு சொல்றாங்களே. ஆனா இப்பத்தான் ஒலகம் வயசுக்கே வந்திருக்கு. அப்ப ஒலகம் அழிய இன்னும் கோடானுகோடி வருசங்கள் ஆகுமா? அப்போ மனிதர்கள் ஒலகம் அழியும்னு இப்போதைக்கு பயப்படாம நிம்மதியா இருக்கலாமா?”

'At least I'd go out while I'm on top.'”நன்றாகக் கேட்டாய். இந்தக் கேள்வியெல்லாம் உன் மூலாதாரத்தில் முட்டிக்கொண்டிருக்கும் ஞான எழுச்சியின் தணியாத தேடுதலின் விளைவாக உருவாகின்றன. இந்த உலகம் குழந்தையாகத் தோன்றி அது வாலிபப் பருவத்தை அடைந்திருப்பது உண்மைதான். ஆனால் உலகம் தோன்றியவுடன் மனிதன் தோன்றிவிடவில்லை. மனிதன் பிறந்த போது எதெல்லாம் உடன் வந்ததோ அவைதான் இறப்பிலும் கூட இருக்கும். கண் காது மூக்கு இதயம் கை கால்கள் எல்லாம் கடைசி வரை வரும். நடுவில் வந்த பல்லும் முடியும் நடுவிலேயே விட்டுப் போய்விடும். அதுபோல நடுவில் வந்த மனிதன் நடுவிலேயே போய்விடுவான். அதற்குப் பின்னாலும் உலகம் இருக்கும். பிறகு முதுமையடைந்து மறுபடியும் ஒன்றாய் ஒடுங்கிவிடும். அதுதான் உலகத்தின் முடிவு.”

”என்ன சாமி இது? காதுக்குள்ள கரப்பாம்பூச்சிய விடுறீங்க. ஒலகம் அழியுறதுக்கு முன்னாடியே மனுசன் அழிஞ்சு போயிருவானா? இந்த பூமில எந்தப் பக்கம் போனாலும் மனுசக் கூட்டமா இருக்குது. பஸ்ல கூட்டம். டிரெயின்ல கூட்டம். கோயில்ல கூட்டம். அட… சுடுகாட்டுல கூட கூட்டம் சாமி. இவ்வளவு பெரிய கூட்டம் அழிஞ்சு போயிருமா? எப்படி அழியும்னு இந்த ஓலச்சுவடில சொல்லியிருக்குங்களா?”

”சொல்லியிருக்கிறது. எந்த வகையிலும் பெண் தேவையில்லாமல் பிறக்கும் குழந்தையால் உலகம் அழியும்.”

“அறிவியல் அண்டார்டிக்கா வரைக்கும் போயிருச்சுங்குறாங்க. இதுவரைக்கும் அப்படி எதுவும் பொறக்கலையா?”

”இல்லை குழந்தாய். இன்று வரை எதோவொரு வகையில் பெண்ணின் உதவி தேவைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. அந்தத் தேவை இல்லாமல் போகும் போது உலகம் அழியும்.”

“எதோ கல்கி அவதாரம் குமுதம் அவதாரம்னெல்லாம் சொல்றாங்களே. அது நீங்க சொல்ற கொழந்தைதானா?”

“பெயரில் என்னப்பா இருக்கிறது? பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.”

“ஹுக்கும். என்னத்த பொறுத்திருந்து பாக்குறது? நீங்க இன்னும் ஆயிரம் வருசம் இருக்குறதுன்னு முடிவு பண்ணீட்டீங்க. நான் இன்னும் முப்பது வருசம் இருந்தா அதுவே அதிசயம். நீங்க சொன்ன காலக் கொடுமையெல்லாம் நீங்களே இருந்து பாருங்க. ஆமா… அது கெடக்கட்டும். மக்கள் கூட்டம் அழிவை நோக்கிப் போறதுக்கான அறி அல்லது குறி எதாச்சும் இருக்குதுங்களா? ஏன்னா.. அதையெல்லா மக்களுக்கு எடுத்துச் சொன்னா, ஒருவேளை திருந்துனாலும் திருந்துவாங்கன்னு ஆசைதான். நாந்தான் ஆசைப்படுறேன். நம்ம மக்களும் திருந்திட்டாலும்…. ஒலகமும் பொழச்சிட்டாலும்…”

“உன்னுடைய உள்ளத்தின் ஆழத்தில் பொதிந்திருக்கும் கருணை என்னும் அரும் பண்பின் தாளாத் துடிப்பை நான் புரிந்துகொள்கிறேன். ஏதோ.. எனக்குத் தெரிந்த அறிகுறிகளைச் சொல்கிறேன்.

கடல் நீரை மனிதன் குடிக்கத் தொடங்குவதே மனிதனின் அழிவு தொடங்கிவிட்டதற்கான முதல் அறிகுறி.

எந்த வேலையையும் செய்வதற்குக் கைகளைப் பயன்படுத்திக் கொண்டிருந்த மனிதன் கைகளுக்குப் பதிலாக விரல்களைப் பயன்படுத்தும் காலம் வரும். அதுவே இரண்டாம் அறிகுறி.

தன்னுடைய கால்கள் இரண்டையும் மனிதன் பயன்படுத்தவே தேவையில்லை என்ற கொடிய நிலைக்கு மனிதன் தள்ளப்படுவான். அதுதான் மூன்றாம் அறிகுறி.

வீட்டுக்கு வீடு தேர்கள் நிற்கும். ஆனால் தேர் ஓடுவதற்குப் பாதையே இருக்காது. இது நான்காம் அறிகுறி.

எதையும் பார்த்துக் கேட்டுப் புரிந்து கொண்ட மனிதன், ஒரு கட்டத்தில் எதையும் தடவித்தான் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற துன்பத்தில் வீழ்வான். இதுவே ஐந்தாம் அறிகுறி.

வட்டிலிலும் இலையிலும் கும்பாவிலும் சாப்பிட்ட மனிதன் ஊசியால் சாப்பிடும் பழக்கம் வருவதே ஆறாம் அறிகுறியாகும்.

மனிதர்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் பேசாமலே தகவல் பரிமாறிக்கொள்ளும் காலமும் வரும். பேசாமல் வாயை மூடியே வைத்திருப்பதால் இதழ்கள் ஒட்டி வாய் மூடிக்கொள்ளும். இப்படி நடப்பதை ஆறாம் அறிகுறி என உணர்க.

இந்த ஆறு அறிகுறிகளும் ஒவ்வொன்றாக நடக்கத் தொடங்கிய பிறகோ, அல்லது ஆறும் நடந்த பிறகோ இறுதி அறிகுறியாக பெண்ணின் எந்தத் துணையும் இல்லாமல் குழந்தை பிறக்கும்.

sithar6ஒருவேளை நான் உயிரோடு இருக்கும் காலத்தில் அது நடந்தால், நான் உடனே மூச்சுவெட்டு செய்து இந்த உடலை விட்டு நீங்கிவிடுவேன். அதற்குப் பிறகு வெறும் அருவமாக நான் சொன்ன காலம் வரை இருந்து மனிதன் இல்லாத பூமியைப் புரிந்து கொள்வேன். ஏனென்றால் மனிதர்கள் அழியும் போது கடல் நிலத்தைக் கழுவும். நெருப்பு ஈரமான நிலத்தைக் காயவைக்கும். காற்று காய்ந்த நிலத்தை ஆற வைக்கும். வானம் நிலத்தைப் பார்த்து அழும். நான் மனித உருவில் இருந்தால் இதையெல்லாம் பார்க்க முடியாது. அதனால்தான் அறிகுறிகள் ஒவ்வொன்றாக வரும் போதே மூச்சுவெட்டு செய்துகொள்வேன்.”

”அடிவயித்துல ஆட்டம்பாம் வெச்சிட்டீங்களே சாமி. நீங்க சொன்ன அறிகுறில ஒன்னு ஏற்கனவே நடந்துருச்சு சாமி. ஒலகத்துல சில நாடுகள்ள கடல் தண்ணீல இருக்குற உப்ப வடிகட்டீட்டுக் குடிக்கிறாங்களாம். அனேகமா இன்னும் கொஞ்ச நாள்ளயும் இங்கயும் அதுதான் நடக்கப் போதுன்னு நெனைக்கிறேன். அடுத்தடுத்த அறிகுறியெல்லாம் எப்ப நடக்குமோ? ம்ம்ம்ம்.. நடக்குற படி நடக்கட்டும்.”

அதுக்கப்புறம் சாமி எதுவும் பேசல. எனக்கும் நல்லா கண்ணக் கட்டிக்கிட்டு வந்துச்சு. தூக்கம் வருதுன்னே தெரியாமத் தூங்கீட்டேன். முழிச்சுப் பாத்தா லேசா விடிஞ்சிருந்தது. படுத்திருந்த கொகையக் காணோம். போத்தியிருந்த மான் தோலைக் காணோம். சாப்டுப் போட்ட வாழப்பழத் தொலியக் காணோம். எல்லாத்துக்கும் மேல சாமியக் காணோம். ஒடனே மொத்தத் தூக்கமும் விலகிருச்சு. விருட்டுன்னு எந்திருச்சுப் பாத்தா தேங்காத் தீர்த்தக் குளத்துக்குப் பக்கத்துல படுத்திருக்கேன். பக்கத்துல ஊர்க்கார மக்கள் கொஞ்சப் பேர் இன்னும் ஒறங்கிட்டிருக்காங்க. ஒரு சில எந்திரிச்சு தேங்காத் தீர்த்தக் கொளத்துல குளிக்கத் தொடங்கியிருந்தாங்க.

“என்னண்ணே”ன்னு தெரிஞ்ச கொரல் கேட்டுத் திரும்பிப் பாத்தேன். எங்கூர்க்கார மணி நின்னுக்கிட்டிருந்தான்.

“என்னண்ணே.. எங்களுக்கு அப்புறம் பொறப்பட்டு வந்திருக்கீங்க போல. நாங்க உச்சிப்புளிக்கு வர்ரப்பயே இருட்டிருச்சு. நீங்க அந்த இருட்டுலயும் பத்திரமா ஏறி வந்தது காசுமீறிச் சித்தர் அருள். அக்கா செஞ்ச தவம். ஒங்களுக்கு காசு இனிமே கொட்டோ கொட்டுன்னு கொட்டப்போகுது. எதுக்கும் ரெண்டு கண்டெயினர் லாரி வாங்கிக்கங்க. சரி. இப்ப தீர்த்தமாடிட்டுக் கெளம்புங்க. சாமி கும்பிடப் போவோம்”னு சொல்லிட்டு தொடச்ச துண்ட ஒதறி கல்லுல காயப் போட்டான்.

காட்டுல வழி தப்புனது, சாமியப் பாத்தது, ஆதி இரகசியம் கேட்டதெல்லாம் கனவா நனவான்னே புரியல எனக்கு. ஆனா சாமி சொன்னதெல்லாம் நல்லா ஞாபகம் இருக்கு. இது ஏன் இப்பிடி நடந்துச்சுன்னு தெரியலையேன்னு யோசிச்சுக்கிட்டே தேங்காத் தீர்த்தக் கொளத்துல இறங்கிக் குளிச்சேன். கொளத்துத் தண்ணி புளிச்சது. எல்லாம் புளியுருண்டை மலையோட மகிமை. காசுமீறிச் சித்தரோட பெருமை.

அன்புடன்,
ஜிரா

Posted in கதை, சிறுகதை, நகைச்சுவை, பொது | Tagged , , , , , , , | 2 Comments

கேபியும் மூன்று பெண்களும்

இயக்குநர் சிகரம் கே.பாலச்சந்தர் மறைவின் போது தமிழ் மின்னஞ்சலுக்காக எழுதியது.

கேபியும் மூன்று பெண்களும்

balachander_1கதவு தட்டும் ஓசை கவிதாவின் ஞாயிற்றுக் கிழமை மதியத் தூக்கத்தைக் கெடுத்தது. அன்று மட்டும்தான் அவள் பகலில் தூங்க முடியும். எரிச்சலோடு அம்மாவைக் கூப்பிடும் முன் அம்மாவே அறைக்குள் வந்தாள்.

“கவிதா, சிந்து வந்திருக்காங்க. ஒன்னப் பாக்கனுமாம். உள்ள அனுப்பட்டுமா?”

சரி என்று சைகையாலே வரச்சொல்லிவிட்டு மடமடவென எழுந்தாள். அதற்குள் சிந்து அறைக்குள் வந்து வணக்கம் சொன்னாள்.

”மதியத் தூக்கத்துல தொந்தரவு பண்ணீட்டேனா. கொஞ்சம் மனசு சரியில்ல. ஒங்கிட்ட பேசிட்டுப் போலாமேன்னு வந்தேன். இங்க வர்ரேன்னு ஜேகேபி சாருக்குக் கூடத் தெரியாது.”

அமைதியான புன்னகையோடு, “உக்காருங்க. என்ன சாப்டுறீங்க?” என்றாள் கவிதா.

“தண்ணி மட்டும் போதும். காலைல இருந்து ஒரு விஷயம் மண்டைக்குள்ளயே ஓடிட்டு இருக்கு. கேபி சார் போயிட்டார். ஆனா நம்ம மட்டும் இந்த உலகத்துல தொடர்ந்து காலகாலமா இருக்கப் போறோம். அதான் அவரோட பெஸ்ட் கேரக்டர் கவிதாவைப் பாத்து பேசலாம்னு வந்தேன்.”

கவிதாவின் முகத்தில் வேதனை வந்ததையோ போனதையோக் கூட சிந்துவால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. வாழ்க்கையில் ரொம்பவும் அடிபட்டவர்கள் முகத்தில் அமைதி அடுக்குமாடி வீடு கட்டும் போல.

“நானும் கேள்விப்பட்டேன். நீங்க பேச வந்தது ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு.”

“நன்றி கவிதா. கேபி சார் ஒங்களுக்குக் கல்யாணம் பண்ணி வைக்கலைன்னு வருத்தமா?” படக்கென்று கேட்டுவிட்டாள் சிந்து.

aval_oru_thodarkat_2261020eஎண்ணெயில் விழுந்த அப்பளப்பொரியாய்ச் சிரித்தாள் கவிதா. அது அபூர்வராகங்களாக ஒலித்தது.

“எனக்கு மட்டுமா? ஒங்களுக்குந்தான் கல்யாணம் செஞ்சு வைக்கல அவர். நல்லவேள நூல்வேலி பேபி மாதிரி மாடில இருந்து தள்ளிக் கொல பண்ணலையே. என்ன? சொன்னது தப்பாத் தப்பா?”

சரியாக அம்மா உள்ளே வந்தாள். “கவிதா, செல்வின்னு யாரோ கார்ல வந்திருக்காங்க.” என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே உள்ளே நுழைந்தாள் செல்வி. சின்ன வயசுப் பெண். வயதுக்கு மீறிய பெரிய குங்குமப் பொட்டு. சுற்றிக் கட்டிய பட்டுச் சேலை. தீர்க்கமான கண்கள்.

“மன்னிக்கனும் பேசிக்கிட்டிருக்குறப்போ குறுக்க வந்துட்டேன். நாந்தான் மூன்று முடிச்சு செல்வி. ஏதோ கல்யாணம்னு பேசிக்கிட்டிருந்தீங்களே என்ன அது?”

”நீங்கதான அது. வாங்க வாங்க. சீட்டு விளையாட இன்னொரு கை கெடச்ச மாதிரி ஆயிருச்சு.” சிந்துதான் முதலில் சகஜமானாள். “எனக்கும் கவிதாவுக்கும் படத்துல கல்யாணம் பண்ணி வைக்காம விட்டுட்டாரே கேபி சார்னு பேசிட்டு இருந்தோம். அப்பதான் நீங்க வந்தீங்க.”

“எனக்குக் கல்யாணம் பண்ணி வெச்சிட்டாரே. அதுலயும் என் மேல தவறா ஆசப்பட்டவனோட அப்பாவையே எனக்குக் கணவனாக்கிட்டாரே. எது எப்படியோ. இப்ப நல்லா இருக்கோம். அந்தப் பையனுக்கும் நான் கல்யாணம் பண்ணி வெச்சிட்டேன். சின்னஞ்சிறுசுகளைக் கரையேத்திட்டா கடமை முடிஞ்சிரும்.”

”என்ன விடச் சின்னப் பொண்ணா இருக்கீங்க. கடமையைப் பத்தி பாடமே எடுப்பீங்க போல இருக்கே.” கவிதாவின் கிண்டல்.

“கடமைன்னாலே கவிதானே. அதுக்கப்புறம் வந்தவங்கதானே நாங்கள்ளாம்.”

“செல்வி சொல்றது உண்மைதான். கடமையைப் பொறுத்த வரைக்கும் உங்களுக்குப் பிறகுதான் மத்தவங்க. எனக்குத்தான் கடமையே இல்லை. ஒரு ஃப்ரீ பேர்ட். நானொரு சிந்து. காவடிச் சிந்து”

“இதுல ஒன்னு கவனிச்சிங்களா? நம்ம மூனு பேருக்குள்ள ஒவ்வொருத்தரும் ஒருவிஷயத்துல ஒத்துப் போறோம். இன்னொருத்தரோட ஒத்துப்போகல.” புதிர் போட்டுப் பேசினாள் செல்வி.

படக்கென்று பிரகாசமானாள் சிந்து. “ஆமா. செல்வி சொல்றது சரிதான். நானே சொல்றேன்.

kbகவிதாவுக்கும் செல்விக்கும் அடுத்தவங்க கொழந்தைங்கள தன்னோட கொழந்தைகளைப் பாத்துக்க வேண்டியிருக்கு. எனக்கு எந்தப் பொறுப்பும் இல்ல.

செல்விக்கும் எனக்கும் இல்லறசுகம்னா என்னன்னு தெரியும். கவிதாவுக்கு அந்த வாய்ப்பு இல்ல.

கவிதாவுக்கும் எனக்கும் கல்யாணம் ஆகல. செல்விக்குக் கல்யாணம் ஆயிருச்சு.”

”மிச்சத்த நான் சொல்றேன்” என்று தொடர்ந்தாள் செல்வி.

“கவிதாவுக்கும் சிந்துவுக்கும் அம்மா உண்டு. அந்தவகையில் இருந்த ஒரே அக்காவையும் இழந்த அனாதை நான்.

எனக்கும் கவிதாவுக்கும் பி.சுசீலா பாடியிருக்காங்க. சிந்துவுக்கு சித்ரா.”

“முடிச்சிட்டீங்களா? நம்ம மூனு பேருக்கும் ஒரு ஒற்றுமை இருக்கு. அது என்ன தெரியுமா?”

செல்வியும் சிந்துவும் கவிதாவை ஆச்சரியமாகப் பார்த்தார்கள்.

“ஒரு ஒற்றுமை இல்ல. ரெண்டு ஒற்றுமை இருக்கு.

மூனு பேருமே காதலிச்சிருக்கோம். ஆனா அந்தக் காதல் கைகூடல.”

அந்த அறையில் சட்டென்று அமைதி அடர்ந்தது.

”சரி. கேபி சாரோட மத்த கதாநாயகிகள்ள யாரா இருந்திருக்கலாம்னு நீங்க ஆசைப்படுறீங்க? எனக்கு பைரவி அக்கா மாதிரி இருக்க ஆசை. கணவனே உலகம்னு வாழ்றதும் ஒரு சந்தோஷந்தானே.” சிந்து சட்டென்று சூழ்நிலையை மாற்றினாள்.

“எனக்கு வறுமையின் நிறம் சிவப்பு தேவியாகனும். ஆயிரம் கஷ்டங்கள் வந்தாலும் காதலிச்சவனையே கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு சந்தோஷமா இருக்காளே.” கனவில் மூழ்கினாள் கவிதா.

”எனக்கு அழகன் படத்துல வர்ர பிரியா ரஞ்சன் பிடிக்கும். அவங்களும் என்ன மாதிரி ஏற்கனவே கல்யாணமான ஒருத்தரக் கல்யாணம் பண்ணிருக்காங்க. ஆனா பிரியா ரஞ்சன் அவரைத்தான்  மனசாரக் காதலிச்சாங்க. என்ன மாதிரி காதலனைப் பறிகொடுக்கல.” செல்வியின் சிந்தனைகள் துடித்தோடின.

மொத்தத்தில் மூவருமே காதலில் வெற்றி பெறவே விரும்பியிருக்கிறார்கள். கேபி சார், பாவம் அவங்க மூனு பேரும்.

”சரி. கேபி சாரைப் பாத்து எதாச்சும் சொல்லனும்னா என்ன சொல்வீங்க?” கவிதா ஒரு புதுக்கேள்வியை எழுப்பினாள்.

sindhu_bhairavi_dvdசட்டென்று பட்டுச் சேலையால் மையிட்ட கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டாள் செல்வி. “என் காதலனத்தான் தண்ணிக்குள்ள தள்ளிவிட்டுக் கொன்னீங்க. சரி. என் அக்கா என்ன பாவம் சார் பண்ணாங்க? வாழ்க்கைல எதுவுமே அனுபவிக்காத ஒரு தியாகி. நெருப்பு சுட்ட முகம். அவளையும் தற்கொலை செய்ய வெச்சி என்ன விட்டுப் பிரிச்சிட்டீங்களே கேபி சார். இது நியாயமா?” அக்காவை நினைத்து அழுதாள் செல்வி.

“உனக்கு அக்கான்னா எனக்கு அண்ணன். அவன் குடிகாரனாவே இருந்திருக்கலாம். அவன் திருந்தி நல்லவன் ஆனதுக்குப் பரிசா அவனைக் கொல பண்றது? திருந்து திருந்துன்னு ஆயிரம் தடவை அவன் கிட்ட சொல்லிருக்கேன். அப்படித் திருந்தி வர்ரப்போ எங்கிட்ட இருந்து அவனப் பிரிச்சிட்டீங்களே கேபி சார். குடிகாரனா உயிரோடயிருந்திருந்தா அவன் தெய்வம் தந்த வீடு வீதியிருக்குன்னு நிம்மதியாயிருந்திருப்பானே!” கவிதாவின் கேள்வி இது.

”கூடப் பொறந்தவங்களப் பிரியுறதுக்கே இவ்வளவு வேதனை. நான் பெத்த கொழந்தைய பிரிஞ்சிட்டு வந்திருக்கேன். ஜேகேபி சாரைப் பிரிஞ்சப்பக் கூட எனக்கு அவ்வளவு வலிக்கல. ஆனா பெத்த கொழந்தைய பரிசாக் குடுத்துட்டு வந்தப்போ உயிரே போயிருச்சு. பெத்த மகனைப் பிரியுற அளவுக்கு எனக்கு முற்போக்குத்தனம் தேவையா கேபி சார்?”

தட்டில் காபியோடு உள்ளே வந்தாள் அம்மா.

“மொதல்ல மூனு பேரும் அழுறத நிறுத்துங்க. நம்ம இப்படிதான்னு தலைல எழுதுறவன் பிரம்மாவாம். சினிமா பாத்திரங்களான நம்ம தலைல எழுதுன பிரம்மா கேபி சார். சரியோ முறையோ.. வாழ்க்கைல முன்னோக்கிதான் பாக்கனும். பழசையே பேசிட்டு இருந்தா வீணாப் போயிருவோம்.

ஓடிப் போன புருஷன் வருவாரான்னு காந்திருந்தேன். சாமியாரா வந்தாரு. குடிகாரனான மகன் திருந்துவானான்னு பாத்தேன். செத்தே போயிட்டான். எனக்கு மட்டும் இழப்பு இல்லையா. அதெல்லாம் அழுதாச்சு. உள்ள மருமக தையல் மிஷின்ல தச்சுக்கிட்டிருக்கா. பேரப்புள்ளைங்க விளையாண்டுட்டு சாப்பாட்டுக்கு வந்துரும். மடமடன்னு சமைக்கனும். அவங்கவங்க எடுத்த முடிவுகள் சரிதான். பழச யோசிக்காம அடுத்தடுத்த வேலைகளைப் பாருங்க. அதுக்கு முன்னாடி காபியக் குடிங்க.

கவிதாவும் சிந்துவும் செல்வியும் காபி டம்ளரை எடுத்துக் கொண்டார்கள். ஒரு மெல்லிய அமைதியில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் காபியைக் குடித்தார்கள்.

வசந்தகால நதிகளிலே… வைரமணி நீரலைகள்.. நீரலைகள் மீதினிலே… நெஞ்சிரண்டின் நினைவலைகள்!

அன்புடன்,
ஜிரா

Posted in கே.பாலச்சந்தர், திரைப்படம் | Tagged , , , , , , , , , | 1 Comment

சூரியகாந்தி

sooriyakanthi-2ஏற்கனவே பலமுறை பார்த்த படம் தான். பிடித்த படம் தான். புத்தம் புதிய பிரிண்ட் என்ற விளம்பரத்தோடு திரையரங்கில் பார்க்கக் கிடைக்கும்போது போகாமல் இருக்க முடியுமா? திரையரங்கில் மொத்தம் ஆறே பேர்தான்.

படத்தின் விமர்சனத்துக்குப் போகும் முன்… இணையத்தில் இதை விட அருமையான பிரிண்ட்டில் படம் கிடைக்கிறது. அதை விட மோசமான பிரிண்ட்டை திரையரங்கத்தில் வெளியிடுவதற்கு முன் சற்று யோசித்திருக்கலாம். சரி. போகட்டும்.

1973ல் வெளிவந்த குடும்பத் திரைப்படம் சூரியகாந்தி. முக்தா சீனிவாசன் இயக்கத்தில் கணவன் மனைவிக்குள் உண்டாகும் “யார் பெரியவர்” என்ற உளவியல் குழப்பத்தை வைத்து வெளிவந்து வெற்றி பெற்ற திரைப்படம்.

அப்போதெல்லாம் நடுத்தரவர்க்கத்தின் சம்பளமே மாதம் முந்நூறு ரூபாய்தான் என்று படத்தில் பேசிக்கொள்ளும் போது கொஞ்சம் தலையைச் சுற்றுகிறது நமக்கு. எட்டணாவுக்கு டாக்சி மவுண்ட்ரோட்டுக்கு வருகிறது. இப்படி நிறைய அதிர்ச்சிகள் நமக்குப் படத்தில் உண்டு. உண்மையிலேயே அந்தக்கால நிலவரங்கள் அப்படித்தான் இருந்ததா என்று விவரம் தெரிந்தவர்கள் சொன்னால் நன்றாக இருக்கும்.

கணவன் தான் நிறைய சம்பாதிக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறது முத்துராமன் பாத்திரம். ஆனால் ஜெயலலிதாவின் பாத்திரம் கணவனை விட நிறைய சம்பாதிக்கும் நிலை வருகிறது. வேலையை விடச் சொல்லிக் கணவன் வற்புறுத்தும் போதும் மறுத்துவிடுகிறாள் மனைவி. அதற்குக்காரணத்தை அலசிக் காயப்போட்டு கடைசியில் கணவன் திருந்துவதுதான் கதை.

sooriyakanthi-1சாவித்திரியா அது என்று ஒரு நொடி நமக்கு நெஞ்சடைக்கிறது. முத்துராமன் துணைப்பாத்திரத்தில் நடித்த திருவிளையாடலில் நடிகர் திலகத்துக்கு நாயகியாக நடித்த சாவித்திரி, இந்தப் படத்தில் முத்துராமனின் அம்மா. முகத்திலும் வயதான களை தெரிகிறது. ஆனால் நடிப்பு ஒரு மாற்றும் குறைவில்லாத தங்கம். அதிலும் முத்துராமன் பார்க்கும் போது ஜெயலலிதாவைத் திட்டிவிட்டு, முத்துராமன் போனதும் ஜெயலலிதாவிடம் நெகிழ்ந்துருகும் கட்டம்.

மேஜர் சுந்தர்ராஜன் வந்தாலே “ஏன்னா நாமெல்லாம் நடுத்தரவர்க்கம்”னு சொல்லப் போகிறார் என்று நமக்குத் தெரிந்துவிடுகிறது. வாடிக்கையாளர்களுக்கு டைப் அடித்துத் தருவது ஒரு பெரிய வேலையாக இருந்திருக்கிறது. இப்போதெல்லாம் வீட்டுக்கு வீடு லேப்டாப் + பிரிண்டர். தேவைப்பட்டால் ஃபோட்டோகாப்பி. காலம் சிலவற்றை எவ்வளவு எளிமைப்படுத்தியிருக்கிறது. பத்தாம் வகுப்பு விடுமுறையில் தட்டச்சு படிக்க வீட்டில் வற்புறுத்தியதும் போக மறுத்து அடம் பிடித்ததும் இன்னும் எனக்கு நன்றாக இருக்கிறது.

sooriyakanthi-5மனோரமா… என்ன சொல்வது? செம பாத்திரப்படைப்பு. செம நடிப்பு. செம பாட்டு. தெரியாதோ நோக்கு தெரியாதோ என்று சொந்தக் குரலில் பாடுவதாகட்டும், எப்போதும் பொரணி பேசும் பாத்திரமாக வந்து கற்பகம் காலனியையே கலங்கடித்துவிடுகிறார். இப்படித்தான் நடக்கும் என்று நடக்கும் முன்னாடியே கற்பனை செய்து அதை எல்லோரிடமும் சொல்லிப் பரப்பி மகிழும் பாத்திரப் படைப்பு. அதிலும் கணவனைப் பிரிந்து வாழும் பாத்திரம். படத்தின் தொடக்கத்திலிருந்து கடைசி வரை ஒவ்வொரு காட்சியிலும் அவர் ஆயிரம் ஆஸ்காருக்குப் பொருத்தமாக இருக்கிறார்.

எம்.ஆர்.ஆர்.வாசு. அடேங்கப்பா. கஞ்சனாக இருந்தாலும் நேர்மை தவறாத பாத்திரம். வசன உச்சரிப்பு, உடல் மொழி, நடிப்பு என்று நூற்றுக்கு நூறு நயம் நடிப்பு. கடைசியில் கதையின் முடிச்சை இவர்தான் அவிழ்த்து பிரச்சனையை தீர்த்து வைக்கிறார். இவருடைய அப்பா என்று நடிகவேள் எம்.ஆர்.இராதா பெருமைப்பட்டுக் கொள்ளலாம்.

முத்துராமனுக்கு இந்தப் படத்தில் தாழ்வு மனப்பான்மை கொண்ட கணவன் பாத்திரம். தான் செய்ய முடியாததையெல்லாம் மனைவி செய்து முடிப்பதைப் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாமலும் ஏழ்மையால் துன்பப்பட்ட தனது குடும்பம் மனைவியால் வசதியாக இருப்பதைத் தடுக்க விரும்பாமலும் இரண்டு பக்கமும் சீஸ் வழியும் பர்கரின் நிலை அவருக்கு. படத்துக்கு என்ன தேவையோ அதைப் பொருத்தமாகச் செய்திருக்கிறார். கடைசியில் நல்லவராகவும் திருந்திவிடுகிறார்.

சூரியகாந்தி என்ற படத்தின் பெயருக்கேற்ற முதன்மைப் பாத்திரம் ஜெயலலிதாவுக்கு. அடக்கமும் அன்பும் குடும்பத்தை முன்னெடுத்துச் செல்லும் முனைப்பும் கொண்ட பெண்ணாக வருகிறார். குடும்பத்துக்காக உழைத்தும் கணவனிடம் கெட்ட பெயர் வாங்கும் பாத்திரம். பலவித உணர்ச்சிகளையும் வெளிக்காட்டி நடிக்கவேண்டிய வாய்ப்பு. கொடுத்த வாய்ப்பைச் சிறப்பாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார். அவருடைய குரலிலேயே இரண்டு பாடல்களையும் பாடியிருக்கிறார். ஒரு பெண் பொறுமையாக இருந்து அனைத்திலும் வெற்றி பெறுவாள் என்ற கருத்தை முன்னிறுத்தும் இந்தப் படம் இந்தப் பொழுதில் மறுவெளியீடு செய்வது பொருத்தமே.

சோ, மௌலி, சசிகுமார், சி.ஐ.டி சகுந்தலா, காந்திமதி என்று பலதரப்பட்ட நடிகைகள். ஒவ்வொருவரும் தன் பங்கை உணர்ந்து நடித்திருக்கிறார்கள்.

இந்தப் படத்தில் கண்ணதாசனும் நடித்திருக்கிறார். பரமசிவன் கழுத்திலிருந்து பாம்பு கேட்டது என்ற பாடலை அவர் மேடையில் பாடுவது போல நடித்திருக்கிறார். இந்தப் படத்தின் எல்லாப் பாடல்களையும் இயற்றியவர் அவரே.

மெல்லிசை மன்னரின் இசையில் அருமையான நான்கு பாடல்கள்.
1. பரமசிவன் கழுத்திலிருந்து பாம்பு கேட்டது – டி.எம்.சௌந்தரராஜன்
2. தெரியாதோ நோக்கு தெரியாதோ – மனோரமா (மெல்லிசை மன்னர் இசையில் மனோரமாவின் பாடல்கள் பற்றியே பெரிய பதிவு போடலாம். அத்தனை பாடல்கள். அத்தனை வகை.)
3. ஓ மேரி தில்ரூபா – டி.எம்.சௌந்தரராஜன், ஜெயலலிதா
4. நானென்றால் அது அவளும் நானும் – எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம், ஜெயலலிதா
திரையரங்கத்தில் இசை – மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விசுவநாதன் என்று பார்க்கும் போது நானடைந்த மகிழ்ச்சியை யாரும் அடைந்திருக்க மாட்டார்கள்.

sooriyakanthi-4இயக்குனர் முக்தா சீனிவாசனுக்கு இது வெற்றிப் படம். சிறிய முதலீட்டில் வெற்றிப் படமாக சூரியகாந்தியை அவர் இயக்கியிருக்கிறார். பாத்திரப் படைப்புகளும் அதற்குப் பொருத்தமான நடிகர்களும் கொண்டு நாடகபாணித் திரைப்படத்தை வெள்ளித்திரைக்குக் கொடுத்து இன்றும் நினைக்கும்படி செய்திருக்கிறார் என்றால் மிகையாகாது.

கூடுதல் தகவல்கள்

இந்தப் படத்தில் ஜெயலலிதாவுக்கு வீட்டைக் காக்கும் வேடமென்றால், இதே ஆண்டில் வெளியான பாக்தாத் பேரழகி படத்தில் நாட்டைக் காக்கும் வேடம். அது வண்ணத் திரைப்படம் வேறு. கே.எஸ்.கோபாலகிருஷ்ணனின் வந்தாளே மகராசி படத்தில் அப்பாவிப் பெண்ணாகும் துணிச்சலான பெண்ணாகவும் இரட்டை வேடம். எம்.ஜி.ஆருடன் ஜெயலலிதா இணைந்து நடித்த பட்டிக்காட்டு பொன்னையா வெளிவந்ததும் இதே ஆண்டில்தான்.

msviswanathan1973ம் ஆண்டில் மெல்லிசை மன்னர் இசையில் தமிழில் மட்டும் இருபது படங்கள். அன்றைய நிலையில் அது அகில இந்தியச் சாதனை. அதிலும் மிகப் பெரும் வெற்றி பெற்ற உலகம் சுற்றும் வாலிபன் திரைப்படம் வெளிவந்ததும் இந்த ஆண்டில்தான். அலைகள், பாரதவிலாஸ், கௌரவம், பொன்னூஞ்சல், பூக்காரி, இராஜபார்ட் இரங்கதுரை, சொல்லத்தான் நினைக்கிறேன், கங்கா கௌரி போன்ற அருமையான இசைச்சித்திரங்கள். இதே ஆண்டில் தமிழிலிருந்து தெலுங்குக்குச் சென்ற மொழிமாற்றுப் படங்கள் தவிர லோகம் மாறாலி மற்றும் மேமு மனுஷ்யலுமே ஆகிய படங்களுக்கும் இசையமைத்திருக்கிறார். மலையாளத்தில் மிகப் பெரிய இசைச் சித்திரமான பனி தீராத வீடு வெளிவந்ததும் இந்த ஆண்டுதான். திவ்யதர்ஷனம், ஜீசஸ் ஆகிய படங்களுக்கும் இசையமைத்திருக்கிறார்.

இந்த ஆண்டில் மெல்லிசை மன்னர் மணிப்பயல் திரைப்படத்தில் ஜெயச்சந்திரனையும் பாரதவிலாஸ் திரைப்படத்தில் மலேசியா வாசுதேவனையும் அறிமுகப்படுத்தினார்.

இந்த ஆண்டில் வெளிவந்த மற்ற குறிப்பிடத்தக்க படங்கள் அரங்கேற்றம், இராஜராஜ சோழன்(முதல் தமிழ் சினிமாஸ்கோப்), அன்புச் சகோதரர்கள், மறுபிறவி(மஞ்சுளா புகழ்), எங்கள் தங்க ராஜா, காரைக்கால் அம்மையார் ஆகியவை.

கே.ஆர்.விஜயாவின் நூறாவது படமாக கே.எஸ்.கோபாலகிருஷ்ணன் இயக்கத்தில் நத்தையில் முத்து வெளிவந்து வெற்றி பெற்றதும் இந்த ஆண்டே.

இராஜாஜியின் கதையான திக்கற்ற பார்வதி வெளியாகி நடிகை லட்சுமிக்கு நல்ல பெயர் வாங்கிக் கொடுத்ததும் இந்த ஆண்டில்தான்.

கவிஞர் வாலியை அறிமுகப் படுத்திய முக்தா சீனிவாசன், பிறகு கவியரசர் கண்ணதாசனையே பல படங்களில் பாடல் எழுத வைத்திருக்கிறார். சூரியகாந்தியிலும் அப்படியே. கவிஞர் வாலி எம்.ஜி.ஆர் படங்களுக்குப் பாடல் எழுதப் போய்விட்டதால் கூட இருக்கலாம். கவியரசர் மறைவுக்குப் பிறகுதான் (எம்.ஜி.ஆர் முதல்வரான பிறகு) மறுபடியும் வாலியை முக்தாவின் படங்களில் காணலாம்.

அன்புடன்,
ஜிரா

Posted in எம்.எஸ்.விசுவநாதன், எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியன், ஜெயச்சந்திரன், ஜெயலலிதா, டி.எம்.சௌந்தரராஜன், திரைப்படம், பழைய படங்கள், மெல்லிசைமன்னர், விமர்சனம் | Tagged , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment